Bardzo ciekawa kompilacja faktów na temat katastrofy Tytana. Polecam rozwinąć i przeczytać.
https://x.com/DrakkonRaa/status/1671855469512609793

Jakby się komuś nie chciało klikać to tu najważniejsze info:

1. Titan nie był wyposażony w żaden sensowny system łączności. Ze statkiem matką porozumiewał się tylko za pomocą krótkich wiadomości tekstowych podobnych do SMS
2. Titan nie posiadał nawigacji GPS
3. Titan nie posiadał transpondera, czyli specjalnej boi ratunkowej, którą można by uwolnić z batyskafu i wezwać pomoc.
4. Nawet gdyby udało się zlokalizować Titana, to i tak nie było możliwości mu pomóc. Titan zanurzał się na bardzo dużą głębokość (4 km), podczas kiedy batyskafy US Navy pracują maksymalnych głębokościach 600 metrów.
5. Na świecie są tylko 3 jednostki zdolne do dotarcia do Titana. Dwie z nich są w Rosji, a trzecia w UK, ale i tak nie było możliwości dotarcia do miejsca katastrofy w tak krótkim czasie. Generalna konkluzja – w momencie kiedy została stracona łączność, to sytuacja stała się beznadziejna. Nik Halik powiedział, że łatwiej byłoby zorganizować misję ratunkową z księżyca, niż z dna morskiego na głębokości 4 km.
6. Na pytanie, czy jest jakiś pozytywny scenariusz, że ludzie wyjdą z tego z życiem (mowa o środzie wieczorem), Ray Alexander powiedział, że tak, ale musieli by sami nareperować batyskaf i wynurzyć się, a następnie musieliby być błyskawicznie odnalezieni, żeby ktoś otworzył z zewnątrz batyskaf, aby się nie udusili.
7. Eksperci wskazywali na błędy konstrukcyjne Titana, czyli np. brak możliwości ręcznego otworzenia zaworów w celu awaryjnego wynurzenia.
8. Był wskazany również fakt, że nie zadbano o to, żeby statek matka mógł zdalnie kierować Titanem, na wypadek jakby pilot miał np. atak serca.
9. W przeszłości Titan był już kilkakrotnie zagrożony katastrofą. Dwa razy na pokładzie wybuchł pożar, a raz padła bateria tracąc pojemność do 40 procent.
10. Stockton Rush, szef Ocean Gate, pilot Titana, chwalił się że nie zatrudnia „białych inżynierów po 50, bo są za mało inspirujący”. Wywalił z pracy inżyniera, który mial obiekcje dotyczące bezpieczeństwa.