Przyzwoite zawody. Zatrzymał cztery celne strzały rywala, pozostałym trzem nie dał niestety rady, za co ciężko go winić. Trudno w to uwierzyć, ale nasz portero był jednym z lepszych zawodników w swojej drużynie i to pomimo trzech wpuszczonych bramek. Na wyróżnienie zasługuje interwencja z 58'.

Nie najlepiej wywiązywał się z zadań bocznego obrońcy. Przede wszystkim nie uczestniczył dostatecznie w grze, począwszy od wyprowadzenie piłki, po akcje ofensywne. Nie zawinił bezpośrednio przy żadnym z trafień dla rywali, ale to nie może być usprawiedliwieniem jego asekuranckiej gry. W większości akcji stał w miejscu, a wszelkie jego dośrodkowania kończyły się fiaskiem, do tego nie współpracował z Dembele, który często na prawej stronie był osamotniony. Słabo.

W defensywie wyróżnił się jedynie jednym zablokowanym strzałem oraz dobrym powrotem i przechwytem w 43. minucie. W ofensywie oddał jedyny celny strzał w pierwszej połowie oraz zmarnował doskonałą sytuację w doliczonym czasie gry po podaniu Alby. Przy bramce Borry nie mógł zrobić zbyt wiele, ponieważ musiał również asekurować spóźnionego Oscara. Mecz do zapomnienia dla Urugwajczyka. 

Kiedy zabrakło Pique, to na barkach Erica spoczywała defensywna gra Barcelony. O ile w wyprowadzeniu piłki nie radził sobie najgorzej, tak liderowanie linią obrony zupełnie poległo. Plan taktyczny trenera legł w gruzach, kiedy Eric postanowił w niegroźnej sytuacji na samym początku meczu zapaśniczym chwytem powalić rywala we własnym polu karnym. Tym razem nie wziął na siebie spotkania, jak to było w ostatnich pojedynkach Dumy Katalonii.

Weteran po raz kolejny w meczu w europejskich pucharach zawodzi. Wyjątkowo łatwo ogrywany na swojej stronie przez Knauffa chociażby w 35', 44 czy 51', gdzie ratując się po własnej stracie, faulował rywala. W ofensywie należy wspomnieć o doskonałej akcji w 90+4' minucie, niestety niezakończonej bramką. Wyróżnić na pewno można akcję z końcówki spotkania, w której wyłożył piłkę Araujo, jednak jego dogranie nie skończyło się asystą.

Niewidoczny. Nie wiemy, w którym momencie doznał kontuzji i na ile miała ona wpływ na poczynania boiskowe Pedriego, ale jego gra wołała o pomstę do nieba. Jedynie osiemnaście podań podczas 45 minut spędzonych na boisku dla środkowego pomocnika w Barcelonie to wynik bardzo kiepski, a jeżeli do tego wspomnimy o jedynie 72% celności otrzymamy wynik wręcz karygodny. Podsumowaniem jego występu było fatalne dośrodkowanie w 22 minucie. Wyróżnić możemy przerzut do Dembele z pierwszej połowy, który napędził kontratak Blaugrany.

Rywale doskonale wyłączyli go z meczu. Gdy tylko był przy piłce doskakiwało do niego dwóch lub trzech graczy Eintrachtu, co przekładało na niezbyt wiele wolnych przestrzeni i straty. Potrafił przez długie minuty w ogóle nie uczestniczyć w rozgrywaniu piłki, a kiedy cierpi Sergio, cierpi cała drużyna. Przy odrobinie szczęścia mógł skończyć mecz z dubletem, który dałby Barcelonie szanse na dogrywkę, niestety dał się złapać na minimalnym spalonym. Do tego był zamieszany w straconą bramkę, gdzie na spółkę z Dembele stracili piłkę na własnej połowie. Warto odnotować też dobrą piłkę do Luuka, zakończoną rzutem karnym. Niestety utracona kontrola nad środkiem pola w tym meczu to główny zarzut dla gry kapitana i ma decydujący wpływ na ocenę.

Wychowanek był najjaśniejszym punktem środkowej formacji. W prawdzie zdarzały mu się straty jak chociażby w 35', kiedy akcje strzałem kończył Kanuff, ale w ogólnym rozrachunku spisał się nie najgorzej. Na wyróżnienie zasługuje akcja z doliczonego czasu gry, kiedy piętką podał do Alby i dzięki temu stworzył świetną okazję dla drużyny. Zaliczył tylko jeden faul i od razu został napomniany żółtą kartką, ale powstrzymał dzięki temu groźną akcję rywali. W drugiej połowie intensywnie pracujący w pressingu i jeszcze częściej brał udział w rozgrywaniu i napędzaniu ataków.

Imponuje nam ostatnio Francuz. Stwarza nieustannie zagrożenie, do tego doskonale pracuje w obronie. Jego motoryka jest na światowym poziomie i pozostaje życzyć mu zdrowia, gdyż obecnie ciężko sobie wyobrazić formację ofensywną bez niego. Xavi stawia na szeroko ustawionych i dynamicznych skrzydłowych i w pod tym względem Ousmane jest bardzo dobrym wyborem. Dwa kluczowe podania, które mogły zakończyć się bramkami, do tego faulowany aż sześciokrotnie, ponieważ rywale nie znali innego sposobu na zatrzymanie jego dryblingów. Warto wspomnieć o udanych przejściach z 6', 11' 20; czy 88' minuty. W drugiej połowie grał na lewej stronie, na której już tak nie imponował zrywami, jednak skutecznie wspomagał defensywę.

Od napastnika tej klasy należy wymagać wykorzystania świetnej okazji na początku drugiej połowy, był to kluczowy moment spotkania. Miał jeszcze okazję po strzale głową, ale źle podszedł do odrobinę za wysoko dogranej piłki. Warto też wspomnieć o sytuacji z 56. minuty, gdzie miał mało miejsca na skuteczne wykończenie. Gabończyk ostatnio znacznie mniej uczestniczy w grze i tak samo było w tym meczu, tylko czternaście podań przez godzinę gry, oczekujemy poprawy.

Z plusów warto wspomnieć o ładnej akcji z 22. minuty, gdzie zabawił się z rywalami, zabrakło jednak dobrego dogrania do kolegów. Poza tym irytował, nie stwarzał zagrożenia i na dobrą sprawę przeszedł obok meczu. Ferran ma ostatnio w nogach bardzo dużo minut i może warto rozważyć odsunięcie go od podstawowej jedenastki. Przyda mu się chwila odpoczynku.

Dziwi jego bierność przy trzeciej bramce dla gości. Xavi na konferencji wspominał, że Frenkie nie czuł się dobrze przed meczem i było to widać na boisku. Zmienił kontuzjowanego Pedriego w przerwie i pomimo 45 minutowego występu niewiele można o nim napisać. Zmieniła się jednak dynamika, a Busquets po jego wejściu miał więcej miejsca w środku pola. Obaj bardzo dobrze się uzupełniają.

Zaliczył niezłą zmianę, trochę brakowało jego przebojowości i dynamiki na prawej obronie. Bodajże pierwszy raz w barwach Barcelony zanotował 100% celność podań. Zarówno przy trzecim golu, jak i w 74' był ustawiony za daleko od rywala i pozwolił na oddanie strzałów.

Wszedł w celu zwiększenia szybkości i przewagi w bocznych sektorach boiska. Podejmował w większości złe decyzje, tracił sporo piłek i niecelnie dogrywał. Efekt Adamy powoli zwalnia.

Zadaniowiec po raz kolejny po wejściu na boisko ma wpływ na wynik. To po faulu na nim został podyktowany rzut karny. Holender jest nieoceniony pod tym względem dla drużyny, być może przy obecnej dyspozycji kolegów w ataku zasłużył na mecz w podstawowym składzie.

Po raz kolejny po wejściu z ławki zdobywa gola, tym razem egzekwując skutecznie rzut karny. Poza tym pokazał niezłą dynamikę i ochotę do gry. Oby zdrowie pozwoliło dokończyć sezon bez kłopotów, gdyż zdrowy Memphis to wciąż ważny element zespołu.