Świetna interwencja po strzale Paulinho w końcówce pierwszej połowy. Po raz kolejny bez zarzutu, jeśli chodzi o rozgrywanie piłki z linią obrony. Mecz bez historii - drużyna z Chin nie zmusiła go do wysiłku.

W początkowej fazie meczu zanotował kilka prostych strat, które wynikały ze zbytniej nonszalancji w kreacji. W dalszej części meczu ograniczył się do wzajemnej gry z Munirem, Rakiticiem oraz Sergio. Zaliczył kluczowe podanie przy akcji zakończonej faulem na Munirze w polu karnym.

Rywale nie sprawili naszym defensorom zbyt wielkich problemów, ograniczając się jedynie do prób "przeszkadzania" w rozegraniu, aniżeli stwarzania realnego zagrożenie pod bramką Bravo. Gerard zdominował przestrzeń powietrzną, choć paradoksalnie to po jego błędzie w kryciu, Paulinho miał najlepszą sytuację do strzelenia bramki dla Guangzhou. Poza tym pewnie w rozegraniu, a im dłużej w mecz, tym większe chęci przejawiał, aby samemu wpisać się na listę strzelców. W doliczonym czasie meczu otrzymał dobre podanie od Daniego Alvesa, by w rezultacie haniebnie nie trafić głową w futbolówkę ;)

Nieocenione interwencje w 12' i 29', gdzie pełnił rolę "ostatniej przeszkody" dla graczy Guangzhou. Precyzyjny w rozegraniu, kilkukrotnie napędzał akcje dynamicznym wyprowadzeniem piłki z linii obrony. Poziom Pique, lecz bez wyraźnych błędów.

Dużo chęci, mało konkretów. Jordi wywiązał się należycie ze swoich obowiązków, ale nie sposób wyróżnić go za jakąś konkretną akcję czy też konkretne zagranie. Ot, mecz jakich dziesiątki w karierze.

Pełna kontrola i totalna swoboda w grze. Na tle rywali wyglądał niczym profesor, raz po raz odbierając im piłkę. Inteligentnie sie ustawiał, przytomnie napędzał akcje, choć sam nie błysnął niczym niekonwencjonalnym w ofensywie. Niemniej jednak, niezmiennie opoka środkowej formacji naszego teamu.

Kolejny odpowiedzialny występ, w którym pokazuje swoje największe atuty, czyli dyscyplinę taktyczną, pracę w defensywie oraz uderzenie z dystansu. Współautor pierwszej bramki - powinien jeszcze częściej uderzać na bramkę rywala, bo jak pokazały dwa ostatnie mecze, warto.

Andres prawdopodobnie przeżywa którąś z kolei piłkarską młodość. W meczu z Guangzhou Evergrande po raz kolejny w tym sezonie zaprezentował nam paletę kapitalnych zagrań, zaczynając podaniem do Munira (23'), poprzez asystę do Luisa (50'), kończąc świetną próbą znów do Munira (75'). Najbardziej widowiskowy z trójki naszych środkowych pomocników i stosunkowo skuteczny w swoich zagraniach. Dobra robota.

Tym razem nieco w cieniu. Współpraca z Jordim nie okazała się zbyt owocna, szczególnie, jeśli mówimy o kreacji. Dużo walki w defensywie, ale zdecydowanie za mało jakości pod bramką rywala. Pozycja fałszywego lewoskrzydłowego w tym spotkaniu okazała się raczej przeszkodą.

Wziął na siebie ciężar strzelania goli i chwała mu za to. Perfekcyjne zachowanie przy golu otwierającym wynik spotkania (urodzony snajper), pokaz nietuzinkowch umiejętności przy drugiej bramce oraz zimna krew przy rzucie karnym. Crack.

Miał swoją szansę, aby otworzyć wynik spotkania (23'). Niestety, golkiper rywali okazał się szybszy. Unikał pojedynków jeden na jednego, starając się sprawnie przekazywać piłke po obwodzie. Zanotował jeden rajd w świetnym stylu, który zakończył minimalnie niecelny m uderzeniem z okolic "16". Wywalczył rzut karny.

Dwie próby strzałów, bez większych korzyści.

Jedno udane zachowanie w defensywie (80') oraz niezłe dośrodkowanie do Munira pod koniec meczu.

Grał za krótko.