Ogólnie ten mecz i dotychczasowa kadencja Xaviego kojarzy mi się z fragmentem biografii naszego Don Andresa, gdy Pep w dwóch pierwszych meczach ligowych zremisował i przegrał z Numancią i Racingiem. Wówczas Andres poszedł z nim porozmawiać i powiedział mu, że "wygramy wszystko, jest Pan na dobrej drodze, cieszymy się treningami, proszę nic nie zmieniać". I ja coś podobnego widzę teraz, w tej drużynie.

Żeby była jasność - nie uważam, że obecna Barcelona gra fenomenalnie, nadal popełniają mnóstwo błędów czy w kryciu, czy w wykończeniu akcji, tracą głowę w końcówkach, ale widać różnicę do chociażby ostatniego Klasyku za Koemana. Xavi jako debiutant też popełnia błędy i się uczy, ale i tak radzi sobie o wiele lepiej niż można było pomyśleć jeszcze niedawno, że będzie.

Dzisiejszy mecz wzbudził u mnie spory optymizm co do przyszłości. Gavi, Pedri, Nico, Ansu, Araujo, przecież z tego może być coś pięknego (nie mówię, że będzie, bo to piłka nożna, nie można tego przewidzieć na 100%). Nie wygramy wszystkiego od zaraz, nie będzie trypletów i sekstetów w następnym sezonie, nawet się na to nie nastawiam, ale nawet będąc "Barcą w największym kryzysie od X lat" przechodzimy ten kryzys lepiej niż można się było obawiać.

Jeszcze będzie przepięknie i jeszcze będzie normalnie :)