W końcu wydatnie pomógł drużynie, skutecznie zatrzymując rywala w akcji sam na sam jeszcze przy wyniku 0:0. Co za tym idzie, nie zaczynaliśmy meczu od gonienia wyniku, co ostatnio było standardem. Poza jednym złym wyjściem dobrze interweniował kilka razy na przedpolu. Obrońcy poczuli się pewniej i cała formacja, dzięki postawie Wojtka, wyglądała dobrze.

Eric ma bardzo dobrą końcówkę sezonu i po raz kolejny to udowodnił. Na wyróżnienie zasługuje świetna interwencja w polu karnym w 61. minucie, kiedy zablokował przeciwnika. Często podłączał się do akcji ofensywnych, ale jego podania nie znajdowały adresatów.

Ciężko się do czegoś przyczepić - grał solidnie, nie popełniał większych błędów. Pomagała mu jego szybkość. Z pewnością, po nieudanych występach, mecz w podstawowym składzie, zakończony czystym kontem i ostatecznym triumfem, pomoże mu. Oby problemy z kolanem okazały się tylko chwilowe.

Bardzo dobry powrót do wyjściowej jedenastki. Wyglądał niezwykle pewnie, a jedyny większy błąd, jaki popełnił, sam potem naprawił, wygrywając pojedynek biegowy z rywalem. Szkoda, że zdrowie nie pozwoliło mu na odrobinę wcześniejszy powrót - może z nim na boisku nie tracilibyśmy aż tylu bramek w najważniejszych meczach. Kiedy wiedział, że rywal mu ucieka, złapał go w pół i zarobił przytomną żółtą kartkę. Doświadczenie i opanowanie z piłką przy nodze również stały na wysokim poziomie. Oby tak dalej. W takiej formie nie miałby problemu z grą w drużynie Flicka.

Gerard złapał potrzebną pewność siebie i ciągłość pod nieobecność Balde. Ciężko mówić o jakichś błędach, a w ofensywie udało mu się kilka razy ciekawie rozwiązać akcje. Dobrze wyglądał w odbiorach i przechwytach, kiedy - będąc często osamotnionym na swojej stronie - potrafił zatrzymywać rywali, jak chociażby w 16. czy 26. minucie.

Forma Holendra jest niestabilna - szczególnie ta mentalna i wolicjonalna. Tym razem „wylosował się” walczący o każdą piłkę zawodnik - nieustępliwy i zdecydowany. Dużo biegał i pomagał w defensywie, w rozdzielaniu piłek było już słabiej, brakowało, jak zwykle, odwagi w bardziej kreatywnych rozwiązaniach. Ostateczne wrażenia były jednak bardzo dobre, podobnie jak jego zaangażowanie w kontakty z arbitrem.

Hiszpan w tym sezonie był kluczową postacią, ale w końcówce wyraźnie opadł z sił. Mniej
było dokładności, mniej kontroli i mniej kluczowych rozwiązań, szczególnie w pierwszej
połowie. Przegrał też wewnętrzną rywalizację na interwencje defensywne z De Jongiem, co
w tym sezonie mogło się jeszcze nie wydarzyć. Ostatecznie spędził na murawie pełne 90
minut i pomógł uspokoić grę w końcówce.

Chwilo trwaj. Kolejny mecz i kolejny nieziemski występ okraszony tytułem Zawodnika
Meczu. Brakuje słów żeby opisać jak kluczowy stał się dla tej drużyny ten eksplozywny
siedemnastolatek. Tym razem zaliczył golazo oraz przytomną asystę przy drugim golu.
Kreuje, wykańcza, rozgrywa, a do tego pomaga też w defensywie. Oby tak dalej.

Zaliczył asystę przy golu Yamala, ale cała zasługa spada na tego drugiego. Podnosi mu to mimo wszystko nieznacznie ocenę. Nie potrafił się długimi fragmentami odnaleźć i zaliczył dużo mniej kontaktów z piłką i podań niż jego koledzy z formacji.

Cichy występ, bez fajerwerków. Oddał raptem jeden strzał i dużo mniej uczestniczył w grze
niż jego vis a vis.

Nieudany powrót po kontuzji. Polak nie był sobą, piłka mu wyraźnie przeszkadzała, a nieliczne sytuacje, do których dochodził, nie zostały wykorzystane. Słabo wyglądał motorycznie, unikał pressingu i pracy w defensywie. Brakowało ruchu i wyjść na pozycję, do których zdążyliśmy się przyzwyczaić z Ferranem na boisku. Życzymy podłączenia się do walki o Pichichi w dwóch ostatnich meczach, chociaż ten występ nie napawał optymizmem.

Powoli łapie rytm po kontuzji. Starał się być bardzo dokładny, o czym świadczy wysoki procent celnych zagrań i mało ryzyka w grze. Jego szybkość parę razy się przydała i wielka szkoda, że w kluczowym momencie sezonu był niedostępny dla trenera.

Pojawił się na boisku wcześniej z powodu dolegliwości Araujo. Wypełnił swoje zadania bardzo dobrze, uniknął błędów i kontrowersji. Pomimo spędzenia na boisku mniej minut, zaliczył więcej interwencji niż Urugwajczyk i wielokrotnie zażegnał niebezpieczeństwo pod bramką Szczęsnego.

Ciąg na bramkę, ambicja i bramka na 2:0. Poza tym niestety nie było go w meczu. Raptem 5 podań przez niemal 30 minut gry to słaby rezultat. Do tego brak statystyk defensywnych czy nawet faulu.

Wszedł za zmęczonego Olmo i nie pokazał niczego szczególnego. Próbował troszeczkę podostrzyć - jak to na mecz derbowy przystało - obyło się jednak bez żółtej kartki.

Poprawny występ, również bez fajerwerków i również bez interwencji defensywnych. Ograniczył się do bezpiecznego rozgrywania. Ocena wyjściowa.