Zaczął od dość ryzykownie wyglądającego odegrania do Pique już w 1.min., ale kimże byłby Ter Stegen bez podniesienia kibicom przynajmniej raz na mecz ciśnienia? Ostatecznie poza tą akcją przez całe spotkanie było bardzo dokładnie i pewnie , a dodatkowo popisał się kilkoma dobrymi oraz spokojnymi interwencjami, m.in. w 55. oraz 56.min.

Cztery (!!!) kluczowe podania bocznego obrońcy, w tym dwie asysty oraz jedna asysta drugiego stopnia plus jeszcze trzy lub cztery wypracowane kolegom szanse strzeleckie to dorobek ofensywny Sergi z mecz w Gijon. Jeśli do tego dodatkowo dodamy , iż w defensywie zaliczył 8 interwencji (druga pozycja pod względem ilości po Pique), to mamy obraz Zawodnika Meczu. Jeśli ktoś chce konkretów, to przypomnijmy choćby świetny przerzut do Turana w 13.min., rewelacyjne kontry, które wyprowadził w 24.min. oraz 74.min. oraz trzy akcje bramkowe , przy których był kluczowy. Najpierw zanotował idealne wyjście do podania oraz dogranie do Rafinhii przy akcji na 2:0, a trzy minuty później zagrał z drugiej linii piłkarską „świecę” do Suareza, który chyba sam nie mogąc uwierzyć w niefrasobliwość rywali uderzył w boczną siatkę.  Kolejne gole na 3:0 oraz 4:0 to idealne dogrania Roberto ze skrzydła. Nawet ukochany przez wielu Cules Dani „Diabeł Tasmański” Alves w swoich najlepszych sezonach byłby dumny z takiego występu!

Ostoja spokoju oraz rzetelności poza jedną akcją z 56.min., kiedy  dał się dość łatwo minąć w narożniku pola karnego wchodzącemu na dużej szybkości Rodriguezowi , ale strzał z ostrego kąta łatwo obronił Ter Stegen. Poza tym wygrane wszystkie pojedynki główkowe oraz większość szybkościowych, kilka świetnych przecięć  (w 37.min.), wślizgów (69.min.) oraz najwięcej w drużynie interwencji (9).

Spokojnie uzupełniał przestrzenie boiskowe pozostawione przez Pique. Statystycznie odznaczył się największą ilością podań w drużynie (86 podań przy 85-cioprocentowej skuteczności). Wygrał wszystkie kluczowe pojedynki główkowe , choć niedosyt pozostawia spora ilość strat.

Ten mecz mógł się dla niego bardzo szybko zakończyć, kiedy był dość brzydko faulowany już w pierwszej minucie. Później wyglądał naprawdę nieźle, często podłączał się do gry na skrzydle oraz dobrze wracał (np. świetny powrót w 23.min.). Jeden raz przesadził bardzo ostro faulując. Poza tym bez większych uchybień.

Jak to bywa w takich spotkaniach rola Busquetsa ogranicza się do sporadycznych odbiorów oraz interwencji, a głównie pracuje nad przesuwaniem całej linii środkowej , co nie jest widoczne w statystykach. Był sporo przy piłce, ale ograniczał się do dystrybuowania jej w najprostszy sposób do Andre Gomesa, Turana , Rafinhii i Neymara. Taka kolej rzeczy nie sprzyja koncentracji , co miał dwukrotnie efekt w postaci nieprzystających Sergio zagrań (26.min. to strata oraz powrót i odzyskanie piłki, a w 38. min. po rzucie wolnym bardzo niepewna interwencja). Dość przeciętne  spotkanie, wydaje się iż mógłby w nim odpocząć.

 To był dobry mecz dla Portugalczyka , aby przy słabszym rywalu odnaleźć swoją rolę na boisku najpierw u boku Busquetsa, a później na jego pozycji. Dał się zapamiętać z kilku akcji, m.in. genialnego podania w 23.min. do Suareza , który nie wykorzystał okazji , a także ładnej akcji w ofensywie w 26.min. oraz chwilę później. We wspomnianej akcji świetnie minął dwóch zawodników w polu karnym , a następnie uderzył nieco obok bramki, choć trzeba przyznać , że miał idealnie wystawionego Neymara w tej sytuacji i można w ciemno zakładać , iż Busquets lub Iniesta szukaliby dogrania do Brazylijczyka. W 27.min. miał druga okazję po dograniu od Bussiego, ale ponownie zbyt mocno chciał i uderzył nad bramką. Miał też kilka świetnych odbiorów, jak choćby ten z 39.min.,  który chwilę później zamienił jeszcze w podanie do Neymara. Czego mu brakuje było doskonale widoczne po przejściu  na pozycję Bussiego, ale takie mecze z czasem zaprocentują pewnością siebie.

Gdy Luis Enrique odkrył przedmeczowe karty wydawało się , że będzie uzupełniał tercet ofensywny, ale ostatecznie zagrał w środku, będąc całe spotkanie „pod grą”, kończąc spotkanie z golem oraz piękną asystą przy bramce na 1:0 oraz na 96-cioprocentowej skuteczności podań (jednocześnie najwięcej podań spośród zawodników ofensywy). Od początku pokazał siłę oraz pewność siebie, bardzo dobrze wyprowadzając piłkę w 2. min. W trakcie trudniejszej,  pierwszej połowy, wielokrotnie dobrze ustawiał się oraz walczył w środku pola. Genialne podanie do Suareza przy bramce na 1:0 oraz świetne rozegranie oraz wykończenie akcji na 4:0. Dodatkowo po brutalnym uderzeniu Turka łokciem z boiska powinien wylecieć jeden z rywali. In minus - bardzo ryzykowana strata w 24.min.Tym meczem pokazał, że nie tylko uzupełniając ofensywne trio może być przydatny dla trenera i drużyny.

W przedziwnym ustawieniu , które zaordynował trener , a które można by spróbować opisać jako 4-2-2-1-1 lub 4-2-3-1 pełnił naprzemiennie rolę skrzydłowego oraz rozgrywającego, choć jak na siebie był stosunkowo mało „pod grą”, notując jedynie 32 podania. Dał się zapamiętać z kilku akcji w defensywie , m.in. świetnego powrót za Burgim w 3.min. czy wyprzedzeniu Lory w 7.min., ale przede wszystkim w pamięci pozostaje piękne wykończenie głową przy akcji na 2:0. Próbował długimi momentami naśladować ruchy Messiego na boisku, ale nie był tak widoczny jak ma to w zwyczaju Argentyńczyk. Naprawdę dobry występ zawodnika jeszcze niedawno skazywanego na rolę głębokiego rezerwowego.

Długimi momentami spotkania był mało widoczny, w pierwszej połowie głównie skupiając swoją uwagę na starciach z obrońcami. W 23.min źle uderzył po świetnej piłce od Gomesa, a chwilę wcześniej był ostro faulowany w okolicach pola karnego. Bramka numer 1 to idealny materiał instruktażowy dla młodych adeptów sztuki snajperskiej, warto zobaczyć jaki wykonywał ruch wzdłuż linii obrony rywali, a następnie idealnie wykorzystał sytuację. Chwilę później miał ponownie idealną sytuację, ale uderzył w boczną siatkę (podanie-świeca od Sergi Roberto). W drugiej połowie był bardziej widoczny w grze wzajemnej , ale ogólnie nie było to mecz, w którym był wiodącą postacią.  

Długimi minutami próbował, a jeszcze dłuższymi był boiskowym alter ego Messiego pod jego nieobecność.  Bardzo często wracał do środkowego koła lub na własną połowę  po piłkę, często z głębi pola rozgrywając akcje, między innymi tak zdobywając bramkę na 3:0 - najpierw idealnie rozegrał do Roberto, a później podążył za akcją i dobił sparowane na poprzeczkę uderzenie Alcacera . Przykładem jego gry może być również akcja na 2:0, gdzie holował piłkę po obwodzie pola karnego, a później przyspieszył grę rozegraniem do Roberto na skrzydle. Przez kilkadziesiąt minut środkowego okresu meczu mocno rozkojarzony , zagrał bardzo dużo niedokładnych podań czasami na siłę starając się grać z pierwszej piłki lub zbyt koronkowo (jak choćby niedokładne podanie do Andre Gomesa w 38.min., do Didne w 41.min. czy do Ardy w 45. min.). Wszystko to zaowocował olbrzymią ilością 29-ciu strat, choć trzeba przyznać że większość wynikał z chęci przyspieszenia gry, a nie z niepotrzebnych dryblingów. Zdobył  dwa gole, z czego pierwsze był efektem instynktu strzelcekiego i podążenia za akcją, a drugi świetnym wykończeniem idealnego dogrania Denisa Suareza. Mógł skompletować hat-trick, ale jego świetne uderzenie zatrzymało się na słupku.

W niewiele ponad dwadzieścia minut zdążył wziąć udział w dwóch akcjach bramkowych (świetne rozprowadzenie do Sergi w akcji na 4:0 oraz asysta w stylu Xaviego lub Iniesty do Neymara na 5:0) oraz rozprowadzić przepiękną akcję zakończoną słupkiem Neymara. Oczywiście mamy świadomośc , iż Sporting grał już na rezerwie energetycznej oraz bez jednego zawodnika, ale taka gra nie może pozostać bez notyfikacji w ocenach.  

Pięknie się pokazał przy akcji na 3:0, dołożył nogę  do perfekcyjnego podania od Roberto, niestety dla niego i jego pewności siebie bramkarz zdążył sparować piłkę na poprzeczkę (na szczęście dla drużyny był na miejscu Neymar). Dobrze się wycofywał do piłki, zastawiał, pokazywał do gry. Będą z niego ludzie, oby szybko zdobył bramkę, bo wiemy iż dla napastnika na głodzie są one haustem świeżego powietrza.