Za bramkę nie ma go co obwiniać, w rozegraniu był pewny i dokładny, nie bał się rozgrywać  nogami. Plus za bardzo dobrą interwencję w 50. minucie, kiedy z trudem obronił strzał Gaspara z rzutu wolnego.

 tle ogólnej mizerii pozostawił po sobie raczej pozytywne wrażenie, zaliczył kilka rajdów,  fajne podania w 28. min. i 74 min., był ogólnie aktywny w ofensywie, ale brakowało skutecznego ostatniego dogrania, w defensywie nie miał większych problemów.

Widać było, iż jest to pierwszy mecz po kontuzji, grał trochę nerwowo (w 4.  min. podanie „na minę”, 45. min. niepewne zagranie). Z drugiej strony wykazywał dużą ochotę do gry (akcja z 26. min., w drugiej części spotkania długi rajd z piłką) oraz pewność siebie (m.in. w 32. min. dobrze znalazł się na linii podania, które „śmierdziało golem”). Ogólnie widać brak ogrania, co naturalne, ale z każdym meczem powinien wracać do swojego poziomu.

Kilka błędów w ustawieniu obrony Barçy sprawiły, że graczom Teventa udawało się dochodzić do górnych piłek po dośrodkowaniach i tylko  brak umiejętności w wykończeniu sprawił iż nie padło więcej bramek dla gości. Borja niestety pozostaje jednym z głównych winowajców takiego stanu rzeczy; strasznie odpuszczał krycie (43. min., sytuacja bramkowa), popełnił dwa poważne błędy (przy wyprowadzaniu w 32. min.  i podwójny w 48. min.  - najpierw łatwo ograny przy linii środkowej, a potem sprokurował rzut wolny na linii pola karnego). Słaby debiut w pierwszej drużynie.

Na tle tak słabego przeciwnika rzucał się w oczy ograniczony repertuar na połowie przeciwnika, owszem kilka razy pograł z Ardą, ale konkretów z tego nie było żadnych. W 61. oraz 63. min. oddał kąśliwe strzały. W defensywie raczej bez negatywów.

Mamy nieodparte wrażenie, iż albo kompletnie nie zrozumiał instrukcji trenera albo jeśli takowych nie otrzymał, sam nie miał totalnie na siebie pomysłu. Na skrzydle schodził do środka, na środku schodził na lewe skrzydło, a dodatkowo zaliczył niezliczoną ilość złych przyjęć piłki. Nie dał powodów do przemyślenia jego występu w El Clásico.

Wiemy, iż z Denisa wciąż nie mamy pociechy na miarę  Xaviego czy Iniesty, ale wciąż jest to jeden z najbardziej nieszablonowo potrafiących grać piłkarzy pierwszej drużyny.  W spotkaniu z Herculesem jako jedyny nie bał się próbować ryzykownych i wyrywających się standardom  rozwiązań (z takich co wyszły to 78. minuta do Vidala, inne nie dochodziły, ale były kreatywne). Na plus dwa bardzo dobre dogrania z rzutów wolnych (37.min., 76.min.), bycie przez całe spotkanie pod grą. Wydawał się najjaśniejszym punktem zespołu i zasłużył na epizod w El Clásico (zapewne za Rakiticia około 60.min., bo Chorwat raczej wyjdzie od początku, skoro odpoczywał w meczu Copa del Rey).

Wyglądał dość interesująco biorąc pod uwagę słabą jakościowo jedenastkę. Miał co prawda jedną groźną stratę (4. min. ), gdy Umtiti „wsadził go na minę”, jednakże na przestrzeni całego spotkania pokazywał się dużo w grze wzajemnej, nie uciekał od rozegrania . Z konkretów - w 18. min. świetne podanie do Rafinhii za linię obrony. Debiut na plus pomimo wyniku.

Na samym początku spotkania dał nadzieję, iż będzie to dobry występ, kiedy w pierwszym kwadransie dwa razy ładnie uruchomił Digne. Niestety były to jego najlepsze zagrania w meczu, to co zagrał później możemy okres lic nieoględnie jako „wielką lipę”.

Rozegrał 76. minut, a następnie został zmieniony przez Marca Cardonę. Był mało dokładny, ale widoczny był zarazem jego zmysł do gry kombinacyjnej, choć w meczu z Herculesem  wiele mu nie wychodziło. Wiele uratowała bramka, o tyle piękna, co nie w stylu Barcy - on jeszcze nie wie, że tak się nie robi J . Rzadko decydujemy się na wstawianie cytatów w ocenach, ale warto przeczytać pomeczowe podsumowanie gry Carlesa w wykonaniu Lucho: „Jestem zadowolony z Aleñi ze względu na strzeloną przez niego bramkę, ale kiedy dopadałem do niego w pierwszej połowie na skrzydle, chciałem urwać mu głowę. Wyjaśnię to. Ma świetne warunki, to prototyp typowego środkowego pomocnika Barçy, ale musi zdecydowanie poprawić ustawianie się. Powinien dostawać piłkę w trudnych miejscach, bo przyjmować w łatwych strefach boiska potrafię nawet ja w wieku 46 lat. Wiele oczekujemy od tego zawodnika i będziemy blisko niego, aby przeszedł przez wszystkie fazy – stwierdził asturyjski szkoleniowiec”. Nic dodać, nic ująć.

Odcięty od dobrych podań, tułał się w gąszczu obrońców i rzadko miał jakikolwiek kontakt z piłką. W 10.min. stworzył zagrożenie z wolnego, w 28.min.  sprytnie chciał wykończyć akcję po podaniu Vidala, ale zabrakło właściwej rotacji, aby piłka wkręciła się do bramki. Poza tym kompletnie niewidoczny, choć porównując jego  grę z Ardą i tak wyglądał minimalnie lepiej.

Mecz bez historii, trudno było zauważyć jego występ, gdyż gospodarze po strzelonej bramce nie odwiedzali połowy Barcelony.

To był (niestety) taki typowy występ Portugalczyka – mało widoczny, z jedną szansą bramkową w 76.min., kiedy uderzył w sam środek i bramkarz nie miał problemu ze złapaniem piłki.

Dostał szansę po przerwie, którą wydaje się iż wykorzystał będą c bardzo widocznym. Widać było wielką ochotę do gry, waleczność, a dodatkowo dwa razy dobrze się odnalazł w polu karnym rywala, ale w strzałach brakowało precyzji; prawdopodobnie groźniejszy od Paco.