Nie miał za sobą jakiejś spektakularnej interwencji, ale ma w sobie tę zdolność do deprymowania rywali z dogodnych okazjach. Tym razem dwukrotnie nie zdołał go pokonać tak znakomity zawodnik jak Griezmann. Dołożył do tego czujną grę na przedpolu, gdzie w krótkim odstępie czasu dwukrotnie skutecznie wybijał piłkę. Dobre spotkanie. 

Do momentu przedwczesnego zejścia z murawy wyglądał na mocno skoncentrowanego, starał się wybierać maksymalnie bezpieczne rozwiązania i rzadko podłączał się do akcji ofensywnych. W defensywie nie był nieomylny i kilka akcji jego stroną przeszło bez wcześniejszego skasowania. Na pochwałę zasługuje górna piłka do Yamala, którą w ręce złapał Nico Gonzalez. 

Wiele skutecznych interwencji obronnych (najwięcej w zespole) i dobrego rozgrywania zaprezentował w tym spotkaniu Pau. Szczególnie mogły się podobać mocne, penetrujące piłki z pominięciem drugiej linii. W akcji bramkowej akurat zamienili się wraz z Martinem stronami i być może to spowodowało tak złą ocenę tego dalekiego podania.

Już przed kontrowersyjną sytuacją z czerwoną kartką nie rozgrywał najlepszego spotkania. To on zagapił się przy długim podaniu do Simeone przed bramką i złamał linie spalonego. Do tego z jego strefy Atletico stworzyło sobie najlepsze okazje. Gerard nie był pewnym punktem defensywy, nawet w drugiej połowie o mały włos nie przegrał pojedynku z Sorlothem po złym obliczeniu toru lotu piłki. Do poprawy.

Po to właśnie został sprowadzony Portugalczyk, żeby swoją nieszablonowością rozmontowywał głęboko broniące defensywy. Ciężko zliczyć ile już jego akcji wydatnie przyczyniło się do bramek, w tym meczu ponownie okazał się decydujący. Poprawił się również w defensywie i można śmiało powiedzieć, że rozgościł się wygodnie na lewej flance Barcelony. Minus za naiwną próbę wymuszenia rzutu wolnego. Zawodnik Meczu według kibiców.

Wydaje się, że jego problemy fizyczne, przez które przegapił sporo meczów w marcu są już za nim. Ponownie widzieliśmy uniwersalną i niezwykle skuteczną wersję Erica, grającego podczas tego meczu na kilku pozycjach. Warto wyróżnić niecodzienną statystyką 100% celności podań oraz górne podanie do Yamala, przed czerwoną kartką Nico. W obliczu kolejnych urazów wydaje się pewniakiem do gry w kolejnych meczach. 

Nie był tak widowiskowy i tak decydujący jak zwykle. Zdarzały mu się do tego straty, do których nie jesteśmy przyzwyczajeni. Brakowało przede wszystkim jego prostopadłych podań i przyspieszeń. Zanotowałem tylko jedną taką akcję (prostopadła piłka do Fermina), która i tak została cofnięta z uwagi na wcześniejszą pozycję spaloną Cancelo. Często ostro atakowany przez rywali, z uwagi na nieplanowane zmiany spędził na boisku pełne 90 minut.

Hiszpan próbował przez całe spotkanie, ale ostatecznie żadna z jego akcji nie zakończyła się golem. Widać to było przyczyną jego sportowej złości pomeczowej. Tak czy inaczej, w obliczu braku wyraźnych kandydatów na zawodnika meczu, ten tytuł od Redakcji wędruje na jego ręce. 5 kluczowych podań, wywalczona czerwona kartka i wygranych wiele pojedynków mówi samo za siebie. Minus za niepotrzebne szukanie strzałów w końcówce, większość została zablokowana lub wylądowała na drugim piętrze stadionu, poza akcją z 60 minuty, gdzie w ostatniej chwili z równowagi wytrącił go Lenglet. 

Ferminator ma za sobą dość intensywną połowę, bo z uwagi na żółtą kartkę i swoje nadmierne zaangażowanie został zmieniony już w przerwie. Wcześniej zdołał zmarnować kilka dogodnych okazji po podaniach Yamala. Brawo jednak za timing i wyjścia na wolne pole. Zaliczył również świetne podanie kluczowe w akcji ze słupkiem Lamine’a. Będziemy potrzebować jego lepszej skuteczności w obliczu braków kadrowych w najbliższym czasie. 

Typowy mecz Anglika w barwach Barcelony. Irytuje, snuje się po boisku, nie uczestniczy w pressingu, ale znów kończy mecz z golem, do tego bardzo ważnym. Mógł dołożyć do tego asystę po precyzyjnym dośrodkowaniu z rzutu wolnego, ale z ostrego kąta pomylił się Bernal. Z jego początkowego zaangażowania w grę obronną również niewiele zostało. Musi to poprawić w najbliższych tygodniach w których będzie zastępować Raphinhę. 

Hiszpan zagrał dobre spotkanie. Na pierwszy plan oczywiście wysnuwa się akcja bramkowa, gdzie wraz z Rashfordem sforsowali zasieki obronne gospodarzy. W 70 minucie powinien cieszyć się drugą asystą, ale kolejnej już świetnej szansy nie wykorzystał Ferran. Łącznie udało mu się uzbierać aż 4 kluczowe podania. Dani miał też swój niechlubny udział w masowej konfrontacji w końcówce pierwszej połowy kiedy nakrzyczał na symulującego Simeone. Rywale nie oszczędzali również jego i wydaje się, że powinni otrzymywać za te zagrania żółte kartki. 

Nie miał szczęścia, wszedł za kontuzjowanego rywala i sam przez skręcenie stawu skokowego musiał opuścić boisko. W trakcie tego nieco ponad kwadransa nie wyróżnił się niczym szczególnym, poza zmarnowaniem dośrodkowania Rashforda. 

Posucha trwa w najlepsze i chyba pora zacząć spoglądać na zapis historycznie negatywnych rekordów. Tym razem Hiszpan miał 3 sytuacje, oddał w nich 3 celne, lecz zbyt słabe strzały aby pokonać Musso. 

Pojawił się na boisku w momencie, kiedy zadania defensywne zeszły na dalszy plan. Stąd ciężko oceniać go za brak liczb w tych statystykach. Cieszy w miarę szybki powrót na boisko i oby mógł bez przeszkód wrócić do rytmu gry. 

Powoli do gry wraca nasz walczak. Po raz kolejny wykazał się nieustępliwością i został brutalnie sfaulowany przez młodego debiutanta Seidu. Brakowało nam bardzo jego charakteru. 

Najlepszym podsumowaniem występu Roberta jest słynne piłkarskie porzekadło: “ Lepiej mądrze stać niż głupio biegać.” Brawo za ważnego, chociaż mocno szczęśliwego gola.