Messi, tak długo wyśmiewany za brak sukcesów w reprezentacji, po odejściu z niej i powrocie, latach upokorzeń w Copa, przegranym finale Mundialu. Zawsze zaznaczał, że oddałby wszystkie indywidualne nagrody za Puchar Świata. Będąc u progu swej kariery, w ostatnim tańcu najpierw zdobywa Copa America. A później, wspierany przez całą Argentynę, zaliczając spektakularny turniej, spełnia marzenie swojego życia. Moje również. Dodatkowo dzieje się to rok i dwa lata po śmierci Maradony, jego wielkiego idola, upamiętniając wkład Diego w karierę piłkarską Leo.
Dla mnie to jest piękne. Po prostu.