Włosi w barażach. Jako kibica tej reprezentacji troszkę mnie to boli, ale czy dziwi? Niestety nie. Squadra Azzura na Euro wzniosła się na wyżyny możliwości. Pokazali moc drużyny, a turniej był bardzo udany dla wiodących graczy, jak Chiellini, Bonucci, Chiesa, Veratti, Insigne, ale w eliminacjach czasem liczą się indywidualności. Ciężko utrzymać równą formę przez tak długi czas. I tych indywidualności zabrakło szczególnie z przodu. To jest największy problem tej reprezentacji. Immobile może sobie pobija rekordy strzeleckie w Lazio, ale w kadrze kopie się po czole, drugi w kolejce Belotti zawodzi, o Keanie nawet nie ma co wspominać skoro chłopak jest krytykowany w klubie przez Allegriego. Można pokombinować z Mattią Destro, ale to raczej rozwiązanie doraźne, a nie na dłuższą metę. Dziś na środku zagrał Insigne. Z całym szacunkiem do Neapolitańczyka, ale nawet na swojej nominalnej pozycji bywa chimeryczny, a przy swoich warunkach fizycznych gra na szpicy to dla niego udręka. Niestety, pozycja napastnika po takich tuzach jak Inzaghi, Del Piero czy Totti została osierocona. W obronie też nieciekawie. Następcy Giorgio i Leo? 33-letni Acerbi, rzadko grający w klubie Rugani i szukający formy Romagnoli. Całą nadzieja w Bastonim, ale on dwóch pozycji nie obskoczy. Jedynie pomoc, skrzydła i obsada bramki są bezpieczne na kilka lat. Nie jestem pewien czy Włosi na mundial pojadą. Byłaby to ogromna katastrofa, która przyćmiłaby Puchar Europy, ale jeśli się zepną w sobie, jak w czerwcu i lipcu to tego dokonają. Pytanie, czy Manciniemu uda się rozpalić ogień po raz drugi.