Przy golu Vitolo dużo bardziej zawinili inni, jednak trudno nie zauważyć w interwencji Marca zbytniej pasywności. Gdyby wyszedł zdecydowanie do Hiszpana (dobrym przykładem jest interwencja Rico przy akcji Neymara z 93. minuty), to miałby dużo większe szanse na skuteczną interwencję. Poza tym duży błąd przy rzucie rożnym z 74. minuty - ewidentnie minął się z piłką. Reszta zachowań Niemca dobra lub bardzo dobra - nota jednak przeciętna.

Listopad zaczął fatalnie. Najpierw City, a teraz okropne zachowanie przy straconym golu - szkoda komentować. Chwilę przed tą bramką także popełnił błąd, tracąc piłkę na własnej połowie, ale zdążył wszystko naprawić. W 29. minucie przegrał pojedynek główkowy i mieliśmy groźną sytuację dla Sevilli. Pozytywy? Na pewno kilka dobrych wejść ofensywnych (choćby to z 36. minuty po podaniu Mascherano) oraz ogólna liczba interwencji, która może robić wrażenie. Podsumowując, katastrofalny błąd przy golu Vitolo znacznie obniża notę Sergiemu.

Było to spotkanie skrojone specjalnie dla Javiera - cios za cios, akcja za akcję - wszystko na pograniczu faulu i błędu. Argentyńczyk w takiej grze czuje się jak ryba w wodzie i tak też było tym razem. Jedyny godny odnotowania błąd popełnił już w 1. minucie, kiedy dał odwrócić się i oddać strzał Vietto. Poza tym świetnie w defensywie (40., 56., 63. oraz 93. minuta) i dodatkowa nota w górę za bardzo kreatywne rozwiązania w 36. oraz 54. minucie. Zwłaszcza to drugie podanie okazało się zaczątkiem pięknej akcji.

Kolejny dobry występ Francuza. Tym razem nie popełniał widocznych błędów, a do tego potrafił dwukrotnie wyjść ofensywnie z piłką aż pod pole karne Rico (72. oraz 78. minuta). W defensywie stworzył dobry duet z Mascherano, notując udane interwencje (choćby 21. minuta). Brawo.

Po raz kolejny nie ma go w ofensywie, choć coraz bardziej dostrzegamy w tym winę Neymara niż Francuza. W defensywie twardy i nieustępliwy, jednak zdarzyły mu się błędy, które mocno obniżają mu notę. Przede wszystkim zbyt łatwo dał się ograć w akcji przy golu Vitolo, a do tego ogólnie na zbyt wiele pozwalał Sarabii. Widać wyraźnie, że brakuje mu automatyzmów.

Jako że jest ściśle powiązany z funkcjonowaniem drużyny, to jasno można stwierdzić, że zagrał dwie różne połowy. Pierwsza - bardzo słabo i druga bardzo dobra. Na minus straty (34., 41. oraz 56. minuta) - nie jest w stanie ich wyeliminować i przypomina trochę samego siebie z debiutanckiego sezonu, kiedy wielu osobom podnosił ciśnienie. Nota w górę za udział przy akcji na 2:1 - zdążył na czas.

Nie jest w najlepszej formie. Widać to po jego sposobie poruszania się, ociężałości, rozregulowanym celowniku, na statystykach kończąc. Miał okazję w 49. minucie, ale uderzył dokładnie w środek bramki. W defensywie bardzo bierny - liczba interwencji mówi sama za siebie. W ofensywie mogliśmy zobaczyć różnicę pomiędzy jego aktywnością, a pracą choćby Denisa. Miejmy nadzieję, że wejdzie na lepszy poziom.

Jeśli nie strzelasz gola i nie zaliczasz asysty, a mimo tego masz ocenę 7.0, to znaczy, że zagrałeś bardzo dobrze. Przypadek Denisa potwierdza tę regułę. Nawet w pierwszej, słabszej połowie, był jednym z niewielu graczy, którzy na murawie starali się robić różnicę. Po przerwie wszedł na najwyższe obroty. Dobrze napędzał akcje (47. oraz 52. minuta), był non stop pod grą, był zamieszany w drugiego gola, a na dodatek wykonał kolosalną pracę w defensywie i pressingu, notując finalnie aż osiem odbiorów. Oby to był początek jego lepszej serii gier.

Do 43. minuty niewiele mu wychodziło. Gubił się w gąszczu nóg rywali, a podania nie chciały sięgać celu. Wtedy nadeszło podanie od Neymara i przyłożenie stopy wymierzone jak gdyby z programu CAM - w głowie się nie mieści. Po przerwie el crack total. Asysta przy golu Suareza, kapitalne akcje (59. minuta), idealne rozprowadzanie piłki. Do tego nie zapomniał o kolegach siedzących na ławce rezerwowych i zsolidaryzował się z Ardą poprzez kopanie buta. Zawodnik Meczu i najlepszy piłkarz świata - Złota Piłka do niczego nie jest mu potrzebna. Niech wygrywają ją ci, którzy jej bardziej potrzebują.

Chimeryczny jak zwykle, jednak tym razem okazał się skuteczny w decydujących momentach. Mimo że zmarnował trzy dobre okazje, to z drugiej strony zdobył zwycięskiego gola i do tego mógł zaliczyć fenomenalną asystę, wycofując piłkę Messiemu w 54. minucie. Nota byłaby znacznie lepsza gdyby nie słaba skuteczność.

Statystyki kluczowych podań ma kosmiczne - one, do spółki z asystą i udanymi dryblingami, podwyższają notę bardzo chimerycznemu i irytującemu Brazylijczykowi. Z jednej strony trzeba mu oddać stworzenie trzech świetnych okazji kolegom (2., 49. oraz 72. minuta), ale z drugiej mamy ciągle w pamięci masę głupich strat, brak dostrzegania jakiegokolwiek innego piłkarza poza Messim i Suarezem (zwłaszcza brak przerzutu do wychodzącego na czystą pozycję Rakiticia z końcówki pierwszej połowy) i co najgorsze zachowanie z 93. minuty, kiedy to katastrofalnie zmarnował kontratak - wyobraźmy sobie co by się działo w głowach cules, gdyby Sevilla zdołała w ostatniej akcji meczu wyrównać. Generalnie coraz trudniej ocenia się Neymara, bo jego gra jest nierówna i sinusoidalna z ogromną amplitudą. Za ten mecz - dobrze z minusem.

W kreacji spełniał rolę gracza odgrywającego, stąd praktycznie zerowy wkład w rozegranie. Popełnił duży błąd w kryciu N'Zonziego w 74. minucie. Na plus odbiór z 87. minuty. Wyraźnie nie służy mu rola zmiennika - tym razem słabo.

Grał zbyt krótko. Po raz kolejny.