6 czerwca 1794 r. pod Szczekocinami wojska dowodzone przez Tadeusza Kościuszkę starły się z siłami armii rosyjskiej i pruskiej.

Bitwa była wynikiem sytuacji, która się wytworzyła w toku działań powstańczych, ogarniających na wiosnę 1794 r. obszary pomiędzy Bugiem i Wisłą, Sandomierskie, Krakowskie, Litwę aż po Żmudź, Mazowsze oraz Podlasie.

Sukcesy powstania, w tym wygrana bitwa pod Racławicami, spowodowała reakcję nie tylko Rosji, ale i Prus, które wysłały swe wojska do walki z polskimi powstańcami.

Tymczasem Rosjanie pod wodzą Denisowa próbowali samodzielnie atakować Polaków, ponosząc jednakże porażkę. Denisow wycofał się na zachód, aby poczekać na Prusaków. Siły rosyjsko-pruskie organizowały się nieopodal Szczekocin, aby zablokować ruchy wojsk polskich. Połączenie się wojsk pruskich i rosyjskich utrudniło znacznie sytuację polskich powstańców. Dodatkowo Kościuszko na wieść o zagrożeniu Lubelszczyzny od strony Wołynia, gdzie zgromadzona była grupa wojsk rosyjskich, licząca 5 tys. żołnierzy, utworzył sześciotysięczną dywizję do osłony terenów między Bugiem i Wisłą, uszczuplając jednak przy tym swe własne siły.

Kiedy doszło do bitwy pod Szczekocinami siły polskie liczyły (w zależności od źródeł) od 12 do 15 tys. żołnierzy, siły rosyjsko-pruskie zaś od 24 do 27 tys., które dysponowały przewagą w artylerii.

Plan Kościuszko zakładał rozbicie Rosjan zanim wojska pruskie będą zdolne do walki, jednak okazało się, że działania rosyjsko-pruskie były już skoordynowane. Początkowo bitwa rozwijała się pomyślnie dla strony polskiej – piechota polska powstrzymała atak Prusaków. Polski atak z kolei rozbił się w ogniu artylerii wroga. Kolejny atak pruski rozbił skrzydło kosynierów i szala zwycięstwa zaczęła przechylać się na stronę przeciwnika.

W bitwie poległ Bartosz Głowacki, wsławiony zdobyciem armat pod Racławicami. Rozpoczęto odwrót, osłaniany kontratakami jazdy polskiej. W pościg za powstańcami rzucili się Rosjanie. Polacy cofnęli się do Małogoszczy, a następnie na Radom. Armia powstańcza wszakże nie została rozbita, a powstanie miało trwać jeszcze do listopada 1794 r.

Red is Bad.