Od bardzo długiego czasu argentyńskie reprezentacje kojarzyły mi się ze strachem i nerwowością, ciągle na granicy społecznego linczu. Oglądam sobie jednym okiem ten cały mecz Brazylia - Argentyna i widzę pitbullów niebieskich skoncentrowanych i poważnych, grających z żółtymi kanarkami, które mają ze stopy tylko pięty. Jedni walczą dla kraju drudzy dla kontraktów reklamowych, nie interesuje się bardzo piłką młodzieżową, ale jestem pełen podziwu dla młodzianów z Argentyny, z twarzy dorośli mężczyźni i pełen spokój.

Fajnie, bo wychodzi wpływ dorosłej reprezentacji, coś co chciałbym widzieć w Polsce. Przykład idzie z góry, a my zamiast się rozwijać cieszymy się że będziemy grać z amatorską Estonią i wymodliliśmy teoretycznie najłatwiejszą Finlandię w meczu z Walią. Zero ambicji w sporcie narodowym i liczenie na łatwe grupy i losowania.