Przy bramkach Juventusu nie miał nic do powiedzenia. Zanotował jedną, znakomitą obronę w 49’. Wyprowadzenie piłki na przyzwoitym poziomie, choć nie obyło się bez błędów – długa piłka do nikogo w 14’ i niecelne podanie w 56’. W niczym nie zawinił, ale nota musi być obniżona za wynik końcowy. Taka to niewdzięczna rola bramkarza.

Tym razem lepiej radził sobie w defensywie. Zablokował strzał w 62’, w 74’ zablokował dośrodkowanie rywala, a w 88’ powstrzymał przeciwnika. W ofensywie było dużo niedokładności, jak np. w 17’, kiedy to źle wycofował do Messiego, czy w 43', kiedy źle wykończył akcję. Dołożył do tego straty (45’, 66’ i 84’). Na plus odnalezienie podaniem Griezmanna w 11-stce Juventusu, ale to było zdecydowanie za mało z jego strony.

Zdublowanie Lengleta w 20’ spowodowało pozostawienie bez krycia strzelca bramki, co rzutuje negatywnie na ocenę Urugwajczyka. Szkoda, bo to oraz przegrany pojedynek z Moratą na skrzydle w 36’ to jedyne poważne błędy Araujo w meczu. W 34’ przerwał akcję Juve, w 39’ i 40’ udało mu się powstrzymać rywala, a w 64’ zanotował ważny odbiór. Niestety, wina przy bramce nie pozwala na wystawienie mu pozytywnej noty.

Można napisać, że tradycyjnie wychodził wysoko do rywala, by naciskać rywala do popełnienia błędu, co generalnie mu się udawało (45+1', 46’ czy 47’). Do tego zanotował ważną interwencję w obronie w 48’, a także przeciął podanie w polu karnym w 64’. Można również tradycyjnie napisać, że maczał palce przy utracie bramki – zagranie piłki ręką w polu karnym w 49’. To nie pierwszy taki mecz, gdzie tak poważnie zawinił, przekreślając przy tym cały swój dorobek ze spotkania.

W przeciwieństwie do Desta lepiej u niego było z grą ofensywną, choć wkradły się błędy, jak straty w 27’ i 34’ oraz podanie za plecy do Braithwaite’a w 46’. W 36’ i 45+1' zagrał dwie kluczowe piłki do Messiego. Do tego można dołożyć ładną akcję na skrzydle w 43’. W obronie dobrze zachował się w 3’, kiedy wyszedł pewnie z linii i przerwał akcję Juventusu. Poza tym było trochę błędów, jak w 49’, gdy pozwolił na dośrodkowanie napędzające akcję skończoną rzutem karnym, oraz w 55’, kiedy to został ograny na skrzydle.

Statystycznie odnotowano 3 kluczowe podania u Bośniaka, ale de facto na uwagę zasługują zagrania z 47’ i 73’ (oba do Messiego). Poza tym był to naprawdę słaby mecz Pjanicia. Miał straty w niebezpiecznych sektorach boiska (4’, 8’ i 86’), brakowało mu zdecydowania w starciach z rywalem, co doprowadziło m.in. do straty bramki w 20’ – zbyt łatwo dał się ograć Ramseyowi. Może i zanotował sporo kluczowych podań, kilka odbiorów (1’, 5’, 17’ i 40’), ale samo skarżenie się mediom może na dłuższą metę nie wystarczyć w wywalczeniu sobie miejsca w pierwszym składzie. Z drugiej strony konkurencję ma marną.

Nie popełnił aż tak wyraźnych błędów, jak swój partner z środka pola, jednak również jemu udało się „zabłysnąć” niebezpiecznymi stratami w 37’ i 64’. Na plus, przerwane akcje Juventusu w 18’ i 40’, a także ciekawe ofensywne podania – w 34’ do Messiego, a w 44’ do Pedriego. Przyspieszył jeszcze akcję w 91’, ale na niewiele się to zdało, tak jak jego gra we wtorkowym meczu.

Dał okrągłe zero. Niech będzie, to 0,5 za to wypuszczenie Desta na skrzydle w 45’. Dwie straty w 5’, złe odegranie na skrzydle w 11’, co zapoczątkowało kontrę zakończoną karnym dla Juventusu i w końcu miękka wrzutka w pole karne do tytana gry powietrznej, czyli Pedriego. Casus Portugalczyka w Barcelonie? Jeszcze za wcześnie na taki wyrok, ale symptomy są niepokojące.

Najlepszy spośród piłkarzy Barcelony i najbardziej nieskuteczny, choć trzeba mu oddać, że dzielnie bombardował bramkę Buffona. Do pozytywów można doliczyć przyspieszające akcje podania w 32’, 42’, 61’, 70’ i w 91’. Było parę strat, ale tym razem w większości były one spowodowane szukaniem ofensywnych rozwiązań, a nie prostych błędów. Zawodnik Meczu według Użytkowników i Redakcji.

Ponownie słabe zawody młodziana. Co prawda było parę pozytywów, jak w 3’, kiedy odebrał piłkę przed 16-stką Juve i zagrał w pole karne do Griezmanna, oraz niezła gra wzajemna z Destem (23’) czy Albą (43’). Mimo tego dominowały straty i to z gatunków tych ciężkich, bo zostały one popełnione na własnej połowie. – 6’, 15’. Dodatkowo w 20’ odpuścił strzelca bramki.

Z uporem maniaka Koeman wysyła na desant Griezmanna, a Griezmann z uporem maniaka pokazuje, jak bezbarwny jest w tej roli. Jedynie w 43’ udało mu się odznaczyć pozytywnie, odnajdując podaniem Messiego. Po wejściu Braithwaite’a odżył i był częściej pod grą - w 70’ i 90’ zagrywał w polu karnym odpowiednio do Puiga i Messiego, którzy oddali po strzale. Był jednak nieskuteczny, gdyż w 58’ uderzył w poprzeczkę, a w 67’ i 88’ powinien lepiej uderzyć na bramkę.

Dzięki wejściu Braithwaite’a możliwe było znalezienie jakiegoś punktu zaczepienia w defensywie Juventusu. Trzeba mu oddać, że był aktywny, starał się uczestniczyć w grze wzajemnej (46’, 60’, 77’ i w 87’) i próbował robić miejsce kolegom, co pozwoliło „uruchomić” Griezmanna. Udało mu się również dojść do pozycji strzeleckiej, ale w 70’ oddał niegroźny strzał. Z drugiej strony, pomijając już mierny strzał, zanotował 18 kontaktów z piłką przez ponad 45 minut. Niestety, ale dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane. Zabrakło tego, czego należy oczekiwać od "9", a więc tworzenia realnego zagrożenia pod bramką rywala.

Samo jego wejście należy odnotować w kronikach klubu. Na poważnie, wyraźnie brakowało mu ogrania, co naturalnie nie dziwi. W 74’ pogubił się w polu karnym, przez co zrobiło się groźnie pod bramką Ter Stegena, a minutę później zgubił ponownie krycie, ale na szczęście odgwizdano pozycję spaloną. Na plus, podanie między liniami do Puiga w 69’ i wysokie wyjście z linii zakończone odbiorem w 89’. Stoperzy są obecnie na wagę złota w Barcelonie, więc oby jego problemy ze zdrowiem ostatecznie się skończyły.

Wejście takie sobie. W 57’ wywalczył rzut wolny w bocznej strefie pola karnego, a w 66’ wyprzedził rywala i zanotował odbiór. Ciężko o coś więcej, mimo że dostał sporo minut, dlatego można go krytykować za to, że nie dał jakiegoś impulsu, wchodząc z ławki.

Najlepszy zmiennik i tym samym, obok Messiego, najlepszy piłkarz Barcelony. Zanotował dużo odbiorów (np. 67’ czy 88’), a także miał kilka ciekawych podań – w 83’ między liniami do Messiego i w 90’ do Griezmanna. Błędy się pojawiły, jak choćby w postaci groźnej straty w 72’, po której mogła pójść kontra, ale na szczęście sprawa potoczyła się inaczej. Dobra zmiana, która przynajmniej zaszła na murawie Camp Nou.

W 84’ nie dał się ograć Ronaldo, a w 94’ zanotował odbiór. Mimo tego grał za krótko, by móc go ocenić.