Oceny za mecz z Atlético

Bramkarz wyłapał z łatwością wszystkie strzały gości. Miał niewiele pracy, a część z sytuacji i tak była po spalonych, których sędziowie nie wyłapywali lub dawali po nich korzyść (warto częściej stosować ten przepis). Z pomocą przyszedł mu też słupek. 

Brak oceny, niestety nie zdążył dobrze wejść w mecz, a już musiał opuścić boisko z kontuzją. 

Tym występem nawiązał do swojej najlepszej wersji. Nie wiemy w jaki sposób Flick zmotywował drużynę, ale szczególnie dobrze zadziałało to na wychowanka. Wygrał wiele pojedynków i skutecznie zatrzymywał zakusy ofensywne Atletico. Na wyróżnienie zasługuje kapitalny, czysty wślizg na Baenie, w doliczonym czasie gry.

Mniej spektakularny i zaliczający mniej interwencji od swojego partnera ze środka obrony, ale nie można przez to mu umniejszać. Rozgrywał piłkę równie dobrze, a nawet pokusił się o silny i lekko niecelny strzał pod koniec meczu. W obliczu kontuzji w formacji defensywnej potrzebujemy “Maldiniego” właśnie w takiej formie. 

Kolejny mecz w podstawowej jedenastce i kolejny świetny występ okraszony doskonałą asystą po dośrodkowaniu w pole karne. Cancelo po prostu to ma. Dobrze ułożona stopa, technika użytkowa, umiejętność gry kombinacyjnej, czy przejścia rywala zwodem. Widzieliśmy to wszystko, a ponadto dołożył znakomitą grę w defensywie, o co najbardziej się obawialiśmy. W obliczu wielotygodniowej absencji obydwu bocznych obrońców będziemy zapewne oglądać POrtugalczyka częściej w pierwszym składzie, oby kontynuował swoją serię.

Niebywały mecz Pedriego, można powiedzieć, że wraz z Bernalem całkowicie zdominowali przestrzeń w środku pola. Nie było pewne czy da radę wytrzymać na boisku całe spotkanie, ale z uwagi na wymuszone zmiany w obronie został i dał z siebie 100%. Zaliczył 14 odbiorów i 2 kluczowe podania, to również jego wejście z drugiej linii zakończyło się rzutem karnym. Oby nadludzki wysiłek włożony w to spotkanie nie miał żadnych negatywnych reperkusji, bo drużyna z Hiszpanem dominuje mecze w sposób nieosiągalny dla rywali. 

Tym razem stanął na wysokości zadania. Do standardowego wkładu w kreację (4 kluczowe poadania, asysta), dołożył efektywną widowiskowość w pojedynkach indywidualnych. Wynik 14 z 18 udanych dryblingów to wynik na tym poziomie wręcz stratosferyczny. Wciąż rażą zbyt łatwe upadki po najmniejszych kontaktach z rywalami, które powoli sprawiają, że przylega do niego łatka nurka.

Jak zwykle naładowany Fermin, tym razem chyba się przeładował. Już w pierwszej akcji meczu zdecydował się na strzał z dystansu, zamiast wysłać Raphinhę niemal na pozycję sam na sam. Potem dość szybko zgasł i był raczej najmniej widocznym zawodnikiem z pola. Brak choćby jednego odbioru jest zaskakującą statystyką. Słusznie zmieniony jako jeden z pierwszych.

Wziął na siebie odpowiedzialność za rzut karny i jak zwykle nie zawiódł. Pewnie wykonana jedenastka pozwoliła drużynie zachować dynamikę i nadzieję na drugą połowę. W kwestiach piłkarskich brakowało mu tego ostatniego podania, które rozdawał jeszcze bez problemu przed kontuzją. Dobrze wychodził na pozycję, ale potem nie było jasnej koncepcji na finalizację akcji. Dołożył pracę w defensywie, której nie powstydziłby się niejeden defensywny pomocnik, aż 9 odbiorów.

Tylko dwa celne podania przez 64 minuty spędzone na boisku to marny wynik, jeżeli jednak weźmiemy pod uwagę, że to on z pierwszej piłki uruchomił Pedriego przed rzutem karnym wygląda to już znacznie lepiej. Zmarnował kolejne 3 okazje na gola, dwukrotnie pudłując i raz strzelając zbyt lekko żeby zaskoczyć jakiegokolwiek golkipera. Sztab musi przywrócić Rekina do znośnej dyspozycji, bo obecnie drużyna gra bez napastnika.

Rzadko się zdarza, żeby wprowadzony z ławki zawodnik nie dokończył meczu. Niestety był to kolejny bezbarwny występ obrońcy. Mi najbardziej w pamięci utkwił moment w którym po dynamicznym wyjściu spod własnego pola karnego zaliczył fatalną stratę, po której celnie i groźnie uderzał Alvarez. Wciąż nie daje właściwie nic i oczywiście kontuzja to nigdy nie jest dobra informacja, ale fakt, że nie będziemy go oglądać w najbliższym czasie jest dziwnie kojący.

Przy bardziej skrupulatnym arbitrze mógł wylecieć z boiska i nikt nie miałby specjalnych pretensji. Próbował napędzać akcję swoimi prostopadłymi podaniami, ale brakowało precyzji lub siły, jak w przypadku przeciętego podania do Raphy. Nienajlepsze wejście. 

Widać, że brakuje mu ogrania i po kontuzji nie zaliczył wielu minut. Starał się dawać drużynie swoją szybkość i dokładne dośrodkowania, ale nie był skuteczny w swoich próbach. 

Zagrał na szpicy i ciężko było wymagać od niego umiejętności gry na tej pozycji przez ponad 20 minut. Nie potrafił pilnować linii, a koledzy nie potrafili znaleźć go żadnym dośrodkowaniem, których wydaje się, że było zbyt mało.