Ostatnie dwa tygodnie spędziłem w wiosce, która leży na samiuśkiej granicy z Białorusią. Dosłownie 200 metrów od domku stoi słup graniczny. I sprawa jest taka, że nasilają się przerzuty imigrantów. Łukaszenka próbuje grać na nosie Polsce za wsparcie tamtejszej opozycji i pomaga przedostawać się imigrantom do naszego kraju. Linię państw stanowi mała rzeczułka oraz hektary lasów. Widziałem jak w nocy po stronie białoruskiej wystrzeliwane są flary, które nakierowują imigrantów. Straż graniczna ma pełne ręce roboty, a zaczęło jeździć również wojsko. Czasami przelatują helikoptery. Niby nic, a jednak ludzie tam mieszkający mogą doświadczyć imigrantów uciekających przez lasy lub kryjących się po stodołach. Akurat jest sezon na grzyby, więc emeryci i bezrobotni chadzają po zalesionych terenach. Rodowici mieszkańcy tamtych terenów mogą obawiać się o swoje bezpieczeństwo. Codziennie wyłapywani są kolejni intruzi. Co więcej, nierzadko ludzie, którzy ich za pieniądze przerzucają do Polski, jednocześnie dzwonią do Straży Granicznej i ich "sprzedają". Teraz, po ucieczce z Afganistanu problem może się nasilić. Człowiek, przebywający setki, jak nie tysiące kilometrów, kryjący się w cieniu, nocą, choćby był i dobry, jest w stanie zrobić złe rzeczy, aby przeżyć. Nieciekawie się robi na granicy z Białorusią. Współczuję tym wszystkim wsiom i domostwom. Dyktatorek będzie robił co w jego mocy, aby uprzykrzyć życie obywatelom Polski.