"È stata la mano di Dio" obejrzany i w żadnym aspekcie mnie nie zawiódł. Sorrentino stworzył piękny film, to mistrz kina. Inspirując się Fellinim tworzy własny, wręcz magiczny styl, dzięki któremu jego filmy tak bardzo uwielbiam oglądać. Jak zwykle balansuje między rzeczywistością, a ujęciami nie do końca realnymi czy symbolicznymi. Neapol jego oczami jest urzekający i magnetyczny, a Maradona staje się iskierką, która rozpala całe miasto. Staje się też małą i jedną z wielu przyczyn prowadzących do przemiany bohatera, który przez osobistą tragedię z chlopaka staje się mężczyzną. Film trwa nieco ponad 2 godziny, ale ja mógłbym oglądać jeszcze dłużej. I należy zauważyć - wspaniała rola Filippo Scottiego. Lepiej się nie dało zagrać i wróżę chłopakowi wielką karierę, przynajmniej w Europie. Po "Wielkim Pięknie" I złożeniu hołdu Rzymowi, Sorrentino złożył wspaniały hołd Neapolowi niczym niegdyś Dino Martin swoimi utworami. 8/10.
Ps. Nie patrzcie na oceny krytyków na FW, bo jak zwykle, niektórzy pseudoeksperci zaniżyli ocenę, szczególnie jakiś cyrkowiec, który wystawił notę 2 na 10.