Przed pierwszym kontaktem z piłką się poślizgnął, ale wybrnął z sytuacji.  Chwilę później idealne zachowanie w bardzo trudnej sytuacji sam na sam praktycznie (chyba niepotrzebny w tej akcji wślizg Piqué). Ponadto jeszcze jedna łatwa interwencja i dobra gra nogami. Tym razem nie zrobił różnicy, ale trudno mieć do niego pretensje.

W ofensywie widzimy wciąż „kolejną młodość” Alvesa. Zaczął wyżej niż często grywa w ostatnich sezonach, praktycznie operując momentami jako skrzydłowy. Zaliczył stąd dwie świetne piłki do Suareza (zwłaszcza ta na głowę w 21.min.), kilka fajnych rajdów (np. 27. oraz 31. min.). W 27. min. był chyba faulowany w polu karnym. Z kolei w obronie to tzw. piłkarska bieda - praktycznie bez interwencji, a do tego razem z Mathieu zostali przy 1:0. Współwinny utraty gola.

Ogólnie dobrze współpracował z Masche, popełnił w pierwszej połowie dwa lekkie błędy: chyba niepotrzbny wślizg na początku spotkania oraz ryzykowne wybicie tzw. świecą w 42. min. Przy pierwszym golu przegrał przebitkę i pozwolił na rozwinięcie się akcji. Poza tym nie popełnił drastycznych błędów, ale kilka akcji Deportivo w końcówce spotkania wystawiają złe świadectwo współpracy całego bloku obronnego.

Wieć gminna niesie, że było to setne spotkanie w parze z Gerardem Piqué. Eksportowa para stoperów współpracowała bardzo dobrze w tym meczu... do czasu. Masche świetnie asekurował bocznych obrońców, kilka raz ciekawie dogrywał dobre crossy. Po przerwie wybiegł mało skoncentrowany: raz pozwolił piłce na kozioł tuż przed nim, raz został wyprzedzony na obieg przez napastnika, raz dał się ograć przy linii bocznej.  W kontekście sytuacji bramkowej: kiedy Piqué przegrał przebitkę, nie zdążył z asekuracją, ale akurat on w tej całej akcji ponosi z obrońców najmniejszą winę. Poza tym poziom Piqué.

Solidny mecz, bez szału, zszedł przed piłkarskim frajerstwem popełnionym przez całą drużynę. Świetnie podłączył się w 22. min., nie zdołał wyłożyć piłki Messiemu, czasami powinien strzelać.  Często irytuje nieporadnością pod bramką przeciwników, tym razem też kilka razy zgubił piłkę. Przy nieuznanym golu dla Depor dał się mega nakręcić. Na pewno wyglądał dużo lepiej niż z Bayerem.

Najlepszy zawodnik wraz z Messim i Alvesem pierwszej połowy, do około 70-tej minuty chciało się znowu powiedzieć Octobussi w formie. Kilka razy wysoko przejmował piłki, rozgrywał akcje, dawał sytuacje kolegom. W ostatnim kwadransie zaliczył piłkarski zjazd: zaliczył kilka strat nie w swoim stylu, ale przede wszystkim popełnił fatalny błąd, który czyni go głównym winowajcą utraty punktów. Rzadko mu się zdarzają takie momenty.

Mocno eksploatowany ostatnio Chorwat zaczął dosyć wysoko i często rozgrywając piłkę, ale pokazywał się również w defensywie. Świetnie dojrzał Sandro oraz Pique w 25.min., często szukał trudnych rozwiązał, pracował na całej rozciągłości boiska. Zagrał pięknie taktycznie, a dodatkowo dołożył bajecznego gola. Dawał równowagę w drugiej linii i obraz gry po jego zejściu jest tego dowodem.

Statystyki spotkania ma świetne, choć zanatował kilka ryzykownych strat (w tym niemalże asystę do Johnatana Rodrigeza w 43. min). Dołożył do tego kilka pięknie wizualnych podań oraz przespieszeń. Andres nie byłyszczy co prawda tak jak kiedyś, ale jego gra i płynność nie schodzą poniżej pewnego poziomu.

Walka z drużyną z szóstego miejsca zaczeła się od dwóch genialnych piłek Messiego do Suareza oraz Sandro. Zwłaszcza ta druga piłka, kiedy Sandro zgrał piłkę do wbiegającego Urugwajczyka, a Luisito jakimś cudem nie wykończył akcji była „miodzio”. Przez całe spotkanie był jakby piłkarzem z innej piłkarskiej planety, choć momentami lekko się wyłączał. Gol z rzutu wolnego przepiękny, a sama asysta taka bardziej formalna, bo to Ivan zrobił całą robotę w tej akcji. Zaliczył około 5-6 otwierających piłek oraz co najmniej 5 świetnych dryblingów, kiedy wręcz ośmieszał rywali. Zawodnik meczu.

Tym razem tylko walczył, biegał i irytował. Niemiłosiernie łapany na spalone. Wiadomo - taki już styl jego gry, ale kiedy nie jest skuteczny, to jego wady mocno rzucają się w oczy. Miał na nodze bramkę po zgraniu Sandro w 21. min., dwa czy trzy razy fajnie mijał graczy Deportivo. Najpiękniejszą akcję zaliczył w 51. min. , gdy minął dwóch obrońców w polu karnym i wyłożył piłkę Sandro, ale w ostatniej chwili zdążył ostatni z obrońców. Czy na pewno był spalony przy podaniu od Alby?

Komentarz do meczu będzie mało wyszukany:  bieda.  Jedno kluczowe podanie, jedno dobre zerwanie się, pojedyncze dobre wymiany piłki, zero zaangażownia zarówno w obronie, jak i ofensywie. Ponownie sporo „małych” niedokładności: a to złe przyjęcie, a to niedokładne podanie, a to złe wystawienie się, którego koledzy nie mogli wykorzystać. Niestety chyba Barcelona to za wysokie progi dla Sandro.

Lepszy w defensywie niż Sandro, ale po raz wtóry przypominamy, że nie z tego go winniśmy rozliczać.  Zepsuł setkę przy dobitce Daniego, kompletnie nie trafiając w piłkę. W ataku kolejny mecz słaby.

Niestety, ale zobaczyliśmy starą i nieciekawą wersję Roberto. Dał zespołowi okrągłe zero.

- Bardzo złe wejście, miał trochę pecha, że wszedł na rozpędzające się Deportivo, ale nie powinno być to usprawiedliwieniem. Przy pierwszym golu złamał linię razem z Alvesem, ale chwilę wcześniej cofał się po główce. Powinien wrócić szybciej, ale obrońca musi być ostrożny z zastawianiem pułapki, kiedy nie jest sam. Zabrakło wyczucia i bycia w rytmie meczu . Chwilę później zgubił piłkę w ataku i dał kontrę rywalom. Przy drugim golu go nie było, gdyż był ustawiony do ataku, to Busquets odpowiada za tę akcję, Mathieu nie miał szans wrócić, choć nawet w powtórkach nie widać go próbującego wykonać choćby symulację powrotu. Słaby mecz, ale nie należy go postrzegać jakio głównego winowajcę.