Ocena sytucji bramkowej pozostaje niejednoznaczna. W tej akcji zareagował dość nerwowo, wydaje się iż mógł przewidzieć, co stanie się z piłką, do której ledwie dochodzą dwaj walczący piłkarze. Claudio jednak bardzo daleko ją wybił, mimo że "uderzenie" było słabe. Później nie mógł się pozbierać z ziemi - nie wiemy czy był trzymany, czy się poślizgnął. W każdym razie nie mamy przekonania, iż w pełni dobrze wykonał swoją pracę. Reszta sytuacji bezbłędnie, choć zaskoczyło jeszcze jego piąstkowanie w polu bramkowym, jakby zabrakło mu pewności. Dodatkowo dobrze obroniony strzał w 3 min. oraz świetne wyjście w 79.min.

Dwa świetne dośrodkowania w pierwszych dwudziestu minutach: jedno zakończone uderzeniem Suareza z woleja oraz kolejne, przy którym prawdopodobnie powinien być podyktowany rzut karny na Neymarze. Zdecydowanie bura należy się za akcję z 36.min., kiedy co prawda założył siatkę rywalowi, ale później stracił piłkę, co niemalże zakończyło się stratą gola. Poza tym świetna gra, kilka dobrych wejść, wrzutki z niezłym procentem skuteczności, a w obronie pewna gra z jednym incydentem.

"Czyścił”, gdy piłka była w okolicach jego rewiru (druga liczba odbiorów w drużynie), zwłaszcza dobrze radząc sobie w pojedynkach główkowych. Zaliczył jeden błąd w wyprowadzeniu piłki, poza tym grając dokładnie i rzetelnie. Wciąż widać, że nie jest w najlepszej dyspozycji, wyraźnie nie jest pewien siebie w bezpośredniej grze kontaktowej, choć mecz Eibar nośni znamiona zwyżki formy. Piękna akcja przy linii narożnikowej w 88.min.

Przeciętny przy wyprowadzaniu piłki, ale w defensywie zdarzało mu się dobrze „przeczytać” grę napastników gości. Mimo wszystko tym razem nie dawał pewności, jak miało to miejce na Białorusi, a stracona bramka w pełni obciąża jego konto, gdyż niepotrzebnie wikłał się w drybling w krytycznej strefie boiska. Na plus interwencja z 36.min., kiedy ratował drużynę przed utratą bramki po stracie Daniego, pomimo iż możliwe, że piłka nie była skierowana w światło bramki.

Niby niezły występ w trakcie którego był aktywny na skrzydle, ale niekoniecznie przekładało się to na konkretne akcje. Wyjątkiem może być tu akcja z  55.min., kiedy świetnie się podłączył. Poza tym zaliczył mnóstwo strat (11!!!), najwięcej zaraz za wikłającym się non-stop w dryblingi Neymarem, z których zwłaszcza ta z 87.min. zasługuje na potępienie.  Kilka razy potrafił przepuścić swoją stroną rywala, a przy straconej bramce niby zawalczył z rywalem, ale nie zdążył wybić piłki.

W swoim stylu został cichym bohaterem spotkania zaraz po Neymarze oraz Suarezie.  Do świetnej gry w defensywie dorzucił coś ekstra w ofensywie, gdzie był bardzo aktywny od początku. Zaliczył piękne podanie rozciągające przy golu na 1:1 do Sandro, który zgrał idealnie na głowę do Suareza. Kolejna świetna piłka, tym razem ze skrzydła, do Sandro w 34.min. Genialnie modulował tempem gry. Prawdziwy geniusz widoczny był przy zwalnianiu potencjalnej kontry po źle wykonanym wolnym przez Neymara, kiedy puścił na skrzydło piłkę lobem zwalniając grę i daj czas na opanowanie piłki Albie. Kolejny piękne zwolninie akcji w 66.min. Twardo walczył z rywalami, dobrze się ustawiał. Ot, standardowy Busi.

Bardzo skuteczny w odbiorze (aż sześć bezpośrednich), choć można mu zarzucić tę przepuszczoną piłkę przy golu gości, kiedy powinien wcześniej interweniować wślizgiem. Miał też jedną ryzykowną stratę, ale z drugiej strony zaliczył dwie świetnie przecięte kontry. Dodatkowo piękne długie podanie w 55.min. do Alby (nie było to jedyne w tym spotkaniu). Pytanie za co ta czerwona kartka i czy na pewno słuszna? Za sam mecz zasłużył na ocenę 6,5, za nierozsądną czerwoną kartkę otrzymuje ocenę -1.

Niby nie było źle, ale bardzo mało konkretnie. Sporo dobrych rozegrań, ale jednocześnie sporo niedokładności. Im dalej w las tym był mniej widoczny. Po raz wtóry dwie świetne kontry zatrzymane zostały przez niego beznadziejnymi zagraniami w aut. Dał się przede wszystkim zapiętać z dobrego rzutu wolnego w 75.min. Zaliczył mniej odbiorów niż.... Suarez. Czasami wydaje się, że Enrique marnuje jego potencjał, ustawiając go bliżej prawej strony, gdzie jest praktycznie pozbawiony możliwości zagrywania ofensywnych piłek. Taktycznie jest mocno spętany i dlatego gra jak gra - nie widzimy podań, błysku, bo nie ma tego wpisane niejako w obowiązki służbowe.

Ma momenty. To może nie wystarczyć na skrzydłowego w Barcelonie (pamiętając spośród wielu przypadki Dos Santosa, Tello czy Nolito), bo momentami niestety wydaje się, iż Sandro wszedł w za duże buty, co widać w wielu aspektach piłkarskiego rzemiosła - przyjęciu, szybkości podejmowania decyzji, precyzji, sprycie, dokładności. W meczu z Eibar od początku starał się być bardzo aktywny, w pierwszej połowie oprócz asysty zaliczył jeszcze dwie dobre akcje oraz dobry nabieg na piłkę od Bussiego w 34.min. Poza tym nie był szczególnie widoczny, w drugiej połowie został szybko zmieniony. To materiał na solidnego napastnika, ale czy na pewno na skrzydłowego w Barcelonie? Niestety w tym klubie nie ma czasu na „zrównoważony rozwój”.

Niemal idealny występ snajperski. Pierwszego gola „musiał” strzelić, ale dwa kolejne, to już pokaz kapitalnego wykończenia. Tym razem był dokładny (tylko 8 strat), solidny i zupełnie nie irytował niepotrzebnymi stratami (co miało miejsce w poprzednich meczach). Dodatkowo brał udział w grze defensywnej oraz rozegraniu, m.in. dwa razy pięknie zgrywał do Neymara (raz klatką, raz na dobieg w 62.min., minimalnie niecelnie) czy raz do Munira. Nie jest to może czas na przypominanie tego, ale w kontekście wpisu Neymara na piłce warto zwrócić uwagę, że naprawdę mógłby popracować nad zwrotnością, cały czas widać wyraźnie, że El Pistolero ma parę kilogramów nadwagi. Widać to było między innymi w 11.min., kiedy otrzymał piłkę po błędzie dwóch obrońców, ale został dogoniony na 10 metrach przez wracającego obrońcę.  Pomijając ten fakt, bohater spotkania. Takiego snajpera Barcelona potrzebowała od czasu odejścia Eto’o.

Jest w formie, już w jednej z pierwszych akcji ośmieszył pomocnika Eibar zakładając mu siatkę, a było to jedynie preludium do dalszej fenomenalnej gry. Był szalenie aktywny od początku, szalał po całej szerokości i sługości boiska. Zaliczył dwie asysty, kilka kluczowych podań oraz duży udział w pierwszej akcji bramkowej po świetnym dryblingu. To spotkanie jednak po raz wtóry objawiło jeden martwiący aspekt jego gry: momentami niestety odzywało się w nim dziecko z podwórka, przesadzał z prowokowaniem rywali i sędziego w tym sensie, że próbował akcji skazanych na niepowodzenie i czekał aż ktoś go wykosi (w sumie 6 raz). To wcześniej czy później może spowodowac brutalny atak na nim i w efekcie ciężką kontuzję. W samym pierwszym kwadransie był trzy razy ostro faulowany, prawdę mówiąc co najmniej dwie żółte kartki powinny zostać wydane przez sędziego po 15 minutach. Neymar potrafi być liderem, ale nie przestaje byc przy tym chłopakiem z osiedla.  

W tym momencie sezonu lepiej niż Sandro odnajduje się na skrzydle. W defensywie miażdży swojego kolegę, a jego ofensywne wejścia już nieśmiało pukają, aby zawitać do skuteczności. Miał kilka fajnych rajdów, ale zakończonych niepowodzeniem. Brał udział w grze wzajemnej, utrzymywaniu się przy piłce.  Podjął też kilka złych decyzji: kiedy powinien się zabrać z piłką - podawał, a kiedy powinien podać – wikłał się w rajd zakończony stratą. Wraz z Sandro wciąż pozostają „Bojanami drużyny”.

Zaczął od dwóch niecelnych przerzutów, ale ogólnie zaliczył naprawdę solidne wejście. Dobrze się ustawiał, motorycznie wygląda już dobrze, więc nie dawał się łatwo „objeżdżać”. Do tego zaliczył dwie udane akcje: piękny rajd w 70.min. (szkoda złego dośrodkowania) oraz dokładny i skuteczny wślizg w 76.min. Oby jego forma zwyżkowała.