Przy bramce bez szans. Poza tym nie przepracował się sobotniego popołudnia, choć raz, wspólnie z Sergim Roberto i Pique podnieśli ciśnienie kibicom Barcy - na szczęście w 58’ Marc najpierw wygrał przebitkę z rywalem poza polem karnym, a potem, używając parkanów, skierował piłkę na rzut rożny. To było raczej niepotrzebne ryzyko, tym bardziej patrząc na wynik, który był wtedy na styku. Nota wyjściowa.

Dwie różne połowy w wykonaniu Roberto - pierwsza z nich poprawna, druga zaś słaba. W pierwszej odsłonie meczu wychowanek Barcy był aktywny, dawał kolegom możliwość rozciągnięcia gry na prawej flance, a sam potrafił dołożyć chociażby otwierające podanie do Messiego w 9’. W drugiej części spotkania było gorzej, szczególnie z tyłu. Przede wszystkim cienie na jego grze kładą dopuszczenie do dośrodkowania, po którym padł gol w 56’, bardzo niebezpieczne wycofanie do Ter Stegena w 58’ i w końcu odpuszczenie rywala w 60’ przy rzucie rożnym dla Alaves, który mógł dać wyrównanie. Też zabrakło mu błysku w akcjach ofensywnych, jak w pierwszej połowie. Staje na nocie wyjściowej.

Może nie był tak aktywny w destrukcji jak Umtiti, ale nie popełnił za to większych błędów. Jedynie można zwrócić uwagę na jego zamiłowanie do hazardu - Pique obstawił, że niemiecki portero Barcy będzie przy piłce szybciej od pędzącego za jego plecami rywala. Trafił, ale wyszła z tego niebezpieczna sytuacja, którą mógł zażegnać, wybijając piłkę na aut albo pokazując Ter Stegenowi, by został w polu karnym. Poza tym pewny w swoich interwencjach, królował w powietrzu, a także dał coś od siebie w rozegraniu - świetna piłka do Griezmanna w 37’.

Wykonał najwięcej udanych przechwytów, a także był jednym z najczęściej interweniujących w Barcelonie. Mimo tego ma na swoim koncie błędy obniżające mu ocenę. W 28’ poszedł na raz, lecz na szczęście rywal beznadziejnie uderzył futbolówkę. Przy golu dla Alaves niepotrzebnie podszedł do przeciwnika będącego za plecami Pique - stworzył tym miejsce i dał możliwość Ponsowi na oddanie strzału. Do tego nie był zbyt dokładny przy wyprowadzeniu piłki (65’ i 83’), a także miał problem z wygraniem pojedynku główkowego.

Trochę czasu trzeba na odbudowanie formy. Co prawda w obronie zaprezentował się nieźle, bo często zdarzało mu się przeciąć podania rywali (np. 8’, 19’, 30’), ale w ofensywie nie dał kompletnie żadnych argumentów do podwyższenia mu oceny. Przy golu rywali nie zdążył z asekuracją Umtitiego, ale w tym przypadku wina rozkłada się na kilku zawodników. Dodatkowo konto obciąża mu tragiczne podanie w 24’, które kosztowało Griezmanna żółtą kartkę.

Świetny mecz Chilijczyka. W 14’ to on rozprowadził akcję bramkową, w 45’ samemu wpisał się na listę strzelców i w końcu w 72’ był bardzo bliski asysty. Poza tym bardzo wysoki procent celnych podań, tradycyjnie oddane serce na boisku i cóż więcej można napisać? Oby nie odszedł do Interu, bo taki piłkarz to skarb, szczególnie dla Barcelony, w której ostatnimi czasy jest mało woli walki.

Jeden z najlepszych meczów Busquetsa w tym sezonie. Dwa fantastyczne podania „za plecy” obrońców Alaves w 10’ i 22’. Szkoda, że to pierwsze nie skończyło się asystą, ale nawet Messi nic nie poradzi na najnowocześniejszą aparaturę szpiegowską umieszczoną w budkach VAR-u, która pomogła w wychwyceniu tego mikroskopijnego spalonego. Busi dołożył do tego 3 przechwyty i 5 interwencji (ex aequo z Umtitim). Żeby nie było za słodko, to na niekorzyść idzie strata z 9’ oraz powrót „old-boy’a” z 60’ - na szczęście Pique był wtedy na posterunku. Tak czy inaczej miło się oglądało Busquetsa.

Generalnie dobry mecz, choć jest jedno „ale” - czemu dał ostro po hamulcach i odpuścił Ponsa? Teraz to nieważne, jest głównym winowajcą gola dla Alaves, kropka. Kończąc z minusami za sobotnie spotkanie należy dopisać o ośmiu stratach (np. 27’, 39’, 55’ i 80’). Teraz plusy - odbiór w 8’ na połowie rywali i rozpoczęcie groźnej akcji Barcy. Świetne podanie do Griezmanna w 16’, a chwilę potem dwójkowa akcja z Francuzem w 19’, która fanowi Blaugrany musiała się podobać. Trzeba dodatkowo zwrócić uwagę na to, że Carles zanotował najwięcej kontaktów z piłką spośród środkowych pomocników, grając przy tym na wysokim procencie celnych podań. Był zatem pod grą, co zawsze jest wartością dodaną do oceny pomocnika. Nieźle.

Zwykły dzień w pracy. Przyjazd, przywitanie się ze wszystkimi, przebranie się w strój roboczy i "do pracy rodacy". Wpadł jakiś gol. Tak, znowu. Wyjątkowy? Może i tak, ale nie dla tego pracownika, on coś takiego robi co jakiś czas. Mógł mieć dwa, no ale wie Pan, to też człowiek i czasem przy pracy się myli, zdarza się. Tak, lubi się popisywać przed przyjezdnymi z innych zakładów i pokazywać, że nawet tak banalnie wyglądający zawód jak kopanie piłki może być sztuką. Nie, tym razem największą normę wyrobił jego przyjaciel. Może się nie zniechęci... najwyżej mu podwyżkę damy.

To był po prostu jego dzień. Trzy asysty, gol z karnego - nikt inny nie może odebrać mu tytułu Zawodnika Meczu. Można się zastanowić, czemu oddał tylko dwa strzały na bramkę w całym meczu, czemu miał tak mało kontaktów z piłką (nawet Griezmann miał ich więcej, choć na drugą połowę nie wyszedł), ale przy takich statystykach i zwycięstwie zespołu to wszystko nie ma znaczenia.

Kontrast między dwiema połowami w wykonaniu Griezmanna był znacznie większy od Roberto. W pierwszej części był aktywny, pokazywał się do gry, co pozwoliło mu chociażby na zdobycie gola w 14’. W 33’ fantastycznie napędził kontrę wespół z Messim, kończąc w niej swój udział efektowną i efektywną piętką. Szkoda niedokładnego ostatniego podania w 37’, które powinno zakończyć się asystą. Przed drugą odsłoną spotkania niespodziewanie zaginął. Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie?

Bez oceny. Jedyny warty uwagi moment Holendra to uprzedzenie rywala w polu karnym w 81’.

Grał za krótko.

Nie dostał wiele czasu, choć i tak zdążył się nie popisać, gdyż w 89’ minął się z piłką i miał dużo szczęścia, że nie skończyło się to bramką. Generalnie bez oceny.