Cules obawiali się jego występu, ponieważ kiedy ostatnio stanął między słupkami w meczu pucharowym, nie zaliczył dobrego meczu. Zupełnie inaczej było na Benito Villamarin, gdzie nasz rezerwowy portero spisał się bardzo dobrze i dał niezbędną pewność drużynie. W 18’ pewny chwyt po strzale głową z rzutu rożnego, ponownie dobra interwencja w 28’. W 64’ instynktownie obronił strzał z bliskiej odległości, kolejna udana obrona w 68’. Bardzo niewiele zabrakło, a obroniłby również strzał głową Bartry, który zakończył się bramką wyrównującą.

Przeplatał dobre zagrania z tymi słabszymi, a większość zagrożenia gospodarzy płynęła z jego strony. W 7' przegrany pojedynek z Juanmim, 53’ przechwyt na połowie rywala, po którym spalonego zaliczył Ferran. W 62’ uratowany przez Urugwajczyka, po słabym kryciu i braku szybkości. Podobny błąd przydarzył mu się w 64’, ale tam uratował go z kolei  kapitalną interwencją Neto. Dalej Brazylijczyk potrafił asystować i zrobił to ponownie w 94’, kiedy dokładnym krosem, świetnie obsłużył Jordiego.

Urugwajczyk zaliczył świetne zawody, gdzie oprócz swoich zadań gry na środku obrony, dokładał asekurację Alvesa oraz wspomagał drużynę w ofensywie przy stałych fragmentach gry. W 20’ doskonały strzał głową, w 62’ doskonały blok strzału. Zbyt łatwo dopuścił do sytuacji z 68’ - stoper powinien grać do gwizdka, a nie sygnalizować pozycję spaloną rywala z ręką w górze, tym bardziej, że Araujo nie miał w tej sytuacji racji. Była to jedyna akcja, przy której można było mieć jakiekolwiek zastrzeżenia do postawy obrońcy. W 82’ kolejny raz zablokował strzał rywali.

Cały mecz Hiszpan był w cieniu swojego partnera z bloku obronnego. Zaliczył mało interwencji. Zarówno tych dobrych, jak i tych kiepskich. Ocena wyjściowa.

Asysta przy golu Ansu w 76’ plus gol w 94’. Czego chcieć więcej? Do tego kluczowe podania (4 - najwięcej w zespole), jak chociażby przy akcji w 80’. Jordi rozgrywa bardzo dobry sezon i w tym meczu był bezapelacyjnie najlepszym zawodnikiem Barcelony. Betis nie stwarzał zagrożenia z jego strony, co dobrze świadczy o poziomie gry Hiszpana. Do tego sporo angażował się w grę ofensywną, co tym razem bezpośrednio przełożyło się na zdobycz punktową na trudnym terenie w Sevilli.

Wyróżnić go należy za akcję z 71’: brawa za grę do końca i kluczowe podanie do Auby. Reszta to przeciętny występ, na niższej niż zwykle celności podań i zaangażowaniu w grę. Holender przeplata w tym sezonie dobre mecze z tymi słabymi, niestety wydaje się, że z przewagą tych drugich. Pod nieobecność Sergio w meczu z Celtą oczekujemy jego lepszej wersji.

Zaczynając od minusów, trzeba wspomnieć, że w 82’ nie przypilnował rywala po rzucie rożnym. Cała reszta to bardzo dobra gra, szczególnie w defensywie, gdzie zaliczył najwięcej interwencji w zespole (nie ma sensu ich wszystkich wymieniać). Był też najczęściej przy piłce i świetnie regulował tempo gry Barcelony, szczególnie w drugiej połowie.

Nie można mu odmówić zaangażowania, ale to już cecha charakterystyczna dla Gaviego i zdążyliśmy się do niej przyzwyczaić. Konkretów było mało, jeszcze mniej ryzyka w rozgrywaniu. Podania Hiszpana były celne (aż 97% celności), ale było ich stosunkowo mało (33). Zaliczył też najwięcej fauli w drużynie (aż 5).

Tym razem w grze Dembele zabrakło konkretów. Świetna akcja indywidualna z 54’ zakończona strzałem w boczną siatkę i cztery dryblingi to trochę za mało. Zaliczył aż siedem dośrodkowań, ale nie stwarzał nimi poważnego zagrożenia. Być może nie zregenerował się jeszcze dostatecznie po chorobie, a być może głowę zaprząta mu nowa, ulepszona propozycja kontraktu, na którą jeszcze nie odpowiedział.

Hiszpan wydaje się najzwyczajniej w świecie odrobinę wyeksploatowany. Nie podejmuje już tak dobrych decyzji i nie znajduje się w tak wielu sytuacjach, jak na początku przygody z Barceloną. Kolejna zmarnowana stuprocentowa okazja w 73’ jest tego najlepszym przykładem. Chwilę później zmieniony, absolutnie słusznie.

W pierwszej połowie to przez niego przechodziły akcje, które były godne zapamiętania. Zaliczył dwa kluczowe podania. Udana akcja w 5', ale Ferran traci piłkę, w 20’ groźna wrzutka z rożnego na Araujo. Z dobrej strony pokazał się także w 33’, kiedy ściął do środka i oddał niezły strzał z przed pola karnego.

Dostał najwięcej czasu spośród rezerwowych i nie wykorzystał go najlepiej. Był dość schowany za obrońcami rywala, ale pomimo tego udało mu się dojść do dwóch niezłych sytuacji: dobra akcja z De Jongiem w 71’ zakończona strzałem minimalnie niecelnym oraz zmarnowana okazja z 80’.

Tylko cztery podania w 20 minut to wynik bardzo zły, ale to jedno, najważniejsze do Alvesa piętką, wynagradza wszystko inne.

W 76’ zaraz po wejściu zaliczył dwie bardzo udane akcje, z czego druga od razu zakończyła się bramką. Łatwość Ansu w wykańczaniu jest rzadko spotykana i kto wie, jak wyglądałby sezon Barcelony, gdyby zdrowy był Fati.

Pokazywał się do gry, ale dostał tylko dziesięć minut od trenera. Być może w obliczu kontuzji i zawieszeń dostanie więcej minut w spotkaniu z Celtą już we wtorek.