Co by się nie działo później, to już teraz mam do Xaviego dozgonny szacunek za to, co zrobił z tą drużyną i to w jak krótkim czasie. Tak samo jak miałem w przypadku Valverde, który z miejsca wyciągnął nas z gówna w jakim byliśmy po 1-5 w Superpucharze i po odejściu Neymara. Sprawił że sezon w którym przegraliśmy tylko raz w przedostatniej kolejce jest uważany za porażkę.
Xavi z kolei sprawił, że gdy kilka miesięcy temu martwiliśmy się czy załapiemy się do TOP4, tak teraz podczas meczu z Realem Madryt na Bernabeu czuliśmy nie tylko radość, podziw czy dumę, ale przede wszystkim NIEDOSYT że nie strzeliliśmy piątej, szóstej, siódmej bramki... Obojętnie co i ile wygramy w przyszłości, już jestem mu wdzięczny właśnie za to. Prowadź, Generale!