Dobrze, ze człowiek przestał się emocjonować po meczu z Granada, bo znowu przeżyłby rozczarowanie, a tak to kolejny dzień przed telewizorem i upokorzenie Barcelony. To nasza codzienność moi drodzy.

Każdy taki mecz utwierdza mnie w przekonaniu, ze w składzie z Pique, Alba i Roberto to nie mamy co liczyć na zmianę, bo w głowach jest już zakorzeniony status przegrywów.

Pique najbardziej przereklamowany środkowy obrońca ostatnich lat, nie dający żadnej stabilności w defensywie. To zawsze on był tym drugim stoperem, po którym Puyol i Mascherano sprzątali brudy, ale przecież nasz wielki Piquenbauer napisze 2 śmieszne twitty i jest liderem Barcelony.
Śmiechy - chichy pod bramka Levante, a 5 minut później 2:2. Taki to nasz „lider”.

Koeman tez zafiksowany na punkcie 3-5-2, od 7 meczów rywale maja to rozczytane, wchodzą pod nasza bramkę jak chcą i zero reakcji.
To ustawienie działało tylko na początku, gdy było czymś nowym i nieznanym dla rywali.
Każdy kolejny mecz to coraz większe problemy, absurdalna słabość w obronie i szablonowość w ataku. Męczymy się z każdym rywalem w lidze i na dobra sprawę kwestia czasu były takie straty punktów jak dziś, bo po prostu ta drużyna nie w sobie za grosz solidności.

Ekipa Valverde była jaka była, nienawidziłem patrzeć na ich grę, ale gdy mieli rywala na widelcu, to szli za ciosem i pakowali kolejne bramki w krótkim odstępie czasu. U nas po goli na 3:2 wszyscy zadowoleni, a później zdziwienie i presja, bo znów trzeba gonić wynik.