Ja rozumiem różne rzeczy, ale ciśnięcie beki z ludzi, którzy prawdopodobnie całe życie (lub jego większą część) żyli w strachu i stanie wojennym, a z dnia na dzień dowiedzieli się, że szurnięci terroryści przejmują ich kraj, jest co najmniej nie na miejscu. Skoro uciekli się do tak desperackiego czynu jak próba ucieczki z kraju na podwoziu samolotu, to można sobie jedynie wyobrazić, jaki strach czuli. A może już nic nie czuli i uznali, że nie mają nic do stracenia. Tak czy inaczej robienie sobie jaj z osób, które nie zaznały i pewnie prędko nie zaznają normalności i spokoju, jest bardzo niesmaczne. Podejrzewam, że bez mrugnięcia okiem woleliby przenieść się do kraju, w którym do poważnych zmartwień zalicza się ewentualne zdjęcie TVN z anteny albo walkę miłośników tęczy o prawo do ślubów. Ja mogę sobie tylko wyobrażać jak to jest nie móc chociaż raz pójść spać bez obaw, że w każdej chwili może wybuchnąć w pobliżu mojego domu bomba albo jakiś świr w turbanie wystrzeli moją rodzinę.