2 czerwca 1947 r. komuniści uchwalili ustawę o zwalczaniu drożyzny i nadmiernych zysków w obrocie handlowym.

Był to początek tzw. „bitwy o handel”, która była kolejnym etapem sowietyzacji Polski według wzorów moskiewskich.

Po pokonaniu podziemia niepodległościowego i legalnej opozycji w postaci PSL, komuniści rozpoczynali likwidację wolnego rynku w Polsce.

Podstawą tych działań była decyzja podjęta na plenum KC PPR w kwietniu 1947 r. Minister przemysłu i handlu Hilary Minc wygłosił wówczas przemówienie, w którym padły m.in. takie słowa: "Zagadnienie stoi tak: albo aparat państwowy demokracji ludowej i rosnąca siła ekonomiczna państwa potrafią sobie podporządkować rynek i wtedy nasz przemysł będzie się stopniowo stawał całkowicie i konsekwentnie socjalistycznym, albo też rynek nie będzie opanowany i żywioł rynku kapitalistycznego stanie się dominujący".

Następstwem takich pomysłów było uchwalenie 2 czerwca 1947 r. ustawy o zwalczaniu drożyzny i nadmiernych zysków w obrocie handlowym. Odtąd każdy prywatny przedsiębiorca narażał się na karę więzienia lub wysokiej grzywny, jeśli tylko komunistyczne władze uznały ceny i obroty prywatnych przedsiębiorstw za "zbyt wysokie". Zaangażowano do walki m.in. Komisję Specjalną do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym. Efektem działania ustawy było praktyczne wyeliminowanie sektora prywatnego z gospodarki (ostało się jedynie rolnictwo), co zaowocowało chronicznym brakiem towarów, kolejkami i zdecydowanym pogorszeniem usług.

Red is Bad.