Klasa. Zachował czyste konto, popisując się cudowną interwencją po strzale Alexisa w 90'. Pewny w rozegraniu - jedno wyraźnie niecelne podanie w 83 minucie w żaden sposób nie może rzutować na ocenę.

Świetny w rozegraniu i kreacji. Dobrze czytał grę i optymalnie się ustawiał do podań - zawsze był opcją. W obronie solidnie - plus za interwencje w 30' i 69', minus za stratę w 6'. W ofensywie zaliczył świetne wejście w 57' oraz przede wszystkim w doliczonym czasie gry w pierwszej części spotkania - jakim cudem nie skierował futbolówki do siatki wie chyba tylko on.

Razem z Lengletem przysnęli w pierwszej akcji meczu, pozwalając Rashfordowi na wejście i groźny strzał. W kolejnych minutach nasza defensywa przetrzymała napór gości, a w dalszej części spotkania nasi defensorzy nie mieli zbyt wiele pracy. Na wyróżnienie zasługuje interwencja w 47'. W wyprowadzaniu piłki na poziomie. W 90 minucie nie zdążył wrócić za Alexisem.

Poziom Pique, ale zanotował więcej interwencji (m. in. 2', 18', 40', 54'). W kreacji niezmiennie wartościowy - kilkukrotnie jego crossowe podania napędzały akcje zespołu.

Odpoczynek okazał się dla niego zbawienny - na przestrzeni całego spotkania był niezwykle aktywny. Zanotował trzy kluczowe podania (26', 45+2', 61' - asysta). Plus także za blok w 74'. Pod koniec meczu miał problemy natury fizycznej - oby to nie było nic poważnego, bo jest niezastąpiony.

Nie musiał łatać wielkich przestrzeni, ponieważ drużyna była agresywna i kompaktowa, w związku z czym mógł nam pokazać swoje najlepsze oblicze. Ogromna liczba podań (103) i wysoka celność. W destrukcji zanotował kilka ważnych interwencji (36', 47', 66'), a i w ofensywie potrafił popisać się genialnym zagraniem (57', 64'). "Wielbłąd" w 78', czyli strata tuż przed własnym polem karnym to jedyna rysa na jego występie.

W United Chorwat byłby królem środka pola, tymczasem u nas był drugoplanową (choć znakomitą) postacią, która doskonale spisywała się w grze wzajemnej oraz należycie realizowała założenia taktyczne. Na plus uruchomienie Alby w 26', strzał głową w 41' oraz interwencja w defensywie w 86'.

Typowy Arthur, czyli umiejętne przetrzymywanie piłki, odpowiednie regulowanie tempa gry i duża odpowiedzialność połączona z ostrożnością (sporadycznie decyduje się na zagranie do przodu). Nieźle w destrukcji (6', 40') + brawo za sztuczkę w 55'.

Strzał przepiękny - trzeba mu to oddać. Poza tym standard, czyli wybieranie bezpiecznych rozwiązań, tj. krótkich podań do tyłu. Raz pokusił się o odważniejszą indywidualną akcję w 50'. W defensywie wspomagał Albę za co plus.

Bardzo aktywny i mobilny. Dużo się cofał, pomagał w rozegraniu - drużyna to odczuła, bo miała opcje w kreacji. Plus za wycofanie do Leo w 47', inteligentne przepuszczenie futbolówki w 90+1' oraz wysoką (jak na niego) celność podań.

Szybko zamknął dwumecz, będąc (po kilku latach) znowu decydującym w fazie pucharowej Ligi Mistrzów. Przez resztę spotkania skupiony był bardziej na rozegraniu i regulowaniu tempa gry zespołu - doskonale wiedział kiedy przyspieszyć, a kiedy zwolnić akcję. Przy bramce Coutinho popisał się klasowym krzyżowym podaniem do Alby. W doliczonym czasie gry w pierwszej połowie popisał się fenomenalnym rajdem, który zakończył się dograniem do naszego lewego defensora i "setką" Sergiego Roberto. Miał dwie szanse, aby powiększyć swój dorobek strzelecki - przewrotkę w 66' oraz silny strzał w 90+1'. Zawodnik Meczu.

Solidna zmiana. Raz czy dwa niepotrzebnie wchodził w drybling, ale oprócz tego zaliczył imponujący rajd w 86' oraz dwa dobre wejścia (89', 90+1').

Powalczył, zanotował odbiór (84') oraz kluczowe podanie (90+1'). Oto dorobek Arturo. Nie zawiódł.

Grał za krótko, aby otrzymać ocenę.