Nie był to dobry mecz Ter Stegena. Rozpoczął od niecelnego podania w 2’, które przeciął rywal, i naprawdę niewiele brakowało, by Benzema przejął futbolówkę i stanął oko w oko z Niemcem. W 14’ puścił niezbyt mocny, choć zaskakujący strzał przy krótkim słupku, a w 28’ nie zareagował na ustawienie Desta przy murze, co okazało się fatalne w skutkach. Na plus dobre wyjście poza pole karne w 3’ i obroniona dobitka w 34’. Dodatkowo zachował czujność przy centrostrzale Odriozoli w 76’. O ile jeszcze pierwszy gol to bardziej efekt błędów kolegów i błysk Benzemy, o tyle druga bramka nie miała prawa paść w taki sposób i Niemiec powinien zdawać sobie sprawę, że powinien ustawić Amerykanina inaczej.

Tytuł Zawodnika Meczu przy nazwisku Minguezy może zaskakiwać, zważając na liczbę poważnych błędów i przegranych pojedynków z Viniciusem. Za przykłady mogą posłużyć pójście na raz w 27’, kiedy Vinicius był faulowany przed polem karnym Ter Stegena (drugi gol Realu z rzutu wolnego) oraz przegrany pojedynek biegowy z Brazylijczykiem w 66’, po którym mogło być 3:1 dla gospodarzy. Z drugiej strony wychowanek Barcy potrafił odnaleźć się w polu karnym rywala i zdobył kontaktową bramkę (60’), a także udało mu się zanotować dwie kluczowe interwencje we własny polu karnym (56’ i 90’+3).

Cień na jego występie rzuca przegrana walka o pozycję z Benzemą w 14’, który zdobył wtedy bramkę. Drugim sporym błędem było zgubienie krycia Viniciusa po wrzutce w pole karne Barcy w 68’. Na plus asekuracja z 10’, zablokowany strzał w 21’, świetny pressing w 41’ na połowie rywala oraz kluczowa interwencja w 66’.

Przy wyprowadzaniu piłki Lenglet był bardzo niedokładny, generując 5 strat w okolicach środka boiska (3’, 5’, 20’, 24’, 78’). Dodatkowo nie popisał się w 13’ dostając „kanał” od Viniciusa na linii pola karnego. Z drugiej strony udanie asekurował swoich kolegów we własnej 16-stce w 48', a także zastopował dobrze zapowiadającą się akcję rywali w 76’.

Barca grała długimi momentami w 10, gdyż wpływ Desta na grę był znikomy. Co więcej, w niezrozumiały sposób ustawił się obok muru przy drugim golu Realu w 28’. Z konkretów można wspomnieć o przegranym pojedynku 1 na 1 z Mendym i złe wycofanie w 41’ przy dobrze zapowiadającej się akcji Barcelony. Słusznie zmieniony.

Mało go było w grze przez zatłoczony środek pola. W 2’ wślizgiem uratował piłkę dla Barcelony, a w 21’ wygarnął piłkę Benzemie na linii własnego pola karnego. Na minus straty w 7’ i 13’ oraz nienadążenie z asekuracją w 14’ przy pierwszym golu Realu.

Praktycznie w niczym poważnym nie zawinił, poza tym, że był mało aktywny. Świetne odegranie na jeden kontakt w 18’, niezła piłka w pole karne w 34’ i próba prostopadłego podania w 55’ do Griezmanna to zdecydowanie za mało i mogliśmy oczekiwać od niego więcej w takim meczu.

W pierwszej połowie Alba był niemal kompletnie wyłączony z gry, wyjątek stanowi podłączenie się w 10’ i groźne dogranie w okolice 5-tego metra bramki Courtois. W defensywie Alba popełnił dwa błędy prowadzące do strzelenia przez Real dwóch goli – w 14’ powinien faulować rywala, zaś w 28’ źle dostawił głowę przy strzale Kroosa z rzutu wolnego. W drugiej połowie, za sprawą Griezmanna i zejścia Valverde, było już lepiej. W 60’ zanotował asystę, miał kilka innych groźnych wejść (58’ czy 63’). W 84’ mógł pokusić się o oddanie strzału, choć trzeba przyznać, że miał trudną piłkę do opanowania.

To nie był dzień Messiego, mimo że w pierwszym fragmencie spotkania tradycyjnie siał największy zamęt w szeregach rywali. Świetne wypuszczenie Alby w 10’ czy indywidualna akcja zakończona groźnym dośrodkowaniem w 16’ to jego najlepsze akcje z pierwszej połowy. Była jeszcze próba strzału z rzutu rożnego, ale niewiele zabrakło do zdobycia przecudownej bramki. W drugiej połowie raz jeszcze wypuścił Albę w 63’ i zanotował dobrą wrzutkę w 75’. Niestety w oczy rzucała się bezsilność Messiego, sporo prostych jak na niego strat (4’, 9’, 13’ czy 59’) oraz fatalna skuteczność z rzutów wolnych. Zneutralizowany przez piłkarzy Realu.

Aktywny w pressingu, ale poza tym nie wniósł do gry wiele. Kilka podań na jeden kontakt, z których w efekcie nie wychodziło żadne zagrożenie. Z poczynań ofensywnych można go jedynie pochwalić za dojście do piłki w polu karnym Realu i dogranie na 5. metr w 48’, a tak poza tym notował sporo strat (17’, 21’, 46’ czy 53’). Starał się aktywnie uczestniczyć w pressingu, ale nie udało mu się na tym polu wiele zyskać (9’, 18’).

Trudno coś dobrego napisać o Dembele w kontekście poczynań ofensywnych. Potworny kiks w 34’ po zagraniu De Jonga czy bezcelowy strzał w 37’ to cały jego dorobek z pierwszej części gry. W drugiej dużo lepiej nie było, gdyż udało mu się jedynie znaleźć podaniem De Jonga przed polem karnym w 55’. Nieco ratuje go odpowiedzialność taktyczna, kiedy to dwukrotnie wrócił za Viniciusem i powstrzymał rozwinięcie kontry Królewskich (47’ i 71’).

Samemu nie dał wiele, ale jego obecność pomogła Albie w zaistnieniu na lewej stronie. Może i szwankowała u niego celność podań (straty w 50’ czy 76’), ale miał swój udział przy golu inteligentnie przepuszczając piłkę po dograniu Alby. Dodatkowo wypuścił podaniem Pedriego w 48’. Nie jest tego dużo, ale uczciwie zapracował po wejściu.

Człowiek od Klasyków wrócił po długiej przerwie na swój ulubiony mecz, ale nie dość, że wrócił po dłuższym rozbracie z grą, to jeszcze wpakował się w prawdziwy kocioł, jaki panował w środku pola. Z tego względu nie wyróżnił się niczym szczególnym, jedynie można go pochwalić za rozciąganie gry podaniami do Minguezy (np. 71’). W 81’ stracił piłkę w okolicach linii bocznej, ale szybko naprawił swój błąd i nie dopuścił do kontry.

Brawa za charakter i pewność siebie, która biła z nastolatka. Mogło jej czasem być zbyt dużo, jak przy stracie w 82’ czy strzale w 90’+2, ale ostatecznie był bardzo bliski wyrównania, strzelając w ostatniej akcji meczu w poprzeczkę. Dodatkowo wygrał walkę o pozycję i oddał celny strzał głową w 75’. Dobre, konkretne wejście.

Nie dostał wiele minut, a mimo tego zrobił więcej niż Dembele przez minut 80. Bohater kontrowersji, a także wygranych dwóch pojedynków główkowych. Pierwszy z 90’+3 zakończył się niecelnym strzałem, zaś drugi zgraniem piłki Moribie, który huknął w obramowanie bramki. Konkretne wejście.

Dostał tyle minut co Duńczyk, ale nie wniósł nic poza stratą z 87’. Brak oceny.