Fragment książki "Peszkografia":
"To były czasy,gdy nikt się nad juniorami nie litował.jesli nie dawali rady, to dostawali op**rdol. A jak dawali radę, to... też dostawali op***dol. Mnie również się to zdarzyło, i to na jednych z pierwszych zajęć (w Wiśle Płock, gdy z drugiej drużyny dołączył do pierwszego zespołu). Jechałem jeden na jednego z Darkiem Romuzgą i spróbowałem podać piłkę stojącemu obok zawodnikowi, ale zrobiłem to trochę nieporadnie i Darkowi przywidziało się, że chce mu założyć siatkę. Na wszelki wypadek wpi***olił się we mnie jak tir.
- Ja ci dam, ty mały ch**u, dziurę - warknął i pobiegł dalej."

Polska myśl szkoleniowa w pigułce. Potem się dziwić, że w 38 milionowym kraju nie ma ani jednego gościa, który potrafiłby robić wiatr na skrzydle swoim dryblingiem. Tak się właśnie niszczy w zalążku talenty. Opisywana sytuacja miała miejsce kilkanaście lat temu, ale jestem pewien, że do dziś są takie sytuacje.