Przy straconej bramce był bez szans, a w pozostałych sytuacjach radził sobie co najmniej poprawnie. Zupełnie stracił jednak głowę w końcówce pierwszej połowy, kiedy poszedł gratulować Araujo udanej interwencji trzymając piłkę wciąż w rękach, co poskutkowało rzutem rożnym dla rywala. Kuriozalna i niecodzienna sytuacja, która musi mieć odzwierciedlenie w ocenie.

Wydaje się być odrobinę przeładowany po powrocie do Barcelony. Ciężko inaczej interpretować ostrą i ryzykowną grę Portugalczyka. Znamy sędziów, którzy bez wahania wyrzuciliby go z boiska za przypadkowy, ale jednak dość bolesny stempel na nodze Bernabeu. Poza tym był opcją do gry na obieg i zaliczył kilka udanych wyjść ofensywnych.

Patrząc tylko na postawę w obronie już zasługiwał na miano kandydata do zawodnika meczu. Dzięki swojej szybkości potrafił niwelować błędy wysoko ustawionej linii defensywnej i zwyczajnie doganiać rywali. Na brawa zasługuje szczególnie interwencja w 45 minucie. Nie był to bezbłędny występ, czasami gorzej się ustawiał lub niepotrzebnie wdawał w dryblingi. Ostatecznie również to jego gol dał względny spokój drużynie i przyczynił się do awansu. Gratulacje i czekamy na powtarzalność.

Dobry mecz Erica, który w końcu wystąpił bez swojej ochronnej maski. Nie spowodowało to żadnych wahań jego wciąż wysokiej formy. Jako stoper często próbował przeszywających piłek z pominięciem linii pomocy. Wygrał wszystkie swoje pojedynki główkowe. Jego wszechstronność znów okazała się pomocna, w tym spotkaniu zmieniał pozycję kilkukrotnie, bez obniżki swojej efektywności. 

Na brawa z pewnością zasługuje kluczowa interwencja w końcówce meczu. Rozprężona Barcelona po anulowanym golu Ferrana została zaskoczona i tylko doskonałe ustawienie i asekuracja Maldiniego uchroniła nas przed niechybną dogrywką. Poza tym podłączał się do ataku częściej niż zwykle i świetnie potrafił obsłużyć wyżej wspomnianego Torresa, szkoda minimalnego spalonego.

Holender jest w najlepszej formie od początku sezonu. W końcu do dobrej gry i jej organizacji dokłada liczby. Ten mecz skończył z asystą, po przytomnym rozciągnięciu gry do Yamala. Zaliczył imponujące 96% celności podań i nie były to tylko krótkie podania do najbliższego kolegi. W defensywie potrafił zablokować strzał rywala i zaliczyć kilka odbiorów. Oby to była nowa podłoga jego występów w barwach Blaugrany.

Tym razem nie zdołał niczym szczególnym się wyróżnić. Dobrze dyrygował grą pomocy i w pierwszej połowie był nawet bardziej widoczny od De Jonga. Minus z pewnością za niebezpieczną stratę blisko własnego pola karnego. Powoli wraca do dyspozycji, którą obserwowaliśmy w jego pierwszych występach w Barcelonie.

Po raz kolejny tytuł Zawodnika Meczu ląduje u Yamala. Ogrom wykreowanych sytuacji (5 kluczowych podań), plus do tego dołożona zawsze najważniejsza, pierwsza bramka w meczu. Tym razem skupił się bardziej na celności i precyzji. Zanotował też 5 udanych dryblingów na 6 prób. Czasami niepotrzebnie wchodzi w utarczki słowne czy to z rywalem czy z sędziami, co dość mocno razi i zwyczajnie nikomu nie pomaga. Efektem tego było groźna strata na własnej połowie, po której rywale oddawali strzał.

Również Olmo ustabilizował swoją formę i widać po nim olbrzymią pewność siebie. Hiszpan emanuje finezją, spokojem, wizją gry oraz umiejętnością przełamywania obrony rywali. Szkoda niewykorzystanej okazji po podaniu Fermina, kiedy kończył akcję strzałem z krzyżaczka, oraz po podaniu Rashfroda, kiedy mógł zmieścić piłkę w krótki róg bramki Albacete.

Ciężko oceniać grę Marcusa. Wydaje się, że nie ma meczu w którym nie stworzy dużego zagrożenia pod bramką przeciwnika, ale jednocześnie nie ma też meczu w którym nie zmarnuje co najmniej dwóch świetnych okazji. Tym razem było podobnie. Zmarnowana sytuacja jeden na jeden, a potem kilka udanych podań czy to do Olmo, czy do spóźnionego Roberta no i kolejna asysta na koncie po dośrodkowaniu. 

Słaby mecz napastnika. Wydawało się, że ciągle brakuje mu co najmniej metra żeby znaleźć się w doskonałej sytuacji. Rashford dobrze dogrywał, ale Polak był spóźniony. Zmarnował również świetną okazją, kiedy będąc na wprost bramki oddał zbyt lekki strzał lewą nogą. Po za tym był zupełnie nieobecny. Raptem 2 celne podania na 6 prób w ciągu 66 minut gry.

Spokojny mecz w wykonaniu Hiszpana. Stworzył niezły duet wraz z Araujo, chociaż rywale doszli do kilku okazji bramkowych przy jego udziale. Tym razem mniej angażował się w wyprowadzenie piłki niż zwykle. 

Doskonała zmiana. Widać było olbrzymie chęci pomocnika oraz niezwykły ciąg na bramkę. Nieustannie pokazywał się kolegom do gry, samemu pozostając bardzo odpowiedzialnym z futbolówką, raptem 1 niecelne podanie musi robić wrażenie. Wisienką na torcie było świetne prostopadłe podanie do Olmo.

Kolejne minuty dla wychowanka. Ostatnio jest ostatnią opcją dla Flicka w linii pomocy, a należy pamiętać o nieobecnościach Pedriego i Gaviego. Spełnił swoją rolę i pomagał utrzymywać się drużynie przy piłce przy korzystnym wyniku.

Po drobnym urazie z początku roku widać mniej skuteczną wersję Hiszpana i to bardzo delikatnie mówiąc. Uderza albo zbyt słabo i po ziemi, przez co bramkarzom i obrońcom wystarczy wystawiona noga do skutecznej interwencji albo uderza zbyt mocno wysoko nad bramką lub jest blokowany. Jego przewagą jest to, że pomimo braku skuteczności dochodzi do sytuacji i jest tam gdzie być powinien. Gole z pewnością przyjdą.

Z powodu wycieńczenia Araujo musiał pomóc drużynie w końcówce. Ostatnio Jules grał niemal wszystko, ale przy takiej elektrycznej postawie Cancelo i problemach fizycznych Ronalda może nie mieć już wiele okazji do odpoczynku.