Bezrobotny, ale nie pozwolił, aby ten występ przeszedł bez echa. Rozpoczął pewnym wyłapaniem niewygodnego dośrodkowania w 5'. Kilka minut później (8') popisał się błyskotliwym, choć niedokładnym podaniem, które pozwoliło znaleźć się gościom w niezłej sytuacji tuż przed naszym polem karnym. W 14' zanotował nieporozumienie z Pique, na szczęście bez konsekwencji. Popisał się dwoma świetnymi wyjściami (42' i 53'), choć w drugiej z wymienionych sytuacji niepotrzebnie przedłożył efektowność nad efektywność - tę akcję można było także przerwać bez podejmowania niepotrzebnego ryzyka.     

Występ bez historii. W ofensywie aktywnie, choć, niemal już standardowo, bez żadnych konkretów; w defensywie potrafił popisać się świetnym odbiorem (28'), aby po chwili w dość prosty sposób dać się ograć (29'/30' - szczęśliwie rywal tego nie wykorzystał). Nie da się ukryć, że gdy na prawej flance zastąpił go Sergi Roberto, to gra zespołu się poprawiła, nastąpiło "wejście na wyższy poziom". Wciąż sporo pracy przed Portugalczykiem.

Brak komunikacji z Ter Stegenem w 15. minucie oraz niezbyt udane wybicie głową w 52. minucie to jedyne zastrzeżenia jakie możemy mieć do Gerarda po tym spotkaniu. Duet naszych stoperów nie pozwolił "pograć" rywalom, którzy na przestrzeni całego spotkania nie stworzyli sobie chyba żadnej klarownej sytuacji do strzelenia bramki. Statystyka dwóch odbiorów pokazuje jak mało pracy miał tego wieczoru Pique, a był to i tak drugi wynik w zespole.   

Zero odbiorów przy nazwisku stopera to rzadki widok. Pomimo tego, nie sposób nie docenić występu Umtitiego, którego każde zagranie emanowało ogromną pewnością siebie. Skała. Rywale w niektórych sytuacjach nawet nie próbowali wchodzić z nim w pojedynek "jeden na jednego". Oglądając mecz, czuć, że to on jest szefem naszej defensywy. Skarb.

W kratkę. Zanotował kilka udanych powrotów, świetnie uruchomił Dembele w 28' oraz Suareza w 41', a także wzorowo wyłożył piłkę Francuzowi w 44'. Z drugiej strony popełnił wyraźne błędy w defensywie (11', 17') oraz nie grzeszył precyzją w sytuacjach podbramkowych - chyba nie przesadzimy, jeśli stwierdzimy, że mógł zakończyć to spotkanie z bramką i dwiema asystami na koncie. Niesamowicie aktywny - 116 podań robi wrażenie (co jednak nie jest najlepszym wynikiem!). 

Pozytywnie. Jak zwykle pozostawał w cieniu, z którego jednak wychodził w momentach kiedy drużyna go potrzebowała. Przykładem mogą być sytuacje z 16’ czy 48', kiedy niemal od razu po stracie piłki odzyskiwał ją. Na plus także zablokowanie uderzenia rywala w 52'. W rozegraniu na swoim optymalnym poziomie. Dwa dobre przerzuty w 6’ i 21’. Znakomite uruchomienie Leo w 75' - jego geniusz objawia się właśnie w takich sytuacjach, niby prostych, ale jeśli spojrzymy głebiej, to wcale proste nie są. Błędów nie stwierdzono. Ocena bardzo dobra.

Dwie połowy, dwóch różnych zawodników. Jako środkowy pomocnik nie rozgrywał zbyt porywającego spotkania - niewiele wnosił do rozegrania, najbardziej użyteczny był w pressingu. W 5’ zanotował stratę, po której goście wyszli z groźną akcją. W 18’ wygrał dwa pojedynki "jeden na jednego", ale zabrakło ostatniego podania. Po przesunięciu na prawą obronę zaczął dawać więcej opcji w rozegraniu niż Semedo, a do tego nie zapominał o swoich obowiązkach w defensywie. Chyba wciąż więcej wnosi do zespołu jako prawy obrońca.

Świetne zawody. Wiodąca postać tego spotkania. Prawdziwy król drugiej linii - 135 podań(!). Już w 3. minucie jedno z nich pozwoliło Leo znaleźć się w pozycji strzeleckiej.  Na przestrzeni całego spotkania zanotował aż 21 przerzutów, w tym kilka znakomitych (9’, 25’, 37’). W defensywie także nie próżnował i z powodzeniem wspierał Busquetsa, kiedy zaszła taka potrzeba (39’, 48’, 59’ i 90’). Nic nie stracił z mundialowej dyspozycji.

Im bliżej bramki Alaves, tym gorzej. W kluczowych momentach brakowało mu dokładności. W pierwszej części spotkania "popisał się" zmarnowaną kontrą (28’) oraz niewykorzystaniem dwóch dobrych sytuacji strzeleckich (39', 44'). Ponadto, w niektórych akcjach aż się prosiło, aby młody Francuz wycisnął z nich więcej (31', 32'). W drugiej połowie nie był już tak aktywny. W 48’ ładnie uruchomił Albę na skrzydle, a w 69’ był bliski wyjścia dryblingiem na pozycję "sam na sam" z bramkarzem. Wierzymy, że im dalej w sezon, tym Ousmane będzie grał coraz lepiej, ale tym razem nasz skrzydłowy był po prostu niedokładny, nieskuteczny i choatyczny. Po udanym występie przeciwko Sevilli "zimny prysznic" nastąpił dość szybko.

W porównaniu do spotkania z Sevillą ograniczył liczbę niezrozumiałych zagrań do jednego (50'), co jednoznacznie pokazuje, że jego dyspozycja uległa poprawie. Zmarnował dwie szanse na strzelenie bramki (41', 73'), ale oprócz tego popisał się udanymi zagraniami do swoich partnerów z formacji ofensywnej (31' do Dembele, 66' do Leo), a na koniec zanotował piękną asystę przy trafieniu naszej "10".

Nowy sezon, stare porządki. Piękne podania do kolegów z drużyny, jeszcze piękniejsze bramki. Do tego dwa z jego uderzeń zatrzymały się na obramowaniu bramki strzeżonej przez Pacheco. Strzelec gola nr 6000 dla Barcy w La Liga (gola nr 5000 strzelił także on, więc możemy mówić tutaj o "erze Messiego"). Mocny początek.

Rozpoczął dość spokojnie. Pierwszy raz zaistniał zgrywając piłkę klatką piersiową do Suareza w 57’. Potem uaktywnił się dopiero po 80. minucie. Niezła dwójkowa akcja z Albą w 81’, zmarnowana "setka" w 82’ i gol zdobyty chwilę później. Jego zejście do środka przyprawia defensorów rywala o szybsze bicie serca - cóż to będzie za atut w tym sezonie! Dobra zmiana.

Dalej gra asekuracyjnie, choć udało mu się zanotować asystę (trochę naciąganą, ale jednak). W 85. minucie przekombinował szukając na siłę partnera do gry. W 90’ wykazał się dobrym czytaniem gry. Musi wnieść jeszcze więcej odwagi do swojej gry, a będziemy mieć z niego pożytek.

Od razu po wejściu zaliczył odbiór stosując agresywny pressing i to tak naprawdę jedyna rzecz, którą możemy wymienić w kontekście jego gry. Bez oceny.