Narodowa Organizacja Kobiet.

Władzami NOK były Zarząd Główny i Rada Naczelna, liczące odpowiednio 15 i 18 osób. Ich kadencja trwała 3 lata. W 1931 roku NOK zrzeszała 78 tys. kobiet w niemal 200 oddziałach. Naczelnym hasłem NOK było Bóg i Ojczyzna. Działaczki dążyły do uświadomienia politycznego kobiet i pobudzenia ich do aktywności na gruncie zasad chrześcijańskich, narodowych i demokratycznych, wysuwając zawsze na plan pierwszy dobro Rzeczypospolitej jako całości, ponad wszelkie interesy stronnictw, dzielnic i stanów.

Działaczki NOK broniły wiary i moralności przeciwko wpływom antyreligijnym, wywrotowym, antynarodowym, antyspołecznym i antypaństwowym. Domagały się nadania polskiej oświacie charakteru katolickiego i przeciwstawiały się planowanej przez Komisję Kodyfikacyjną reformie prawa małżeńskiego, która miała wprowadzić do polskiego prawa instytucję cywilnego (świeckiego) ślubu i rozwodu.

Głównymi działaczkami były posłanki Ewelina Pepłowska, Gabriela Balicka-Iwanowska, Irena Puzynianka, Maria Holder-Eggerowa, Wanda Ładzina, Zofia Sokolnicka oraz senatorka Józefa Szebeko (pierwsza przewodnicząca NOK), Aleksandra Zarzycka, Aniela Zdanowska, Izabela Dobrzyńska-Rybicka, Maria Buyno-Arctowa, Maria Demelówna, Maria Sobańska, Zofia Kirkor-Kiedroniowa, Irena Pannenkowa.