Moje oglądanie finału:
1-0: ogromna radość, ale jednak też takie tłumienie, że dopiero wczesna faza meczu i może być różne.
2-0: jeszcze większa radość ; pierwsze łzy i w zasadzie ogromny entuzjazm do końca 1. połowy
druga połowa: najspokojniejszy moment... do 80 minut, gdy Mbappe strzela gola, przy 2-1 czułem, że będzie dziwnie i ten gol na 2-2 wisi w powietrzu.
chwilę później 2:2: mega złość/smutek, ogromna niepewność, wręcz uczucie jakby mialo być zaraz 2-3 i tyle z Argentyny
dogrywka: ogromna niepewność i wręcz brak wiary w to, że Argentyna to wygra
3:2 w dogrywce: znowu ogromna radość, ale też ogromna niepewnosć, zostało jeszcze wtedy z 10 minut gry.
Potem karny... 3:3: znowu złość, wręcz nie wierzyłem w to co się wydarzyło.
Potem te niewykorzystane sytuacje Martineza... flashbacki z Higuaina i... sytuacja Muaniego, chwilowy zawał, ale karne.
Po pierwszym obronionym karnym Martineza: wybuch radości, ale jednak w głowie to, że Argentyńczyk musi strzelić.
Po drugim obronionym karnym: już czułem, że to jest to, ale jednak bałem się, że Argentyńczyk nie wykorzysta tego karnego i potem byłby jeszcze stres przy kolejnym karnym.

Reasumując: nie pamiętam meczu, który dostarczyłby tak wiele skrajnych emocji.