Po raz wtóry podkreślamy świetną grę nogami. Pięknie wyprowadził piłkę do Neymara w 16.min., gdyby nie został odgwizdany (wydaje się, że błędnie)  spalony, to Brazylijczyk najprawdopodobniej wykorzystałby sytuację sam na sam. Koledzy z dużym zaufaniem grali do niego piłki, w zasadzie popełni tylko jeden błąd, w 39.min. w wyprowadzaniu piłki, kiedy niedokładnie podawał na skrzydło.  Najlepszą interwencją popisał się w 71.min., kiedy instynktowanie obronił uderzenie Caniego. 

Od początku skoncentrowany, nieźle dawał sobie radę z Griezmannem. Z czasem coraz głębiej podchodził w ofensywie, ale zaczął zaliczać coraz więcej strat (ostatecznie zakończył na największej w drużynie liczbie 12). Jedna ze strat, z 17.min., była wyjątkowo bezmyślana i mogła zakończyć się stratą bramki. Poza tym w defensywie zaliczył kilka dobrych interwencji , w ofensywie było go pełno, ale często grał niedokładnie.

Bardzo rzetelny w defensywie, dużo walczył fizycznie oraz zaliczył naprawdę wiele wygranych pojedynków główkowych (tak jak chociażby po rzucie wolnym w 24.min.). Praktycznie bezbłędny, wszystkie najgroźniejsze akcje Atletico miały miejsce w miejscach „pilnowanych” przez Mascherano. Kolejna świetna asekuracja Ter Stegena w 71.min. po uderzeniu Caniego natychmiast zbijał piłkę głową na rzut rożny.   

Duży błąd już w pierwszej minucie zarówno w wyprowadzaniu piłki jak i później ataku na Fernando Torresa, poszedł „na raz”, jakby lekko lekceważaco.  W pierwszej połowie jeszcze dwie złe decyzje (jedno podanie do Ter Stegena oraz raz minięty przez bardzo nakręconego Torresa). Kolejny raz nie znalazł się na czas w 27. min. we własnym polu karnym przy Griezmanie. Minutę później podyktowany został rzut karny, po faulu, którego nie było, a na dodatek potencjalnie popełniony został przed polem karnym. Zaliczył sporo crossów do nikogo. Na plus dwa wślizgi. Jedno ze słabszych spotkań Argentyńczyka w historii jego gry w Barcelonie. 

Zaczniemy od mankamentów, a w zasadzie jednego, na dodatek pozasportowego. Naprawdę nie przystoi zawodnikowi Barcelony takie „pajacowanie”, jak przy niecelowym uderzeniu chorągiewką przez sędziego. Na szczęscie w kontekście czysto piłkarskich poczynań prezentował się co najmniej poprawnie. W defensywie aktywnie i uważnie, a w ataku asysta  po niesamowitym przemieszczeniu się przez praktycznie całą długość boiska (warto napomknąć, iż mógł zostać w tej samej akcje odgizdany rzut karny po jego zagraniu ręką we włsanym polu karnym). 

Niezły centrostrzał po rzucie wolnym w 4.min., którym niemalże przelobował Oblaka zwiastował dobry początek. Z czasem jednak na pierwszy plan zaczęł również wychodzić zbyt mała agresywność w odbiorze. Można powiedzieć, iż w krytycznym dla losów spotkania drugim kwadransie pierwszej połowy, wraz z Iniestą zniknęli z radaru. Po tym okresie, a zwłaszcza w drugiej połowie, Panowie R. oraz I. wspólnie pracowali na 70-procentowe posiadanie piłki. Zaliczył tylko dwa odbiory, o jeden mniej od słabego zazwyczaj w tym aspekcie piłkarskiego rzemiosła Andresa.  

W ważniejszej pierwszej połowie dużo walczył w środku pola, był przytomny i na maksa ostrożny i odpowiedzialny. Zaliczył 9 odbiorów, zdecydowanie najwięcej w drużynie. W pierwszej połowie nadążał za tempem, a w drugiej już tylko kontrolował - nie musiał się nadwyrężać.

Mało widoczny, ale chyba naprawdę stanąć trzeba twarzą w twarz z prawdą, że Iniesta sprzed kilku sezonów już nie wróci, a poza tym ma inną rolę na boisku – ma grać bardziej jak swojego czasu Xavi, odpowiadać za „klepaninę” w środku pola, nie popełniać błędów/strat. Czasami można wręcz mieć wrażenie, iż jego oraz Rakitica rolą ma być bezpieczne dostarczenie piłki do ofensywnego trio (w zasadzie na tę chwilę głównie do Neymara oraz Messiego) oraz nieplątanie się pod nogami tychże. Faulował trzykrotnie, najwięcej w drużynie, co pokazuje jak bardzo utracił dynamikę. Pod koniec spotkania przyjął w najlepszym swoim stylu fenomenalną piłkę od Messiego, ale brakło wykończenia (lub padnięcia na murawę, bo wydaje się iż był faulowany przez Mirandę). Statystycznie nieco lepiej niż Chorwat, ale bez konkretów. 

Mario Suarez zdążył w pierwszych 10.min. trzy razy ostro sfaulować Messiego, a mimo to przy pierwszej akcji bramkowej na 1:1 Argentyńczyk wspaniale minął obrońcę Atletico  i fanomenalnym dograniem uruchomił  Suareza. Równie genialnie rozegrał akcję przy golu numer trzy, a nie były to jedyne akcje gdzie pokazał nieprawdopobodny przegląd pola (jak choćby fenomenalne podanie do Iniesty w 80.min., po tym jak cofnął się do rozegrania, a Andres wszedł nieco wyżej). Sześć udanych dryblingów i ciężar gry na jego barkach. Nie zaliczył ani gola, ani asysty, jednak był kluczowy. In minus jedynie głupia żółta kartka za wybicie piłki, jednakże przy takiej ilości chamskich fauli (wydaje nam się, iż ciężko szukać tutaj łagodniejszego sformuowania) można Argentyńczyka nieco usprawiedliwić. 

Zacznimy od pozytywów, bo mamy kilka konkretnych przykładów. Fenomenalne przyjęcie oraz podanie do Neymara przy KONTRZE (!) Barcelony w 9.min. Ponadto genialna piłka w 56.min. do Messiego oraz nabieg na piłkę i strzał, ostatecznie zablokowany przez Mirandę. Ponadto kilka razy świetnie przepychał się z agresywnymi graczami z Madrytu. Poza tym jednak mocno-średnio, miał najniższy procent celności podań spośród graczy pola (66%), kilka razy bardzo niecelnie podawał, w tym w 25.min., kiedy w zasadzie zainicjował kontrę gospodarzy. Dwa razy ponownie drewniane przyjęcia przy dobrych podaniach kolegów oraz jedna zepsuta kontra. Niby walczy, asystuje, bierze udział w akcjach, ale jednak trudno nazwać jego grę dobrą. 

To jest już Piłkarz pełną gębą, chociaż czasami mógłby sobie odpuścić wchodzenie w konflikt z agresywnymi piłkarzami przeciwników, bo ktoś może kiedyś zrobić mu krzywdę. Od początku raz po raz lądował na murawie, ostro przestawiany przez graczy Atletico. Pięknie zakończył genialną kontrę trio Barcelony. Dodajmy: zakończył dwie bramkowe kontry w tym spotkaniu. Raz po raz ogrywał graczy Atletico, w pewnym momencie niepotrzebnie ryzykując wybuchy agresji Byków Cholo, którym momentami oczy zachodziły krwią. Miał dwie okazje do wykorzystania w całym meczu i dwie wykorzystał - lepiej być nie mogło. 

Nota wyjściowa. Chociaż miał niemalże pół godziny, to po wejściu na boisku podawał jedynie bezpiecznie piłkę i w żaden sposób nie zmuszał się do wysiłku. 

Naprawdę niezłe wejście. Zdążył zaliczyć celny strzał, kluczowe podanie i nawet jeden przechwyt. 

Pięknie wprowadził się w spotkanie akcją w 72.min. i rozegraniem do Messiego, który nie przyłożył się do strzału. Na boisku porusza się w takt brazylijskiej samby, podobnie zresztą do Neymara. Naprawdę dobra zmiana, ułożył grę w środku pola i spokojnie pomógł drużynie doprowadzić mecz do końca.