Wczorajsze dwa dni były ostre, więc warto po tym całym rozgardiaszu popatrzeć na to chłodniejszym okiem.
Głównym motywem katalońskiej kampanii transferowej było ogarnianie budżetu – kasa ma do niego wpływać, praktycznie nie wypływać, a płace mają zostać zmniejszone. Ten prosto brzmiący, aczkolwiek trudny w realizacji cel, w miarę został spełniony. Cięcia te były konieczne. Znamy wszyscy Laporte, on często gra pod publikę, dlatego fakt, iż nie poszedł po jakieś głośne nazwisko, jest znamienny. To jest niemożliwe na obecną chwilę, dlatego trzeba cokolwiek ułożyć z aktualnie dostępnych piłkarzy, a wzmocnień szukać na półkach z taniościami.
Transfer Luuka de Jonga wygląda jak klejenie taśmą otwartego złamania. I jest tym. Natomiast nieuzasadnione są według mnie porównania do Boatenga, Braitha oraz innych wynalazków. Pomyślcie bowiem, co na papierze dawał Boateng w momencie swojego transferu, czego inni wówczas nie mogli. Mówię o profilu zawodnika, jego usposobieniu, mocnych stronach. Kevin Prince nic nie wnosił nowego. Jeżeli znajdą się jakiekolwiek atuty (np. technika, szybkość), to były o klasę gorsze niż jego kolegów z zespołu. Tymczasem Holender przynajmniej wnosi pewne nowe możliwości. On jest zadaniowcem. To klasyczna dziewiątka, nie będzie kolejnym „defensywnym napastnikiem”, „fałszywą dziewiątką”, „wolną dziesiątką”. Potrafi grać w powietrzu, jest silny. Może to wzmocnić Barcę w stałych fragmentach, czy w ataku skrzydłami (ostatecznie – będzie na kogo wrzucić wysoką piłkę, nie próbować wstrzelić się niską centrą). Nie sądzę oczywiście, że to transfer na miarę tego klubu, natomiast przy całej jego fatalności, trzeba uczciwie przyznać, że w pewien sposób poszerza on nasz arsenał możliwości w ataku.
Dwa powyższe akapity, jednak nie miały na celu rehabilitować Laporty. Owszem, trzeba wziąć pod uwagę zapaść po Bartomeu, ale też nowy prezes nie może grać ciągle, tylko taką kartą. Joan wiedział, do czego się zapisał, nie dostał prezesury w pechowym spadku, a sam się przecież zgłosił po to, czyli można wymagać, iż jakikolwiek plan posiadał. Dlatego też jak najbardziej można go z dotychczasowych działań rozliczać, zaś kontekst poprzednich rządów mieć na uwadze, lecz traktować go tylko, jako pewne odległe tło, które nie powinno być odpowiedzią na każde złe wydarzenia za kadencji Joana Laporty.
Tymczasem redukcja redukcją, ale niektóre poczynania mi się mocno nie podobają. Emerson może w ostatnim spotkaniu nie zachwycił, jednakże nadal będzie lepszy niż kompletny brak rywalizacji na pozycji bocznego obrońcy (Mingueza moim zdaniem najlepiej sprawuje się na środku obrony). Pisałem już, co sądzę o aktualnej dyspozycji Alby oraz Desta, więc tylko załączę poprzedni post (https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-10538929#comment-10538929 ). Nie udało się również pozbyć Umtitiego lub Lengleta, Pjanicia, Cou (choć tu akurat ma dostać szansę, no ok). Wielką klęską okazała się idea Superligi, od której Barca się niestety nie odcięła. Kompletnie nie rozumiem transferu Aguero. Co nas również prowadzi do odejścia Messiego i jak najbardziej rozumiem sytuację (jego zarejestrowanie byłoby niemożliwe), tak ciężko nie odnieść wrażenia, że Laporta kompletnie nie panował nad tym. Był zaskoczony? Nie doczytał zasad? Liczył na lepsze warunki CVC? Może na ugodę z La Ligą? Bardzo dziwne i niewątpliwie odebrał tym sobie czas na układnie kadry bez Lionela.
Pomimo tych minusów, to finalnie jestem zadowolony z okienka. Trzeba mierzyć zamiary według sił, a Barca na razie ma bicepsy Puiga. Transfery Haalanda, Felixa, Sancho, de Ligta i innych ogromnych nazwisk, to bełkot szaleńca, a nie plan na miniony okres transferowy. Nie udało się niestety sprzedać wszystkie zapchajdziury, i jak będzie to dla mnie minusem, tak potrafię zrozumieć, że najprawdopodobniej zaproponowanie komuś Dembele kończyło się śmiechem. Pozostaje więc czekać na następne mecze i wtedy zobaczy się, jaki wynik z tego wszystkiego wyjdzie. Według mnie jakąś szansę na mistrza mamy.