Niemiec w tym sezonie ligowym nie zwykł wyciągać w jednym meczu piłki z siatki więcej niż dwa razy. W meczu z Rayo było jednak inaczej, wydaje się, że szczęście nie było po stronie naszego portero. Nie ustrzegł się też błędów w rozegraniu, a celność podań była gorsza niż zwykle. 

Tym razem nie ograniczył się jedynie do gry defensywnej i mogliśmy oglądać go podłączającego się do ofensywy. Zaliczył parę akcji dwójkowych z Raphinhą, które mogły się podobać. Ciężko nie winić go za utratę pierwszej bramki, gdzie mógł być bliżej rywala i skuteczniej go blokować. Niestety nie zapewnił odpowiedniego spokoju i wyglądał na zmęczonego.

Ciężko ocenić ten występ. Zaczynając od minusów trzeba wspomnieć o fatalnym ustawieniu przy golu Frana, przez co nie zdążył go zablokować. Z piłką przy nodze wyglądał bardzo niepewnie, a koledzy jak na złość usilnie grali do niego. Posyłał niezliczoną ilość górnych piłek, które w większości lądowały na aucie. Przy pierwszym golu wydaje się, że powinien szybciej doskoczyć do asystenta. Z plusów zaliczył zdecydowanie najwięcej interwencji w typowych dla siebie pojedynkach fizycznych, które wygrywał.

W obliczu indolencji Barcelony przy stałych fragmentach gry, Xavi zdecydował się coś zmienić i to Hiszpan był w pierwszej połowie odpowiedzialny za ten aspekt. Pozytywnych efektów nie zobaczyliśmy. W defensywie, za co głównie powinniśmy rozliczać obrońców, Marcos również nie był bezbłędny. Szczególnie niebezpieczne było dopuszczenie do strzału rywala w końcówce pierwszej połowy. 

Młody Hiszpan był bardzo zaangażowany w ten mecz, aż do jego ostatnich sekund. Za to należą się pochwały, bo jako jeden z nielicznych próbował akcji indywidualnych i popychał grę do przodu. Mecz kończył na prawej obronie, gdzie dublował pozycję Brazylijczyka i zanotował kilka niebezpiecznych strat. Wydaje się, że mógł też znacznie lepiej wykonać aut, po którym Barcelona straciła drugą bramkę. 

Widać było w jego grze długi rozbrat z piłką. Potrafił w jednej akcji dwukrotnie się zagapić i stworzyć groźne sytuacje rywalom. Bojaźliwy i nieskoncentrowany, ustawiony był dużo głębiej niż zwykle, przez co miał mały udział w kreacji. Udało mu się posłać kilka ciekawych piłek, ale po najlepszej z nich sędzia odgwizdał minimalnego spalonego. Pedri wrócił do podstawowej jedenastki Barcelony, ale drużyna z nim w składzie zaprezentowała się nawet słabiej niż w ostatnich tygodniach. 

Po obiecującym meczu z Atletico wróciły stare demony Frenkiego. Ponownie zalicza fatalną stratę w środku pola, tym razem jednak zespół poniósł tego przykre konsekwencje. Przy nieobecności Sergio, Holender wyglądał słabo. Nie zaliczał typowych dla siebie akcji z podciągnięciem piłki w głąb boiska, brakowało przyspieszających podań, czy efektownych przechwytów. Do poprawy.

Zupełnie odłączony od podań. Znikał na wiele długich fragmentów, a kibicom znów zapadł w pamięci po serii ostrzejszych zagrań zakończonych kolejną już żółtą kartką. Gavi jest obecnie najczęściej falującym piłkarzem w całej lidze i o ile w pierwszej części sezonu dawał też drużynie coś ekstra w ofensywie, tak obecnie poza intensywnością i nadmierną agresją nie daje nic. Zabrakło tego szczególnie przed stratą pierwszej bramki, gdzie Hiszpan przegrał dość łatwo pojedynek fizyczny. Wahania formy w tak młodym wieku są całkowicie normalne, kibice często zapominają, jak młodym zawodnikiem jest Gavi.

Brazylijczyk miał w tym meczu kilka udanych zagrań, jak chociażby to w 23. minucie, kiedy wyprowadził Lewego na sytuację sam na sam. Bardzo dobrze też pracował w defensywie i pressingu. Tym razem rzadziej wchodził w pojedynki 1 na 1 i rzadziej je wygrywał. Dostał od trenera pełne 90 minut, ale nie zdołał odmienić losów spotkania w końcowe.

Miał w tym meczu dwie legalne sytuacje, z czego jedną z nich bezwzględnie wykorzystał. Od napastnika mamy wymagać goli, a ostatnio było z tym krucho, dlatego cieszy przełamanie, szkoda, że w przegranym ostatecznie meczu. Polak długo wchodził w mecz, ale skończył go wyglądając dość dobrze. Wywalczył kilka stałych fragmentów gry i potrafił wziąć rywala na plecy. Zawodnik meczu. 

Ferran ustawiony był dużo bliżej osi boiska, zostawiając lewą flankę dla Balde, przez co paradoksalnie rzadziej uczestniczył w akcjach. Trudno było mu znaleźć dla siebie miejsce w zagęszczonym środku pola. Kiedy drużyna się broniła, wielokrotnie odpuszczał krycie swojego zawodnika, co skrzętnie wykorzystywali przeciwnicy, grając za plecy Balde. W ofensywie nie pokazał nic wartego odnotowania. 

Hiszpan pojawił się na boisku z już otrzymaną żółta kartką, co nie zdarza się zbyt często. Xavi liczył na jego precyzyjne dośrodkowania i doświadczenie, niestety Jordi nie pokazał swoich atutów.

Wychowanek daje bardzo mało, czy to grając od początku, czy to wchodząc z ławki. Dostał ponad 30 minut od trenera i nie można mówić o jakichkolwiek pozytywnych odczuciach, kolejna zmarnowana szansa. Fati gra teoretycznie cały sezon bez kontuzji, ale nie bez problemów. Próbował wychodzić do podań, rozciągać grę i podciągać akcje do przodu, ale nic z tego nie wynikało.

Ciężko wychodzi Iworyjczykowi posuwanie akcji do przodu. Wyróżnić go należy za udział przy golu Roberta, chociaż sama decyzja o strzale była błędna, było tam zdecydowanie za ciasno. Wydaje się ociężały i pozbawiony zapału, do tego przegrał parę pojedynków. Wydaje się, że nie do końca odnajduje się w grze Barcelony i być może jego przygoda z klubem zakończy się już po pierwszym sezonie.

Zaliczył parę kontaktów z piłką, przy czym zdążył ją odebrać, jak również następnym razem łatwo stracić. Często chował się za rywalami, jakby chciał uniknąć podania od kolegów. Zbyt zachowawczo. 

Nie dostał zbyt dużo czasu, przyzwyczailiśmy się już, że Xavi wpuszcza Hiszpana na ostatnie minuty w meczach gdy drużynie nie idzie. Potrafił przechwycić piłkę i napędzić jedną lub dwie akcje. Przeciętnie.