Najważniejsze jest, aby w trudnych sytuacjach odnajdywać pociechę w tym co zostało. Nie zatracać się w ciągłym cierpieniu, bo Fortuna bywa przewrotna. Rozterki ludzkie należy przyjmować po ludzku. Człowiek musi wykształcić w sobie taką duszę, cnotę, która będzie płaszczem, który uchroni nas przed wyrządzeniem losu. Kluczowe, przy praktykowaniu stoicyzmu jest osiągniecie wewnętrznego stanu równowagi.