Naszla mnie taka myśl na kacu.
Jak kiedyś mogłem z tym funkcjonować z dnia na dzień ??
Wczoraj akurat miałem imprezę rodzinną, to sobie pozwoliłem, ale dziś już herbata.
To takie osobiste, kiedys miałem spory problem z alkoholem, tak mi się wydaje.
Przed snem się najwięcej myśli, wiadomo, i żeby umilić sobie ten czas, piło się.
Przepiłem 2019 rok, 2 miesiące whisky, dopóki bebechy nie bolały niesamowicie, potem przerzucałem się na piwo, bo po nim nie bolały jakiś czas... :)
I znów, miesiąc, dwa, z piwem, to samo.. bebechy siadały to pogodziłem się z wódką.
Siódemki szły jak woda, tych drinków Jacka Daniela puszkowych wypiłem setki, naprawdę.
Budzisz się w nocy, w pracy łapy się trzęsą, trzeźwiejesz do południa...
2020 taki sam był, dopiero w zeszłym roku, jakoś tak po prostu, zaczałem odpuszczać.
Teraz pije zdecydowanie mniej, czasem mam tak, że dwa dni pod rząd naleje sobie wieczorkiem swojej "kawy" Finlandii, ale to już nic takiego.
Pamiętam, jak raz nie piłem 2 tygodnie, wytrzymałem :D Byłem dumny z siebie, naprawdę... no ale trzeba było to opić potem.
To była najdłuższa przerwa od alkoholu wtedy.
Inaczej teraz w ogóle o tym myślę, nie jak o "umilaczu czasu". Idealnie pasuje cytat "alkohol to dobry sługa, ale kiepski pan".
Straciłem przez to szambo rózne szanse na coś, mógłbym byc teraz w innym położeniu, no ale wyszlo jak wyszło.
Chciałem Wam powiedzieć, że jeśli ktoś ma podobny problem, bo wiadomo jak to bywa, to naprawdę, alko w niczym nie pomoże, no chyba że w autodestrukcji.
Chyba musiałem dojrzeć do pewnych rzeczy, teraz już nie dopuszcze do podobnych sytuacji, mam nadzieję..
Miłego ! :)