Ludzie kochani! Rozumiem, że tak silne lobbowanie na rzecz potęgi PSG w "naszym" barcelońskim środowisku inicjowane jest miłością do utraconego Messiego, często graniczącą z niezdrowym fanboystwem i to powoduje nad wyraz pochlebne opinie oraz spekulacje na temat tego kogo to PSG ma z łatwością przejść czy wylosować bez strachu. Ale pozwólcie, że wzorem pewnego Mejwena z Dębicy (Tier1) uplastycznię Wam pewne rzeczy.
Nie da się w nowoczesnym futbolu konkurować na równi z innymi bez zaangażowania w pressingu i obronie całego zespołu, począwszy od struktur ofensywnych. Możemy się zgodzić, że bez zaangażowania jednego czy nawet dwóch piłkarzy da się to jeszcze pokryć, ale PSG ma takich trzech! A to już jest coś ponad, na co wątpliwe, że receptę znajdzie nawet tak defensywnie nastawiony trener jak Galtier, a nie jest on przecież zwolennikiem kierunku wesołego ujęcia futbolu "to nic, że stracimy 3, bo strzelimy 6" w podobieństwie do dawniejszego joga bonito.

Najbardziej w tym kontekście rozczarowuje młody prezes Mbappe.Jakby jestem w stanie zrozumieć, że bardzo dużym elementem sukcesu jego potęgi jest właśnie zostawanie z przodu na kontrę biegową, ale on nawet na pozorowanie pressingu się nie decyduje, gdy piłka porusza się blisko niego. Nie mówiąc już o jakimś kryzysowym, podwajaniu by wspomóc swojego bocznego obrońcę.

Charakteru Neymara nie zmieni żaden trener, taktyka czy koncepcja gry. Brazylijska mentalność w połączeniu ze statusem gwiazdeczki to mieszanka, z którą prawdopodobnie nic się nie da zrobić i tak już być musi. Na mocny plus w tym sezonie co prawda ociepla jego postawę zaangażowanie w aspektach ofensywnych i wbrew pozorom z poruszanego trio jest najbardziej wybieganym i aktywnym uczestnikiem gry. Tylko wszystko zależy od tego czy mu się chce, a z tym bywa mocno różnie.

O człapaniu Messiego zostało napisane już wszystko i pomimo tego, że można wziąć je "w koszty" na poczet geniuszu, który nawet w statycznej postawie czasem przeważa finalnie o bramkowych akcjach, tak w kontekście tego, że to nie jest jedyny zawodnik w zespole, który łaskawie 3-4 razy na mecz zerwie się do odbioru jest to już problem.

Warto wspomnieć o tym, że w lutym, gdy nadejdzie już faza pucharowa LM, to na pewno ktoś z dwójki Brazylijczyk i Argentyńczyk będzie mocno zdołowany przegranym mundialem, który zdaje się być dla nich jedną z główniejszych motywacji tego sezonu. A może przecież okazać się, że ktoś z Europy wyjaśni oba południowoamerykańskie potęgi i co wtedy? Zresztą wedle ostatnich coraz mocniejszych plotek, Messi może już w nowym roku człapać bezstresowo po boiskach MLS. Czy po mundialu i ewentualnej utracie amigosa oraz zbliżających się sławetnych urodzinach siostry Neymar będzie prezentował się równie okazale na wiosnę co teraz? Szczerze wątpię.

Dodajmy do tego ultra-odważną charakterystykę Hakimiego i nie najmłodszego już, a co za tym idzie, nie najszybszego Ramosa i mamy kolosa na glinianych nogach. Możesz mieć najlepsze ofensywne trio od lat, wykręcające niesamowite liczby G/A na farmerach w swojej lidze, ale będzie problem, gdy naprzeciw spotka się jakiś kolektyw - co pokazały oba mecze z Benfiką, a takie zespoły jak City, Bayern, Real czy nawet Napoli po prostu przejadą się po PSG.

Osobiście życzę im na wiosnę by doszło do derbów Zatoki Perskiej i samoeliminacji jednego z dwóch sztucznych klubików, budowanych na petrodolarach, które mogą notować po 370 mln strat rocznie, czy płacić piłkarzom bajońskie kontrakty na poziomie 630 mln za trzy lata gry i nikt z UEFY się ich o nic nie czepia.