Solidny występ Marca, choć można zarzucić mu jedną niepewną interwencję, w której to źle piąstkował i nabił piłką rywala. Przy bramce raczej nie mógł zrobić więcej, miał pecha, bo równie dobrze piłka mogła się odbić w druga stronę - tak czy siak pokazał niezły refleks. Gra nogami Niemca nie wymaga komentarza.

Razem z Messim najbardziej kreował grę (obaj zdecydowanie najwięcej kontaktów z piłką). Zaliczył dwa wygrane pojedynki w powietrzu, dwie kluczowe piłki oraz dobry strzał w światło bramki, ale ponosi chyba największa winę za straconą bramkę - najpierw niedokładne wybicie, a potem spóźnił się z asekuracją Pique i jeszcze zderzył z kolegą. Ta sytuacja rzutuje na jego notę.

Znakomity występ. Dominujący w powietrzu i tak naładowany, że niewiele brakło, aby po kolejnej kontrze, w której uczestniczył zdobył bramkę. Ostoja defensywy (14 odbiorów!). Minus za pozwolenie Tevezowi na odwrócenie się i oddanie strzału tuż przed golem Moraty. Mimo wszystko tylko drobna rysa na wspaniałym występie. Wielki sezon Gerarda, w którym to zdecydowanie powrócił do grona najlepszych stoperów Europy.

Początkowo bardzo niepewny (prawdopodobnie przez zły dobór obuwia), a potem już w swoim stylu - twardo, nieustępliwie i skutecznie. Nie wyróżnił się aż tak bardzo jak Pique, ale rozegrał naprawdę udane zawody, o czym dobitnie świadczą niezłe statystyki.

Dał się nabrać Marchisio w bramkowej akcji Juventusu, jednak to jedyny poważniejszy błąd Katalończyka w tym spotkaniu. W ofensywie miał udział przy golu Rakiticia oraz posłał świetne dośrodkowanie do Neymara w drugiej połowie, po którym Brazylijczyk pechowo zagrał piłkę ręką. Bardzo dorby mecz Jordiego.

Ten człowiek jest stworzony do gry w finałach. Widzieliśmy go już w wielu takich meczach i nie przypominamy sobie, aby zagrał choć raz słabo. Tak też było i tym razem. Trzeci finał Ligi Mistrzów i w trzecim pokazuje, dlaczego jest idealnym zawodnikiem dla Barcelony. Co za klasa przy żółtej dla Vidala - niesamowity pokaz techniki. Zasłużona wysoka nota.

Ivan chyba sam nie przypuszczał, że to on będzie kluczową postacią finałowego pojedynku. Świetnie odnalazł się w polu karnym w 4. minucie. Do tego zaliczył cztery kluczowe podania, zaś to z 82. minuty było wybitnej jakości. Po raz kolejny pokazał jak ważnym jest graczem dla Barcelony. Naharował się jak chyba nikt inny i zebrał tego owoce - szacunek. Zawodnik Meczu.

W kluczowych momentach tego sezonu Andres pokazywał klasę i nie inaczej było w sobotni wieczór. Wzorowe zachowanie przy bramce na 1:0, następnie mądre rozgrywanie i to wystarczyło. Podobno zaliczył trzy asysty w trzech ostatnich finałach - tym większe gratulacje.

Nie był to wybitny mecz Leo, ale wystarczyły jego trzy zrywy i mamy trzy bramki - najpierw dobrze napędził akcję do lewej strony, potem jego strzału nie złapał Buffon, a na koniec "dziubnięcie" dało początek kontrze. Absolutnie najlepszy zawodnik tego sezonu, który wreszcie miał wsparcie ze strony równie znakomitych kolegów - tego zabrakło choćby w poprzednim sezonie. Liczba udanych dryblingów również robi wrażenie.

Zagrał głębiej niż zwykle, miał mało kontaktów z piłką, ale zrobił swoje. Chyba najważniejszy gol w karierze na 2:1 w 68. minucie - dał nam drugi oddech, bo było ciężko. Dodatkowo plus za dwa kluczowe podania i nieustanne nękanie Buffona oraz obrońców z Turynu. Świetny mecz.

Miał ciężką przeprawę z obrońcami Juve. Jeden mocny i minimalnie niecelny strzał zza pola karnego na początku meczu, potem pechowo nieuznana bramka, a na koniec rozstrzygnął losy meczu - wielki sezon naszego młodego cracka z Brazylii. Wydaje się, że przyszłość należy do niego.

Udźwignął ciężar spotkania. Utrzymał poziom Iniesty i uspokoił grę w środku pola. To był ostatni jego mecz w barwach Barcelony. Żegnaj Legendo!

Zmiana na zyskanie czasu.

Dwie minuty gry i asysta? Trudno tego nie docenić, więc to robimy.