To nie przypadek, że zawodnicy Realu Sociedad atakowali Barcelonę wysokim pressingiem, starając się odebrać piłkę już na połowie rywala. Eusebio Sacristán z pewnością oglądał mecze Barçy z Celtą na Balaídos i Sevillą na Sánchez Pizjuán i wiedział, jaki może być sposób na drużynę Luisa Enrique.
Trener Realu Sociedad postanowił zagrać wysokim pressingiem, wyznaczając krycie dla Sergio Busquetsa, dzięki czemu jego drużyna odzyskiwała wiele piłek już na połowie Barcelony. Spotkanie oglądał ze swojego domu Andrés Iniesta, który nie wystąpił także na Sánchez Pizjuán, a na Balaídos pojawił się dopiero z ławki rezerwowych.
Czasami można było usłyszeć, że Iniesta jest przereklamowany. Strzela bardzo mało bramek, nie odbiera zbyt dużo piłek i nie ma predyspozycji fizycznych, żeby dominować w tak kluczowej strefie na boisku jak środek pola. Ludzie czasem nie wiedzą, co mówią.
Życie bez Iniesty jest trudne, bardzo trudne. Najlepiej wie o tym Luis Enrique. Ivan Rakitić, Andre Gomes, Denis Suárez i Rafinha nie są piłkarzami, których obecność ma tak wielki wpływ na grę Barçy. Kiedy rywal dominuje swoim pressingiem, to Iniesta wyprowadza piłkę. Nikt w Barcelonie nie zapewnia utrzymywania się przy niej w takim stopniu jak Don Andrés.
We wcześniejszych latach, gdy Iniesty nie było na boisku lub gdy Hiszpan miał gorszy dzień, Barça mogła liczyć na Xaviego. Ta strata jest nieodwracalna i kiedy Iniesta zdecyduje się na zakończenie kariery, również będzie go zdecydowanie brakować.
Być może Barcelona z Iniestą na boisku również przegrałaby na Balaídos i zremisowałaby na Anoeta. Z pewnością jednak obraz gry byłby zupełnie inny. Poczucie braku kontroli jest nie do pomyślenia, gdy 32-latek przebywa na boisku. Dziś bardziej niż kiedykolwiek widać jego znaczenie dla zespołu. Kibice Barçy muszą modlić się, by zdążył wrócić na El Clásico.
Komentarze (54)