"TRAP, czyli zespół odwróconej perfuzji tętniczej (twin reversed arterial perfusion) to problem spotykany w niektórych ciążach mnogich. Wspólne dla obu (bądź większej ich liczby) płodów łożysko oznacza ryzyko zaistnienia nieprawidłowych połączeń naczyniowych (anastomoz) częściowo spinających krążenia pępowinowe bliźniąt, co może niestety przyczyniać się niekiedy do nieprawidłowego, nieproporcjonalnego przepływu krwi do poszczególnych płodów.
Najprościej rzecz ujmując, jeden z płodów (zwany biorcą) dostaje wskutek nieprawidłowości w krążeniu łożyskowym zbyt wiele krwi kosztem swojego bliźniaka (dawcy), co owocuje dość szerokim spektrum zaburzeń od anemizacji jednego z płodów (zespół TAPS) czy – częściej – różnej skali dysproporcji wzrostu pomiędzy bliźniętami, poprzez poważne zaburzenia kardiologiczne (wynikające z nadmiernego obciążenia układu sercowo-naczyniowego płodu lepiej “ukrwionego”) aż po zgon jednego bądź obu płodów.
W przypadku TRAP obraz jest szczególnie dramatyczny. Otóż zasadniczym problemem bezgłowego bliźnięcia nie jest wcale wbrew pozorom brak głowy. Dużo większym kłopotem jest brak serca. Krążenie bezsercowca napędzane jest jedynie dzięki sercu zdrowego bliźniaka zwanego z tego właśnie względu bliźniakiem pompującym, pump twin.
Nie dość, że obciążone podwójną pracą serce prawidłowego płodu utrzymuje i siebie, i uszkodzone rodzeństwo – niczym jakąś narośl (o naszym bezsercowcu niekiedy mówi się w literaturze też jako o bliźniaku pasożytniczym po prostu), to jeszcze za podwójną pracę wynagradzane gorszą karmą, krwią wyzutą z tlenu i substancji odżywczych. Nic dziwnego, że protestuje, że pojawia się niewydolność krążenia, zaburzenia rytmu, kardiomegalia. Nieleczony zespół odwróconej perfuzji tętniczej oznacza zgon pompującego bliźnięcia w mniej więcej połowie przypadków. O ryzyku zdrowotnym dla bliźniaka bez serca nie ma co pisać – on nie ma szans na przeżycie, ma tylko szanse pociągnąć za sobą towarzysza (lub towarzyszkę) niedoli wewnątrzmacicznej.
Co zatem czynić, jeśli badania obrazowe zasugerują nam, że z TRAPem właśnie mamy do czynienia? Cóż, to decyzja pozostająca w dużej mierze w gestii pacjentki. Można czekać, owszem. Postępowanie zachowawcze wiąże się z dużym (ok. 50% – zależnie od wielkości i stopnia niedorozwinięcia bezsercowca, istnieje tu cała klasyfikacja) ryzykiem zgonu prawidłowego płodu. Zdarza się, że pacjentki z różnych względów decydują się podjąć to ryzyko. Alternatywą jest postępowanie zabiegowe będące de facto leczeniem przyczynowym – przerwanie nieprawidłowego przepływu krwi pomiędzy bliźniętami. Standardem (ze względu na wysoką skuteczność), zwłaszcza przy większych bezsercowcach, jest obecnie koagulacja naczyń nieprawidłowego płodu, czy to w obrębie pępowiny, czy wewnątrz miednicy bezsercowca. Oczywiście, takie odcięcie uśmierci i tak pozbawionego szans na przeżycie bliźniaka bez serca, pozwala jednak zwiększyć znacząco perspektywy drugiego z bliźniąt. Pod warunkiem, że ciężarna i ekipa lekarska będą mieć prawo takiego wyboru dokonać - w Polsce prawdopodobnie (w świetle oficjalnego pisma Ministerstwa Zdrowia) takiego wyboru już nie będzie: https://x.com/KrzysztofB.../status/1456155648987701249
"