To bardzo zabawne, ze gdy jacyś trenerzy krytykują zawodników np. Koeman (i nie mówcie, że tekst "co mam grać z taką kadra? Tiki take?" Jest nieopowiedni bo Mou mówił gorsze i reakcja na to była inna) to wtedy jest hejtowany, a gdy to samo robili Mourinho to nagle poklepuje się go po plecach i mówi się, że ma rację a słabe wyniki to wina piłkarzy. I nie mówcie, że ma rację bo Mourinho krytykuje tak wielu zawodników, że będzie miał sporo trafionych wypowiedzi, i oczywiście to będzie później pokazywane jako przykład że dobrze mówił. Przykład piłkarzy co do, których Mourinho mylił się co do np. Marcelo czy Benzema. Oczywiscie nie mówi wprost, że piłkarz X jest kiepski tylko wałkuje jakaś jego wade (lenistwo itd) aby ludzie samo z siebie zaczęli tak myśleć. Na Marcelo skarżył się, że jest gruby i nie umie grać w obronie a na drugiego, że nie ma instyntku napastnika. Oczywiście powiecie, że wtedy to było prawdą tylko mam pytanie — dlaczego gdy piłkarz np. Shaw gra słabo i po krytyce Mourinho zaczyna grać lepiej to Portugalczyk jest chwalony za to? A gdy nie potrafi wydobyć z Benzemy instynktu strzeleckiego a Marcelo nauczyć gry w obronie i zmotywować, i generalnie obaj pod nim graja gorzej, niż po nim to nagle mu się to zapomina i nikt nie twierdzi, że nie wykorzystał ich potencjału? Ogólnie to taka sztuczka psychologiczna tj., jeśli skrytykuje piłkarza za zła cechę, o której powszechnie wiadomo, że ja posiada to odpowiedzialność za wyniki zostanie zsunieta na piłkarza, i tutaj jeśli poprawi się to będzie, że krytyka Mourinho mu pomogła, jeśli nie to będzie dla ludzi tylko potwierdzenie opinii Mourinho.
Jessie Lingard, Rashford czy Shaw sluchali się Mourinho i dawali z siebie wszystko na treningach, a całościowo poza paroma fragmentami, ich jakość jako piłkarzy za Mourinho się nie poprawiła mimo to niektórzy zapominają o tym i twierdzą, że szatnia była problemem i jakby słuchali się Mourinho i trenowali na 100% wyniki byłyby dobre. Już nawet nie wspomnę, że problemy z piłkarzami często tworzył Mourinho swoja toksyczna osobowością nawet wręcz gnębieniem (Coentrao) aby później żalić się na złą szatnię gdy druzyna będzie miała dosyć i atmosfera padnie