Czytałem jeden temat i padło tam fajne zdanie - o zawodzie, który darzy się szacunkiem.
Nauczyciel, milicjant, a pozniej policjant, pielęgniarka, to tak szybko wymieniając zawody, cieszące się w Polsce szacunkiem w przeszłości. Z biegiem lat tendencja się jednak mocno zmieniła.

Kiedyś nikt z uczniów nie pomyslał, by zacząć pyskówki do nauczyciela, bo dostało się linijką po rękach, a rodzice mieli szacunek do tego zawodu i nie wierzyli w dzisiejsze "ale to z pewnością nie chodzi o moje dziecko".
Policjant, wpadający na interwencję domową, gdzie domownicy zachowywali się głośno i nie wykonywali poleceń funkcjonariusza, najpierw sprzedawał każdemu liścia wychowawczego, a potem pytał, kto tu jest poszkodowanym. Bądź też, jak atmosfera była spokojniejsza, najpierw został ugoszczony malutkim "ocieplaczem", a potem omawiano problem w sprawie którego musiał przybyć na miejsce.
Pielęgniarka zaś nie była na byle zawołanie pacjenta, tak jak dzisiaj, który chce nawet, by go podrapać po pośladku, kiedy to w tym czasie może być potrzebna u innego pacjenta, bądź po prostu potrzebuje chwili, aby odpocząć.

Powyższe przykłady napisałem pół-żartem, pół-serio. Chodzi jednak o to, że przedstawiciele powyższych zawodów nie mieli z tyłu głowy, że ktoś ich nagra, opisze i w ich sprawie przełożony rozpocznie postępowanie przeciwko nim. Dzisiaj, nader często przesadna roszczeniowość społeczeństwa sprawia, że osoby pracujące w w.w zawodach nie mogą być w pełni skupione na tym co robią, gdyż z tyłu głowy muszą pamiętać, że w ich stronę może zostać wystosowana bezpodstawna skarga nawet za krzywe spojrzenie.

Pytanie do Was, czy chcielibyście powrotu tamtych czasów?