Witamy na La Rambla, gdzie dyskusje toczą się całą dobę! La Rambla to dział stworzony specjalnie dla zarejestrowanych Użytkowników FCBarca.com. Zapraszamy do rejestracji oraz dyskusji nie tylko o Barcelonie i nie tylko o piłce nożnej. W tym dziale obowiązuje regulamin serwisu FCBarca.com, który znajdziecie
tutaj.
Online: 918 Culés
3
Mieliście może do czynienia ze śmiercią "na starość" kogoś z bliskich? Bo ja to w sumie miałem tylko do czynienia ze śmiercią w wyniku choroby, tak odszedł mój ojciec. Ogólnie pytam bo mój dziadek mocno podupadł na zdrowiu i zastanawiam się czy to już koniec? Stracił apetyt, wysiadły mu nogi, po prostu z dnia na dzień jakby mu nogi odcięło. I zastanawiam się czy w najbliższych dniach/tygodniach można spodziewać się najgorszego? W ogóle nie mogę tego psychicznie udźwignąć, proszę Boga by to nie był jeszcze koniec, by to była taka chwilowa zapaść zdrowotna i dziadek wrócił do tego stanu w jakim był jeszcze przed kilkoma dniami.
0
@RomanHoffer W zeszłym roku odeszła moja babcia ale śmierć to jest naturalna kolej rzeczy w zaawansowanym wieku. Przez ostatnie 5 lat bardziej wegetowała niż żyła dlatego zniosłem to łagodnie
0
@RomanHoffer Straciłem na początku tamtego roku moją Babcie, która była dla mnie obok kilku innych, na równi, najważniejszą osobą na tym świecie. Pogorszenie stanu zdrowia to był czas około miesiąca a pobyt w szpitalu to był tydzień. Rak płuc - niestety. Dodatkowo przez przeklętą plandemię nawet nie można było jej odwiedzić w tych ostatnich dniach, można było rozmawiać przez telefon. Rozmowa przez przeklęty telefon była nawet w dniu śmierci, bo była w stanie odebrać telefon i tego nie zapomnę do końca życia. To zniszczyło mnie psychicznie na rok, gdzie starałem się to ukrywać przed najbliższymi ale czasem się nie dało. Przeklinam WHO i służbę zdrowia. Mimo wszystko liczę że nie wszyscy chcieli dla ludzi źle.
Jeśli masz możliwość, odwiedzaj dziadka ile się da, jak często możesz. Rozmawiaj, wspieraj. To jest najważniejsze. Wszystkiego najlepszego - dla dziadka i ciebie.
0
@RomanHoffer niestety taka kolej rzeczy . Nic na to się nie poradzi i trzeba niektóre rzeczy zaakceptować ... Rodzisz się na "czterech" i umierasz tak samo. Pożegnałem tak dwie babcie i jedna ciotkę, która się opiekowaliśmy. Tak czy siak najgorsze piętno w moim życiu było jak z żoną straciliśmy dziecko - rysy na sercu i psychice do końca życia ...