Nie był to nawet poprawny występ Wojciecha. Wszystkie celne strzały rywali zatrzepotały w siatce, a zachowanie naszego portero - szczególnie przy trzecim golu - budzi poważne wątpliwości. Na przedpolu był czujny i uprzedzał rywali, za co plusik. Mieliśmy jednak wrażenie, że nie dawał tego luzu i tej pewności formacji obronnej co zwykle. Może odpoczynek w lidze dobrze mu zrobi.

Zanim przedwcześnie opuścił murawę, grał poprawnie. Ostatecznie zarzucimy mu zbyt krótkie wybicie piłki przy najszybszej bramce w historii półfinałów Ligi Mistrzów. Inni zawinili bardziej, ale warto mieć to na uwadze. Występ Lamine Yamala na prawej flance był tak dominujący, że Jules nie miał jak się wykazać w ofensywie.

Niezły mecz. Radził sobie ze zmiennym skutkiem z rosłymi i silnymi rywalami. Potrafił wygrać pozycję i ubiec przeciwnika, ale też zdarzały mu się faule czy przegrane pojedynki. W wyprowadzeniu piłki jak zwykle dobrze - szkoda sytuacji w polu karnym po podaniu Yamala. Nie możemy jednak od stopera wymagać zimnej krwi pod bramką przeciwnika. Występ na plus.

Błąd przy pierwszej bramce rzutuje na cały jego występ. Pechowo poślizgnął się i schował nogi przed strzałem piętą Thurama - w przeciwnym razie miałby duże szanse go zablokować. Poza tym grał poprawnie, a po przejściu na bok obrony próbował nawet dośrodkowań czy płaskich podań w pole karne. Niestety bez wymiernych skutków.

Gerard, jak wielu specjalistów i amatorów przewidywało, nie poradził sobie na tym poziomie. Zamieszany w stratę dwóch bramek, zerowy pożytek w ofensywie i wszechobecna niepewność. Oczywiście to doświadczenie może mu tylko pomóc, ale tęsknota za Balde jest bardzo widoczna.

Pomagał kontrolować przebieg meczu, ale kiedy mógł przyspieszyć grę jakimś odważniejszym podaniem, za każdym razem decydował się na coś innego. Na tym etapie sezonu zastanawiamy się, czy to nie jest jakieś założenie trenera, bo aż ciężko uwierzyć, żeby Holender zatracił takie umiejętności.

Hiszpan miał swój udział w odrabianiu strat, które być może nie byłyby tak duże, gdyby nie bał się odważniej zaatakować piłki przy rzucie rożnym dla Interu. Mamy wrażenie, że w tej sytuacji Gavi poradziłby sobie zdecydowanie lepiej. Mentalność Pedriego jest jednak na najwyższym poziomie - po stracie trzeciego gola od razu wziął piłkę i zaniósł ją na środek boiska, żeby nie tracić czasu. Ostatnio jest w słabszej dyspozycji i to kolejny zawodnik, który powinien odpocząć w starciu ligowym.

Dla takich występów przychodzi się na stadion. Futbol ma się bardzo dobrze, jeżeli wciąż pojawiają się tacy zawodnicy jak Lamine Yamal. Wychodziło mu praktycznie wszystko, rywale dostawali zawrotów głowy, a świetny Sommer przy jego strzałach pozostawał w bezruchu. Kapitalny występ - szkoda dwóch poprzeczek, bo mielibyśmy ocenę na „dychę”.

Ciężki do oceny występ. Miał mało miejsca w środku, dlatego szukał go na skrzydłach. Swoją techniką wiele razy wyprowadzał w pole rywali, oddawał groźne i celne strzały, ale w kluczowym momencie we własnym polu karnym przegrał pojedynek z rywalem i Barcelona straciła kolejnego gola. Krótko po tej akcji wyraźnie poirytowany Hiszpan został zmieniony.

Bez niego nie byłoby remontady. Notuje ostatnio dużo mniej kontaktów z piłką, ma mniejszy udział w grze, ale co z tego, skoro po jego akcjach padają kluczowe gole w Lidze Mistrzów? Przy odrobinie szczęścia mógł strzelić gola kolejnym atomowym strzałem z dystansu. Brazylijczyk był bardzo konkretny i za to należy się niezła ocena.

Miał ciężkie zadanie od samego początku. Często wychodził na wolne pole czy wyciągał rywali z pola karnego. W tym względzie nie grał jako typowa „dziewiątka”. Jego mobilność pomagała kolegom, a dzięki dobremu instynktowi strzelił gola na 2:2. W większości pojedynków był jednak bez szans i w rewanżu będziemy potrzebować czegoś ekstra, żeby wyeliminować Inter.

Wypełnił swoje zadania na prawej stronie. W tym meczu Eric ponownie dał dobrą zmianę, jak zdążył już nas do tego przyzwyczaić. Próbował też akcji ofensywnych, ale tym razem bez szczęścia. Możliwe, że w obliczu kontuzji Kounde na dłużej zadomowi się na tej pozycji.

Jego wzrost przydawał się w pojedynkach powietrznych, chociaż jemu też zabrakło kilku centymetrów do wybicia piłki przed trzecim golem dla Interu. Dzięki swojej szybkości potrafił kasować kontrataki gości. Miał też szczęście, kiedy jedno z dośrodkowań trafiło go w piętę. Wydaje się, że bez niego ciężko będzie skutecznie bronić się przed stałymi fragmentami gry w rewanżu.

Mało znaczące wejście. Wydaje się, że przy zagęszczonym środku pola nie potrafił znaleźć dla siebie miejsca. Oddał celny strzał po niezłej akcji indywidualnej, ale okazał się zdecydowanie zbyt lekki.

Zdążyliśmy zapomnieć, że taki zawodnik w ogóle jest w kadrze Barcelony. Po wejściu zachował duży spokój i wprowadził pewność siebie, co mogło zaskakiwać po takiej przerwie. Jakby złapał trochę więcej minut w lidze, mógłby być świetną opcją na rewanż — przy swoich warunkach i spokoju.

W końcówce biegał za dwóch, ale nie pomogło to w odwróceniu losów spotkania. Przy tak zamkniętych i zwartych przeciwnikach atuty Gaviego nie są dobrze uwydatnione.