„Football it’s coming home” - jedna z wielu rzeczy, której nie lubię w Angielskich kibicach i całej otoczce ich reprezentacji. Football może wrócić do domu, ale domem futbolu można wskazać Brazylię, Niemcy, Włochy, Hiszpanie czy chociazby Francje i Argentynę. Te reprezentacje potrafiły wielokrotnie sięgać po Mistrzostwo Europy, Mundial, czy Copa America. W tych reprezentacjach zawsze grali zawodnicy z bajeczna technika, wizja, inteligencja boiskowa, nadawali temu sportu wiele magii. Joga Bonito, rulety Zizou, wirtuozja Iniesty i Xaviego, magia Henryego, Nazario, Ronaldinho, piękna gra ciesząca oko. To kibice kochali, kochają i będą kochać. Obroncy z wielka technika, a nie jakieś żelbeton kloce. Najlepsi zawodnicy w historii kojarzeni są właśnie z tych krajów i właśnie te kraje pierwsze przychodzą do głowy gdy myślimy „piłka reprezentacyjna”.
Śmiem twierdzić, ze to hasło „Football it’s coming home” bardziej pasuje do Urugwaju, którzy osiągneli w piłce 1000 razy więcej od Anglii, którzy jedyne co wygrali to Mundial w 50 lat temu i to tyle. Euro wygrali okrągłe 0 razy.
Mieli wielu bardzo dobrych zawodników jak Rooney, Scholes, Lampard, Gerard, Ferdinand, czy jeszcze wcześniej jakiś Charlton itd. ale co z tego jak oni praktycznie nie są kojarzeni ze ścisła czołówka piłki. Mało polotu, finezji, tylko ciężka gra, jak typowe betony piłkarskie jak jacyś troglodyci i tyle ich widzieli w historii piłki reprezentacyjnej.
Liczę bardzo na Włochów, żeby zrobili im jesień z d… średniowiecza i w niesprzyjających im warunkach wygrali ten finał. Forza Italia i jescze Vamos Argentina!

Ja tymczasem uciekam i do zobaczenia za jakiś czas. Może jutro, może za miesiąc, albo za rok. Pozdrawiam i życzę udanej nocy.