Taka wygrana, że wolałbym przegrać niż oglądać tą patologię i teraz słuchać wymysłów, że wszystko jest świetnie.
Mierzyliśmy się z potężna Walią, męczyliśmy się niemiłosiernie, pomysłu na grę mniej niż w Barcelonie za Koemana, ledwo utrzymany wynik, każdy grał co chciał, zero zgrania, zero zrozumienia, wpuszczanie na boisku Krychowiaka czy Żrukowskiego to sabotaż, w przerwie zero zmian mimo widocznych gołym okiem braków, znowu do ataku idą tylko 4 zawodnicy ofensywni a reszta drużyny stoi na swojej połowie...
Nie da się tego oglądać, to jest Walia w której największe nazwiska w tym momencie biją się o wyjście ze strefy spadkowej Premier League albo grzeją ławę w MLS a my mym Meksyk i Argnetyne przed sobą, gdy coraz większe obawy mam o blamaż z Arabią...