Mecz bez historii dla Niemieckiego bramkarza. Dość napisać, że jedynym celnym strzałem Sevilli było uderzenie Papu Gomeza po rzucie rożnym, po którym padła bramka. W tej sytuacji pojawiły się głosy, że golkiper Barcy mógł zrobić więcej, natomiast oglądając ją na powtórkach można dostrzec, że nawet ewentualna próba parady niewiele by dała przy tak precyzyjnym uderzeniu z tak bliskiej odległości. W rozegraniu przydarzyło mu się kilka niecelnych zagrań, ale raczej w granicach przyzwoitości. Stąd ocena wyjściowa.

Po raz kolejny Urugwajczyk wyrasta na najjaśniejszą postać linii obrony. Praktycznie nie do przejścia na prawej stronie defensywy (notabene nie jest to jego nominalna pozycja), w dodatku kilka razy ładnie podłączał się w ofensywie i wspomagał Dembele w rozegraniu. Najważniejszy był jednak oczywiście gol strzelony po centrze Francuza z rogu. Sposób wyskoku, pewność w powietrzu i ogromna radość - nie sposób nie pochwalić Araujo za wtorkowy występ.

Solidny mecz Pique. Dużo dawał drużynie przy wyprowadzeniu piłki od tyłu, gwarantował pewność w pojedynkach główkowych z silnym Rafą Mirem, przez co stanowił asekurację dla słabszego fizycznie Erica. Zaliczył aż osiem odbiorów, najwięcej w całej drużynie.

Kolejny mecz Erica, w którym pozostaje w cieniu kolegów z defensywy, w tym wypadku Pique i Araujo. Nie radził sobie z Rafą Mirem, który przestawiał go niczym krzesło w kuchni. Upiekło mu się w 22', gdy wspomniany Mir urwał się linii obrony i popędził sam na sam, ale ostatecznie sędzia odgwizdał spalonego. Eric w takiej formie raczej nie zawojuje La Ligi, a przecież w momencie przyjścia Xaviego forma wychowanka mocno zwyżkowała i zdawało się, że będzie jednym z kluczowych elementów układanki nowego trenera.

Już w spotkaniu z Elche zwracano uwagę na nową pozycję Alby, który ustawiony został bliżej środka, aby pozostawić nieco więcej miejsca dla typowego skrzydłowego - czy będzie to Ez Abde, czy Dembele. Podobny manewr został zastosowany na Sanchez Pizjuan, z tą różnicą że prawa flanka Sevilli do momentu czerwonej kartki dla Kounde była bardzo dobrze zabezpieczona. W późniejszej fazie meczu Alba kilkukrotnie starał się wykorzystywać stworzoną przez Abde przestrzeń i uderzać z dystansu, miał nawet szansę na zdobycie decydującego gola w 97. minucie, ale zabrakło nieco jakości w wykończeniu. Niestety, kamyczek do ogródka Alby należy wrzucić w defensywie - niekoniecznie radził sobie z rosłym Ocamposem i raz po raz pozwalał Argentyńczykowi dośrodkowywać w pole karne, na szczęście bez konsekwencji.

Kolejny dyskretny występ holenderskiego pomocnika. I kolejny raz odnosimy wrażenie, że Frenkie gra jakby za karę: owszem, nie popełnia rażących błędów, podaje celnie (92% skutecznosci), nawet udało mu się oddać strzał. A jednak brakuje w tym wszystkim takiego przekonania, brakuje zagrożenia, jakie stwarzał chociażby w minionym sezonie, wbiegając w drugie tempo w pole karne rywala. Pojawiło się sporo doniesień medialnych, również nieprawdziwych, o prywatnych problemach De Jonga, które rzekomo miały mieć wpływ na jego słabszą dyspozycję. Nawet jeśli to plotki wyssane z palca, świąteczna przerwa przyda się do oczyszczenia głowy i naładowania baterii przed wymagającymi styczniem i lutym.

Busi jest takim typem zawodnika, że nawet przy słabszej dyspozycji w meczu ma ogromny wpływ na grę całej drużyny. Jak zwykle nienaganny procent (93%) celnych podań, aż pięć udanych przerzutów i tyle samo odbiorów. Nie był być może aż tak widoczny w grze ze względu na bardziej wertykalny sposób gry obu zespołów, ale robił to, co potrafi najlepiej: w odpowiednich momentach potrafił zwolnić grę, przetrzymać piłkę, poklepać z obrońcami. Przy tym zaliczył aż trzy kluczowe podania, co przy lepszej dyspozycji kolegów z linii ataku mogło przełożyć się na bramki. Niezły występ kapitana.

Z pewnością młodzianowi zabrakło nieco gazu, by powtórzyć tak efektowny występ jak w spotkaniu z Elche. Nie zmienia to faktu, że Gavi kolejny raz dwoił się i troił, tym razem nieco mniej w defensywie, za to w ataku niemal każda piłka przechodziła przez niego. Był faulowany aż siedem razy, jednak nie zniechęciło go to do kolejnych prób. W 80' miał niebywałą okazję na rozstrzygnięcie losów meczu strzałem głową, ale filigranowy 17-latek źle złożył się do piłki i fatalnie przestrzelił. Nie zmienia to faktu, że były to naprawdę dobre zawody w wykonaniu Gaviego.

Najlepszy atakujący we wtorkowy wieczór. Co i rusz robił przysłowiowy "wiatr" na skrzydle, starał się wchodzić w dryblingi, uciekać obrońcom (choć Rekik naprawdę starał się dotrzymywać mu kroku). Zaliczył aż 22 straty, ale można uznać, że statystyka ta jest wręcz wpisana w zawód skrzydłowego. Ogromny plus za asystę z rzutu rożnego; to już drugi mecz Barcy z rzędu z golem po stałym fragmencie gry. Do pełni szczęścia zabrakło bramki, czego najbliżej Ousmane był w 84', gdy po indywidualnej akcji i strzale z dystansu trafił w słupek. Wielka szkoda, ale występ Dembele znakomicie rokuje na najbliższe tygodnie. Oby tylko nie przydarzyła mu się żadna kontuzja...

Nie był to tak przełomowy występ jak przeciwko Elche, gdzie zaprezentował się naprawdę nieźle, ale i we wtorek Ferran od początku sprawiał wrażenie, jakby nie był to jego drugi, a co najmniej dwudziesty mecz w pierwszym składzie Barcy. Często cofał się do drugiej linii do tzw. "klepki", robił miejsce skrzydłowym, ściągał na siebie obrońców, zdołał również oddać cztery strzały (choć tylko jeden celny). Pewne braki w umiejętnościach chłopak ten nadrabia zaangażowaniem, którym można by obdzielić Depaya, Frenkiego i Desta naraz. I jeszcze by trochę zostało. Póki nie ma Ansu i (być może) Ferrana Torresa, wydaje się być wartościowym uzupełnieniem linii ataku.

Podobnie jak jego Francuski kolega na drugiej flance starał się robić sporo wiatru, ale konkretów wynikało z tego zdecydowanie mniej. Kilka razy groźnie przedarł się w pole karne, ale później szwankowała decyzyjność: czy to o strzale, czy o podaniu, zawsze czegoś brakowało. W 24' i 62' próbował uderzać na bramkę rywala, ale zabrakło precyzji. I taki właśnie był występ Abde: niezłe próby, ALE... Z drugiej strony solidnie wspomagał Albę w obronie, zaliczając kilka udanych powrotów. 

Zastąpił słabego Erica i nie wyróżnił się zbytnio. Głównie udzielał się w rozegraniu, gdyż osłabiona Sevilla w tej fazie meczu ograniczała się raczej do wybijania piłki z dala od własnej bramki. Dobrze zbierał wybite piłki i przekazywał pomocnikom do dalszego rozegrania.

Zmienił podmęczonego Ferrana i wprowadził nieco nowej energii w drugiej linii, gdy Gaviemu zaczynało juz odcinać przysłowiową parę. Widać jednak, że przymusowe rozpoczynanie spotkań na ławce ma na niego pewien wpływ, szczególnie jeśli chodzi o płynność w rozegraniu i tak istotne w jego przypadku wchodzenie w pole karne z drugiej linii. Xavi niewątpliwie liczył na te umiejętności, szczególnie z osłabionym rywalem, jednak tym razem Nico niczym szczególnym się nie wyróżnił. Stąd ocena wyjściowa.

Miał wyborną okazję na decydujący strzał głową w końcówce - strzelił jednak słabo i przewidywalnie. Poza tym, jak to Luuk - ciało obce w dość sprawnie tego dnia funkcjonującym ekosystemie Barcy. Możliwe, że już w styczniu go na Camp Nou nie będzie.