Dobre spotkanie, choć należy stwierdzić, że rywal nie był zbyt wymagający. Nie zaliczył złej interwencji czy jakiegoś błędu, jedynie można się doczepić do niecelnego podania w 17’ w stronę Araujo, gdy Barcelona straciła posiadanie. Dobre wyjścia poza pole karne, bardzo dobra interwencja w 45’+2, interwencje przy dośrodkowaniach w 45’+2. Obrona rzutu karnego to szczęście bramkarza, w tym przypadku tego szczęścia zabrakło. Dobre spotkanie.

Na duże słowa uznania zasługuje współpraca Francuza z Lamine Yamalem, obaj wiedzą kiedy podać, kiedy wejść na pozycję, podwoić nie tylko strefę ataku, ale i obrony. Francuz w tym spotkaniu był bardzo aktywny, nawet jeśli nie dostawał podania wychodząc na obieg Lamine'a, to ściągał z niego obrońcę. W tym meczu w protokole zapisał się zarówno pozytywnie, jak i negatywnie. W 27’ dobre wejście w pole karne i mocny strzał w długi róg, nie dający szans bramkarzowi Betisu, ale i sprokurowanie rzutu karnego w 83’. Dołożył interwencje w defensywie 5’, 15’, 71’ czy straty w 36’, 87’. Kounde przestaje być stoperem przerzuconym na prawą obronę, ale bocznym obrońcą z krwi i kości.

Zagrał pewnie i spokojnie. Udane odbiory w 38’, 53’. Dobra współpraca z Cubarsim i asekuracja Kounde wystarczyła, aby ocenić występ Urugwajczyka powyżej wyjściowej. Odpowiedzialny za grę w destrukcji, nawet nie próbował bardziej ofensywnych zagrań.

Występ podobny do Ronalda, ale bardziej skuteczny z pewnymi elementami w kreacji. Zalicza interwencje w destrukcji w 5’, 33’, 71’. Dobrze współpracował z de Jongiem, Pedrim oraz z Martinem, któremu posyłał piłki na skrzydło.

Nie można mu zarzucić braku zaangażowania i chęci. Grał jako wahadłowy, biegał na całej długości lewego skrzydła. Jednak w jego grze było zbyt mało jakości, efektywność jego gry była na bardzo słabym poziomie – zablokowane dośrodkowanie w 18’, niecelne dośrodkowania w 23’, 31’, zablokowany strzał, który mógł/powinien wylądować w siatce bramki Betisu w 32’, straty w 34’, 35’, 72’. Na plus interwencje w destrukcji w 27’, 43’, 50’. Nie musiał zmagać się w destrukcji z klasowym skrzydłowym, a mimo to nie wykorzystał swojej szansy na bardziej wyrazisty występ. Ocena wyjściowa.

Dobre spotkanie Holendra. Nie licząc sytuacji z odgwizdanym spalonym, znowu grał do bólu asekuracyjnie, nie szukał nieszablonowych rozwiązań, nawet jedynie przyspieszających grę, i to wtedy, gdy miał ku temu okazje w 46’, 62’, 90’. Podawał głównie do najbliższego, szczególnie do zawodników cofających się z linii ataku, co spowalniało grę. W obronie ustawiał się dobrze, jednak często schodził niżej od stoperów lub na linii z nimi, gdzie wprowadzał zamieszanie lub łamał linię spalonego (90’). Choć nie stosował zbyt mocnego pressingu, to dużo biegał i za ciągłą aktywność trzeba go pochwalić. Zaliczył trzy udane akcje w destrukcji - 3’ 79’, 90’ i kolejna pochwała za skuteczność w grze w powietrzu 3/3. W ofensywie nie był widoczny, nie oddał strzału, nawet jego obecność w polu karnym Betisu praktycznie nie została odnotowana, zaliczył dobre przejście z obrony do pomocy w 55’. Dołożył dwie straty na własnej połowie w 15’, 64’, gdzie w tej pierwszej Araujo z Kounde musieli ratować sytuację. Wciąż za mało, aby przebić się do pierwszej jedenastki, ale każde takie spotkania dadzą mu więcej pewności.

Xaviniesta. W zależności jak gra - niżej czy ustawia się wyżej - można go porównać do Xaviego lub Iniesty. On stał za większością akcji Barcelony, grał wertykalnie i diagonalnie, odpowiadając za kreację sytuacji bramkowych Barcelony. W 3’ rozpoczął rajdem i podaniem do Olmo akcję przy bramce Gaviego w 3’. Kolejne świetne zagranie do Raphinhi w 26’, do Lamine'a przed bramką Kounde w 27’, Martina w 31’, 35’, Lamine'a w 32’, Martina w 35’, Kounde 37’. Dołożył odbiory w 47’, 50’, 65’, a jego zaangażowanie było widoczne chociażby w pressingu na bramkarzu w 22’. Mimo braku asysty i bramki klasa światowa.

Współpraca z Pedrim i Olmo na najwyższym poziomie. Już w 3’ wpisał się na listę strzelców po akcji Pedriego i asyście Olmo. Dalej kontynuował świetną grę ofensywną: podanie do Olmo w pole karne w 9’, przechwyt i podanie do Raphinhi na sam na sam, ale Brazylijczyk źle przyjmuje piłkę w 14’, i kolejna wertykalna piłka do Raphy w 42’. W destrukcji aktywny i pressujący, zalicza odbiory w 1’, 15’. Gavi potrafił dzięki swojej mobilności zmieniać ustawienie na boisku, wymieniając się pozycjami z pozostałymi pomocnikami z korzyścią dla zespołu.

Stanowił śmiertelne zagrożenie dla Betisu, z czym nie potrafili sobie poradzić. Zaczął swój koncert od dobrego dośrodkowania w 2’ i  im mecz trwał dłużej, tym Lamine Yamal komponował kolejne akordy. Świetny rajd prawym skrzydłem i wyłożenie piłki Martinowi w 32’, asysta przy bramce Kounde w 27’, rajd i strzał, po którym dobitkę z bramką zalicza Raphinha w 58’, wypuszcza Kounde 61’, by finalnie uczcić swój występ bramką w 76’. Do tego dołożył przechwyt w 24’. W meczu nie brakowało też jego popisów technicznych. Najlepszy, choć pozostali ofensywnie usposobieni koledzy z zespołu niewiele mu ustępowali.

Bardzo dobre spotkanie. Grał tak jak we wrześniu – aktywnie, kreatywnie, wertykalnie. Już w 3’ zaliczył asystę przy bramce Gaviego, kolejną przy bramce Ferrana w 67’. Dalej: przyspieszające podanie na skrzydło do Martina w 8’, kombinacyjna gra z Ferminem w 80’, a do tego cztery strzały: zablokowany w 9’, niecelny z trudnej pozycji w 11’, w słupek w 20’ i z dystansu w 33’. W obronie zaliczył interwencję w 30’. Bardzo dobrze się poruszał i grając na „fałszywej 9” wychodził do pomocy po piłkę, wyciągając obrońców.

Patrząc, jak Brazylijczyk zbudował się w tym sezonie, to mimo oceny prawie bardzo dobrej nie było to spotkanie w pełni przez niego wykorzystane. Tym razem nie walczył tak w destrukcji jak nas do tego przyzwyczaił, co było wypadkową gry przeciwnika i szybko strzelonychy bramkami przez Barcelonę. W 14’ miał bardzo dogodną pozycję do wyjścia na „sam na sam” z bramkarzem, ale źle przyjął futbolówkę, mógł też lepiej uderzyć na bramkę, gdy dobijał strzał Olmo, który obił słupek bramki Betisu. Bramkę strzelił dopiero, dobijając uderzenie Lamine'a w 58’. Dołożył jeszcze kluczowe podanie do Olmo w 11’. Patrząc na jego grę w tym spotkaniu można pokusić się o stwierdzenie, że widząc w jakim gazie byli pozostali gracze ofensywni w tym meczu nie musiał dawać z siebie pełnych 100%.

Występ naznaczony strzeloną bramką w 67’. Poza tym nie był widoczny, trzy celne podania i trzy straty. Jako joker wszedł i strzelił, ale występ z dużym niedosytem.

Spokojne zawody. Wszedł, gdy kwestia awansu była już rozstrzygnięta. Dobrze się ustawiał, ale nie zaliczył ani jednej interwencji w obronie.

Brakuje mu cyklu meczowego i pewności w grze. Oddał strzał w 80’, ale bramkarz obronił. Flick, jeśli chce go zbudować, powinien mu dawać więcej minut na boisku. Jednak wchodząc w decydujące spotkania może być z tym trudno, chyba że Pau sam da z siebie więcej niż do tej pory.

Jest postęp w stosunku do poprzednich spotkań Fermina. Na minus jedynie złe krycie w 73’ przy groźnej akcji Betisu. Plusów było jednak zdecydowanie więcej, asysta przy bramce Lamine'a w 76’, dobra kombinacyjna akcja z Olmo i Victorem w 80’ oraz odbiór w 86’. Jego poziom gry może zależeć od minut spędzonych na boisku i zadań, które powierzy mu Flick. Zobaczymy czy uda się Niemcowi odzyskać Lopeza z poprzedniego sezonu.

Niczym specjalnym się nie wyróżnił, ocena wyjściowa