Deportivo nie zmusiło naszego portero do wysiłku. Z trzech interwencji, które zanotował Ter Stegen, jedynie ta ostatnia mająca miejsce w doliczonym czasie gry zasługuje na wyróżnienie. W 37. minucie szybkim wznowieniem rozpoczął kontrę Barcy, która zakończyła się strzałem Leo w poprzeczkę. Z drugiej strony chwilę po przerwie popełnił wyraźny błąd przy wyprowadzeniu piłki - na szczęście była to jedyna wpadka tego wieczoru. Kolejne udane zawody, kolejne czyste konto. 

Potrafił w odpowiednim momencie podłączyć się do akcji i stworzyć zagrożenie pod bramką rywala (9', 26'). Popisał się perfekcyjną asystą do Luisa Suareza przy bramce na 3:0 - nie dało się tego zrobić lepiej. W defensywie nie miał większych problemów, choć w samej końcówce dopuścił do groźnego strzału na bramkę MATS-a (90+2'). Niemniej, występ naszego wychowanka po raz kolejny możemy zaliczyć na plus.

Deportivo nie okazało się wymagającym rywalem i nie zmusiło naszej obrony do heroicznych interwencji. Trzeba jednak docenić bardzo dobrą dyspozycję Gerarda, który niczym magnes  "ściągał" na siebie większość dośrodkowań rywali, czym skutecznie uniemożliwiał im dojście do sytuacji bramkowych. Z biegiem czasu obudziła się w nim dusza napastnika, ale tym razem jego próby dojścia do sytuacji strzeleckiej okazały się nieskuteczne. Ponadto, na wyróżnienie zasługują dwa dogrania do Luisa (11' - tutaj El Pistolero nie opanował futbolówki, 61'). Pozytywnie.

Niezwykle dokładny przy wyprowadzaniu piłki, a do tego dwukrotnie popisał się interwencjami "kasującymi" groźnie zapowiadające się akcje ekipy gości (45. i 61. minuta). Popełnił jeden błąd w wyprowadzeniu piłki w 59. minucie. Bardzo solidny występ. Kto by jeszcze kilka tygodni temu pomyślał, że to właśnie Belg najprawdopodobniej stworzy duet z Pique w Klasyku? 

Niesamowite jak jego dogrania ostatnimi czasy potrafią doskonale napędzić akcję zespołu. Tego wieczoru byliśmy świadkami kilku takich sytuacji (3', 6', 14'). Ponadto, potrafił dobrze podłączyć się do akcji i stworzyć zagrożenie (gol na 4:0), zaliczył ważne interwencje w defensywie (15', 31', 37'). Kolejny występ na wysokim poziomie.

Dobry mecz w wykonaniu Chorwata, ale nie bezbłędny. W 18' zaliczył prostą stratę, a w 57' niepotrzebnie zdecydował się na próbę siłowego rozwiązania w starciu z rywalem o stykową piłkę. Z drugiej strony imponująca celność podań, otwierające podanie do Leo w 41. minucie, osiem interwencji w defensywie. Widać, że pozycja defensywnego pomocnika mu służy.

W dalszym ciągu niezwykle imponuje i zaskakuje jego czucie gry – tak jakby wychował się w polu karnym, a okolice „szesnastki” były jego podwórkiem. Na tle Deportivo Paulinho mógł "poszaleć", co skrzętnie wykorzystał. Dwie bramki, trzy wykreowane szanse, wysoki procent celnych podań, pięć odbiorów. Świetne liczby, świetne zawody.

Gdyby przyznawany był honorowy tytuł zawodnika meczu, to Iniesta z pewnością by na niego zasłużył. Swoją magią mógłby się podzielić z paroma zawodnikami, a i tak zostałoby mu jej na tyle, by posłać takie cudowne zagranie jak w 28. minucie czy ograć dwóch rywali na małej przestrzeni chwilę wcześniej (24'). Dodatkowo, popisał się niezwykle precyzyjnym przerzutem do Alby w 14. minucie, świetnym zagraniem w 28', kapitalną asystą drugiego stopnia w 29' oraz bajeczną kontrolą piłki w 47. minucie. Nam, kibicom, wypada jedynie wstać i bić brawo. Wysoka dyspozycja Andresa to dobry prognostyk przed Klasykiem. 

Kontuzja uniemożliwiła mu zaprezentowanie swoich możliwości. Zdążył jedynie uczestniczyć w groźnej akcji zakończonej nieuznanym golem Suareza (6'). Szczęście w nieszczęściu, że jego uraz przypadł na przerwę świąteczną i Hiszpan nie powinien opuścić zbyt wielu spotkań.

Już pierwsze dotknięcie piłki zwiastowało, że to może być udany mecz El Pistolero - doskonale zabrał się z piłką i rozegrał do Iniesty. Przez całe spotkanie "naładowany". Był wszędzie. Strzelał (dwie bramki), podawał (27', 37', 75'), dryblował (32', 61', 69' - wywalczony karny), bronił (49', 59' - przechwyt). O jego wysokiej dyspozycji może świadczyć próba wykończenia akcji w 45' raboną - gracz, który nie czuje się dobrze na boisku, nie pozwala sobie na takie sztuczki. Poza tym na wyróżnienie zasługuje statystyka pięciu kluczowych podań. Na minus mimo wszystko skuteczność, spokojnie mógł dorzucić jeszcze dwie sztuki i o ile w takim spotkaniu nie okazało się to decydujące, tak w innym może to kosztować drużynę punkty lub nerwy. Zawodnik Meczu.

Jak nie idzie, to nie idzie. Gdyby wykorzystał połowę sytuacji, mówilibyśmy o nim w praktycznie samych superlatywach, lecz on tym razem zaprezentował skuteczność godną najlepszego gracza 2017 roku i zakończył mecz bez trafienia. Dwa słupki, poprzeczka i zmarnowany karny - już dawno mieszanina pecha i nieskuteczności nie odcisnęła na Leo takiego piętna (vide Leo po końcowym gwizdku). Na plus asysta do Luisa i pół-asysta do Paulinho przy pierwszej bramce, a także ogólna dobra dyspozycja, jeśli chodzi o kreowanie akcji i nadawanie im tempa, choć czasami decydował się na o jeden drybling za dużo, zaliczając kilka niepotrzebnych strat. Wierzymy, że w następnym spotkaniu los mu wynagrodzi niepowodzenia przeciwko Deportivo.

W grze kombinacyjnej odstawał od reszty zespołu, natomiast zanotował udane pojedyncze zagrania do naszych gwiazd (68' do Luisa, 80' do Leo), które powinny figurować w tym artykule jako asysty. Niestety, skuteczność na to nie pozwoliła. Sam Aleix też nie zaprezentował się zbyt dobrze pod bramką rywala - przynajmniej jeden z jego strzałów (27', 81') powinien zakończyć się bramką, ale oba zostały wykonane zdecydowanie za słabo.

Bez polotu i odwagi. Dostał ponad pół godziny, a mimo wszystko ograniczył się tylko do odgrywania. Poza zaprezentowaniem próbki swoich umiejętności w akcji z 77' oraz dryblingiem w doliczonym czasie gry nie wyróżnił się niczym szczególnym. 

Grał za krótko, aby otrzymać ocenę.